పెళ్ళెందుకు ??? ... లొల్లెందుకు ??

http://gaavukeka.blogspot.com/2010/03/blog-post.html ఈయన బ్లాగ్లో అన్నీ పోస్ట్లు చాలా బాగుంటాయ్ ..ఇది కూడా :)





పెళ్ళెందుకు ??? ... లొల్లెందుకు ???
నా మునపటి టపాలో ఒక బ్రహ్మచారిగా నేను పడ్డ పాట్ల గురించి చర్చించాను , ఇక్కడ ... ఇప్పుడు పెళ్ళి చేసుకునే క్రమంలో నేను పడ్డ పురిటి నొప్పులపై పిచ్చాపాటి ...

ఎలాగైనా పెళ్ళి చేసుకోని , పెళ్ళి కాలేదనే నెపంతో నన్ను అవహేళన చేస్తున్న సోకాల్డ్ సభ్యసమాజపు అసభ్య జనాలకి గుణపాఠం నేర్పి , ఒక బ్రహ్మచారిగా నేనెదుర్కొంటున్న సామాజిక వివక్షని కూకటి వ్రేళ్ళతో పీకేద్దామని నిర్ణయించుకున్నాను ...

ఎప్పటిలాగే , ఆవేశంలో నిర్ణయమైతే తీసుకున్నాను గాని , తరువాత ఏమి చెయ్యాలో పాలు పోలేదు ..

ఇలాంటి క్లిష్టమైన నిర్ణయం తీసుకునేముందు , అసలు " పెళ్ళెందుకు ? " అని ఒక్కసారి ఆత్మవిమర్శ చేసుకోవాలి అనుకున్నాను.. అనుకుందే తడవు " What Do you say Dude ? " అని అడిగాను నా ఆత్మారామున్ని ..

" నాకేం తెలుసు బే ? ముందటి బెంచీ వాడికే గతి లేక క్వశ్చన్ పేపర్‍ని తిరగ రాస్తుంటే , వెనక బెంచీ వాడు ఆన్సర్ చూపించమని అడిగినట్టుంది .. అవతలికి పో " అని మర్యాదగా మందలించాడు ఆత్మరాముడు ...

ఎమీ తోచక తల పట్టుకు కూర్చున్న నన్ను , మా కొలీగ్ హేమలత పరామర్శించింది ... విషయమంతా పూసగుచ్చకుండానే చెప్పాను ...

విషయమంతా విని , " ఇంకెన్ని రోజులు చేతులు తడుపుకుంటావు విజయ్ ??? నా మాట విని ఇంట్లో వాళ్ళు చూపించిన అమ్మాయిని చేసుకొని సెటిలైపో ?? " అంది నిట్టూరుస్తూ ..

" చేతులు తడుపుకోవడమేంటి ??? కాల్చుకోవడం కదా అనాల్సింది " అన్నాను మొహం చిట్లిస్తూ ..

ఇంతలో , " ఏంటబ్బా ? ఎంటీ సంగతులు ? " అంటూ సీన్‍లోకి ఎంట్రీ ఇచ్చాడు మా టీమ్‍మేట్ సుబ్బారెడ్డి ...

" ఆ .. రా ..రా .. సుబ్బారెడ్డి ... మంచి టైముకొచ్చావ్ " అంటూ ఆహ్వానించిన హేమలత వాయిస్ , మద్యాహ్నం ఆకాశవాణి రేడియోలో ప్రసారమయ్య్యే " పాడిపంట " ధారావాహికలో "రంగమ్మ" క్యారక్టర్‍ని తలిపించింది ..

" సుబ్బు , పెళ్ళయిన నువ్వైతే సరిగ్గా చెప్పగల్గుతావు ..కాస్త మన విజయ్‍కి పెళ్ళెందుకు చేసుకోవాలో అర్థమయ్యేట్టు చెప్పు" అంది హేమలత ముసిముసిగా నవ్వుతూ ..

" పెళ్ళికి ముందు హోటల్ తిండికి బాగా గ్యాస్ ప్రాబ్లమ్ ఉండెదబ్బా నాకు .. పెళ్ళి తరువాత మా ఆవిడ వంటకి దెబ్బకి తగ్గిపోయింది .." అన్నాడు సుబ్బారెడ్డి , త్రేన్చుతూ ..

" వాట్ డు యూ మీన్ ??? నా జీవితానికి సంబంధించిన " పెళ్ళి చేసుకోవాలి " అనే అత్యంత కీలక నిర్ణయాన్ని , నాకున్న గ్యాస్ట్రిక్ ట్రబుల్ ,నోటిపూత, సెగ్గడ్డలు వంటి మున్నగు ఆరోగ్య సమస్యలని ప్రాతిపదికగా చేసుకోని తీసుకోమంటావా యేంటి ? నెవర్ ... " అని వాళ్ళ మాటలని , నాకొచ్చిన ఇంపార్టంట్ అఫీషియల్ మెయిల్‍ని పట్టించుకోకుండా గూగుల్ టాక్‍లో చాట్ చేయడములో నిమగ్నమయ్యాను ..

ఇలా ఐతే విషయం తెగదని , పుస్తకాలు మంచి స్నేహితులనే విషయం గుర్తొచ్చి , సికింద్రాబాద్ రైల్వే ప్లాట్‍ఫారం మీద కొన్న " ౩౦ రోజుల్లో పెళ్ళి చేసుకోవడం ఎలా ?" బుక్ చదవడం మొదలెట్టాను ...

ఆలుమగల మధ్యన అనుబంధం " పైజామాలో నాడాలా , విస్తరాకులో చీపురు పుల్లలా పెనవేసుకొని ఉండాలి " లాంటి నగ్నసత్యాలతో పాటు ,పెళ్ళి చేసుకోబోయే బ్రహ్మచారులకి చక్కటి చిట్కాలు ఇచ్చారు పుస్తకంలో రచయిత కటుకోజు బ్రహ్మచారి గారు ...

ఆ చిట్కాల పరంపరలో , " ఎవరైనా సరే, పెళ్ళి చేసుకోవడానికి ఒక బలమైన కారణముండాలి .. ఎవరికివారు దాన్ని వెతుక్కోవాలి అని రాసుంది " ... ఆ కారణమే తెలిస్తే ఈ దిక్కుమాలిన పుస్తకం చదవాల్సిన అవసరమేందిరా నాకు ? అనవసరంగా 5౦ రూపాయల బొక్కెందుకురా బ్రహ్మచారిగా ?? అని తిట్టుకుంటూనే మిగతా చిట్కాల జాబితాని చదవడం కొనసాగించాను ..

ఇండియాలో , వివాహితులైన ప్రజల మీద తాజాగా జరిపిన సర్వేల ప్రకారం , ప్రజలు తాము పెళ్ళి చేసుకొవడానికి చెప్పిన కారణాలను విశ్లేశిస్తే , అతి ముఖ్యమైనవి నాలుగు రకాలని తేలాయి ... అవి ..

1. శృంగారం (80%) 2. సంతానం(పిల్లలు)( 10%) ౩. డబ్బు ( కట్నం)( 8% ) 4.సాంగత్యం( తోడు - నీడ ) ( 2% )

అన్ని ఆప్షన్స్ బాగానే తోచాయి నాకు ... ఏది ఎన్నుకోవాలో అర్థం కాక , పై నాలుగు ఆప్షన్స్ తో నాలుగు చీటీలు రాసి , కలబెట్టి వేసి , అందులో నుండి ఒక చీటిని కళ్ళు మూసుకొని తీశాను .. తెరిచి చూస్తే , అధిక శాతం జనాదరణ వున్న ఆప్షన్ గల చీటీ వచ్చింది .... " గుంపులో గోవిందులా ఉండలేని నా మనస్తత్వం " నన్ను తీవ్రంగా మందలించింది ...

ఏం చేయాలో తోచలేదు కాసేపు ... తళుక్కున ఒక ఆలోచన మెరిసింది .. వెంటనే చీటిలను చించి అవతల పారేసి , పంటలేసాను , నేనున్న గది మారుమ్రోగేలా ..."థూ , యెదవ .. నాలుగు ఆప్షన్లున్న ప్రశ్నకి పంటలేసి జవాబెతుక్కునే యెబ్రాసి మొహమూ నువ్వునూ " అన్న నా ఆత్మారాముడి తిట్టు మారుమ్రోగింది ఈ సారి గదిలో ....

సైలెంటయిపోయాను కాసేపు ... చేసేదేమి లేక , ఎప్పటిలాగే జీవితానికి సంబంధించిన కీలక నిర్ణయాలని కుటుంబ సభ్యులకే వదిలేసినట్టు , నా ఈ పెళ్ళి సంగతిని కూడా పెద్దల నిర్ణయానికే వదిలేశాను ..

నేను తీసుకున్న ఈ నిర్ణయానికి ఉక్కిరిబిక్కిరికి గురయ్యి , ఆనందం పట్టలేక , మిట్టమద్యాహ్నమనే విషయం మరచిపోయి రెండు చిచ్చు బుడ్లు . నాలుగు కాకరొత్తులు కాల్చారు మా ఇంట్లో వాళ్ళు ...

పొద్దున్నే వచ్చే పాలవాడి దగ్గ్గరి నుండి , రాత్రికి గస్తీ తిరిగే నేపాలి గూర్ఖ వరకు కనబడిన ప్రతీ ఒక్కడిని " మా అబ్బాయికి పెళ్ళి చేయాలనుకుంటున్నాము , మీకు తెలిసిన పిల్ల ఉంటే చెప్పండి " అంటూ అర్జీ పెట్టుకోవడం మొదలెట్టారు మా ఇంట్లోవాళ్ళు ...

పెళ్ళి బ్రోకర్లకు , అమ్మాయి తరఫునోళ్ళకు ఇవ్వాలనిచెప్పి , నన్ను దగ్గర్లో వున్న ఫోటొ స్టూడియోకెళ్ళి , పూలకుండీ పక్కన నిలబడి ౩ రకాల ఫోజులతో ( క్లోజప్ , మీడియం , లాంగ్‍షాట్ ) ఫోటోలు తీయించుకు పంపమని అడిగారు మా ఇంట్లోవాళ్ళు... అందుకు నిరాకరించిన నన్ను , క్రింది ఫోటోలో ఫోన్ పట్టుకు కూర్చుంది నేనే అని చెప్పి , ఫోటోలు పంచిపెడతామని బ్లాక్‍మెయిల్ చేశారు ...



ఏరియల్ వ్యూ తో కలిపి మొత్తం నాలుగు రకాల ఫోజులతో కూడిన ఫోటోలు దిగి పంపించాను ...

సరిగ్గా 4 రోజుల తరువాత , వరంగల్ జిల్లాలో ఒక మారుమూల ఊరిలో మా దూరపు బంధువుల తాలూకు అమ్మాయి ఉంది , చూడటానికి వెళ్ళాలని , వెంటనే ఇంటికి రమ్మని కబురు పంపారు మా ఇంట్లోవాళ్ళు ... పళ్ళెటూరమ్మాయి అయితే మాత్రమేంటి ? రోజా సినిమాలో అరవింద్ స్వామి అంతటోడు పల్లెటూరమ్మాయయిన మధుబాలని చేసుకోలేదా ? ఆమె మాత్రం క్లైమాక్స్ లో మొగుణ్ణి కాపాడుకోలేదా ఎంటీ ? అని నాకు నేను ధైర్యం చెప్పుకొని బయలుదేరా ..

జనాలతో క్రిక్కిరిసిన గదిలో ఇనుప చైరేసి కూర్చోబెట్టారు నన్ను .. సెక్స్ స్కాండల్‍లో పట్టుబడ్డ స్వామీజిని చూడటానికి వచ్చిన భక్తజనంలా తండోపతండాలుగా తరలివచ్చారు జనాలు నన్ను చూడటానికి ... చాలా ఇబ్బందిగా ఉన్నా చిరునవ్వుని చెరగనీయలేదు మొహం మీద ... నా పుట్టుపూర్వోత్తరాలు , పుట్టుమచ్చలతో సహా ప్రతీ విషయం అడిగి తెలుసుకొంటున్నాడు పిల్ల మేనమామ.. ఒక వైపు మా అమ్మమ్మ పిల్ల తండ్రిని తమ వంశవృక్షాన్ని ఒక ఫ్లోచార్ట్ గా గీసి భాగాలు గుర్తించమని వేపుకుతింటోంది ... ఇంతలో అమ్మాయిని తీసుకువచ్చి నా ఎదురుగా కూర్చోబెట్టారు ... చుట్టుపక్కలున్న అమ్మలక్కలు నన్ను చూసి ముసిముసిగా నవ్వారు , రిథమిక్‍గా ... సిగ్గుతో నా కాలి బ్రొటన వేళితో నేనేసిన ముగ్గుకి , క్రిందున్న కార్పెట్ కొద్దిగా చిరిగింది ... అమ్మాయిని చూద్దామని తలలేపా ... తలదించుకొని కార్పెట్‍కున్న దారపు పోగులని పీకుతుంది అమ్మాయి .. అంతగా తల దించుకునే పనేంచేసిందోనన్న అనుమానం నన్ను క్రుంగదీసింది కాసేపు ...

" తలెత్తి అబ్బాయిని చూడమ్మా .. " అన్న మా అమ్మమ్మ మాటకి ఉలిక్కిపడి , లేచి , నన్ను చూసింది అమ్మాయి ... ఈ సారి తలదించుకోవడం నా వంతయ్యింది , సిగ్గుతో ... కాసేపు చూపులు ఇచ్చిపుచ్చుకోని , కళ్లతో నవ్వుకున్నాం ..

"అమ్మాయిని ఎమన్నా అడగరా ? అలా బెల్లంకొట్టిన రాయిలా కూర్చుంటావేంటి ? " అన్న మా అమ్మమ్మ మాటలకి , ఉలిక్కిపడి లేవడం నావంతయ్యింది ఈ సారి ...

సడన్‍గా ఏమడగాలో తోచక , " టైమెంతయ్యింది .. " అనడిగా తత్తరపాటులో .. అమ్మలక్కలతో సహా అమ్మాయి కూడా పగలబడి నవ్వింది నా ప్రశ్నకి ... సిగ్గుతో కూడిన అవమానంతో ఇంకాస్త చించా కార్పెట్‍ని కాలి వేలితో ..

కాస్త ధైర్యం తెచ్చుకోని " మీరు సినిమాలు చూస్తారా ? " అనడిగి , మా అమ్మమ్మకేసి చూశా .. " నీకున్న సినిమాపిచ్చి అందరికీ తెలవాలట్రా కటౌట్ యెధవ " అన్నట్టూ చిరాగ్గా ఒక చూపు చూసింది నన్ను ..

" చాల తక్కువండీ ... భక్తి రస సినిమాలైతే బాగా ఇష్టంగా చూస్తాను ... " అంది మొహం మీద పడుతున్న ముంగిరిలు సవరించుకుంటూ ...

" అవునా ... మీరు రీసెంట్‍గా చూసిన భక్తి సినిమా ఎంటండీ " అనడిగాను రెట్టించిన ఉత్సాహంతో ..

" పాండురంగడు " అంది తలదించుకొని ...

" పాండురంగడా ????????? నేనడిగింది భక్తి సినిమా గురించండీ , బూతు సినిమా గురించి కాదండీ .." అనన్నాను కాస్త చిరాగ్గా ..

" నేను చెప్పింది అదేనండీ ... బాలక్రిష్ణ హీరోగా వచ్చిన పాండురంగడు సినిమానండి , మొత్తం మా ఫ్యామిలీ కలిసి చూశాము " అంది గోముగా ..

అప్పటివరకు కోలాహలంగా వున్న గది నిశ్శబ్ధంగా మారింది ... మా ఇంట్లోవాళ్ళు ఒక్కరొక్కరుగా బయటికి వెళ్ళిపోయారు .. మారుమాట్లాడకుండా నేను మా వాళ్ళని ఫాలో అయ్యాను ...

ఒక నెల గడిచింది ... పాండురంగడు ఎపిసోడ్ తరువాత మల్లి పెళ్ళి మాట తియ్యడానికే భయపడ్డారు మా ఇంట్లోవాళ్ళు ... ఈ సారి కాస్త చదువుకోని , ఉద్యోగం చేసే సిటీ అమ్మాయిని చూడమని చెప్పాను మా వాళ్ళకి ..ఉద్యోగ రీత్యా నేను పూణెలో ఉంటాను ... పూణెలోనే ఉంటూ ఉద్యోగం చేస్తున్న అమ్మాయి ఉందని , వివరాలన్ని నాకు మెయిల్ చేశాడు నా మేనమామ ... అమ్మాయి మొబైల్ నంబర్ తీసుకొని కాల్ చేసి మాట్లాడి , వీకెండ్ కలుద్దామనుకొన్నాము ... అనుకున్న సమయం కంటే కాస్త ఆలస్యంగా చేరుకున్నాను , మేమనుకున్న స్ఫాట్‍కి ... షాపింగ్‍మాల్ రద్దీగా ఉంది , వీకెండ్ కనుక .. అమ్మయికి కాల్ చేశాను .. ఐసిఐసిఐ ఎటిఎమ్ ముందర నిల్చోనున్నాను అంది .వెతుక్కుంటూ వెళ్ళాను ,ఏటిఎమ్ దగ్గరికి ...

అక్కడ ఇద్దరు అమ్మాయిలు ఉన్నారు .. అందులో ఒకమ్మాయి సన్నగా , నాజుగ్గా , జుట్టు విరబోసుకొని , కూలింగ్ గ్లాసెస్ పెట్టుకోని అప్సరసలా ఉంది ... మరొక అమ్మాయి , జీన్స్ మీద సల్వార్ కమీజ్ టాప్ వేసుకొని , కాళ్ళకు పట్టీలు పెట్టుకొని , జడ వేసుకోని నుదిటిన కాస్త విభూది మార్క్ కి తోడు , బిందీ కూడా పెట్టుకుంది ... ఇంతటి ఎక్స్ పెరిమెంటల్ వేషధారణ భూప్రపంచంలో చేయగల్గే గట్స్ కేవలం మన తెలుగుమ్మాయిలకే ఉంటుందన్న కాన్ఫిడెన్స్ తో వెళ్ళి " హాయ్ సుజాత " అని పలకరించాను ...

" హే విజయ్ ... హౌ ఆర్ యూ ... ఐయామ్ ఫైన్ .. థ్యాంక్స్ " అని విష్ చేసింది .. కుశలప్రశ్నల తరువాత పక్కనున్న రెస్టారెంట్‍కి వెళ్ళి కూర్చున్నాము ... రెండు ఫ్రూట్ జ్యూస్‍లు ఆర్డర్ చేశాను .. రెండు తనే తాగేసింది..తన బాల్యం,కౌమార, యవ్వన దశల్లో జరిగిన వివిధ సంఘటనల సమాహారముతో నాన్‍స్టాప్ గా మాట్లాడుకుంటూ పోయింది ... నిప్పుల మీద కూర్చున్నట్లనిపించింది నాకు ... ఒక స్ట్ర్రాంగ్ టీ ఆర్డర్ చేశాను తలనొప్పి భరించలేక ... " ఒకటే చెప్పావే , నీకొద్దా " అంది .. దీనవదనంతో , రెండు తీసుకురమ్మన్నట్టూ బేరర్‍కి సైగ చేసాను ...

" హేయ్ విజయ్ సలీం సినిమా చూశావా ? సూపర్ సినిమా కదు " అంది ..
మూగకేక పెట్టాడు ఆత్మారాముడు ... కంటతడి పెట్టకుండా ఏడ్చాను...

ఇక ఇలా ఐతే లాభం లేదనుకోని , ఆ నిరంతర వాగుడు స్రవంతికి అడ్డుకట్ట వేయాలని డిసైడయ్యి , " వీకెండ్స్ లో ఎం చేస్తుంటావ్ ? " అనడిగాను ..

" బట్టలుతుక్కోని , నిద్రపోతానంది " ...

అరనిమిషం సైలెంటయిపోయాను ..తేరుకోని " ఆ తరువాత ఎమి చేస్తావ్ అనడిగాను " కూరుకుపోయిన గొంతుతో ..

" ఏముంది , ఆరిన బట్టలని ఇస్త్రీ చేసుకోని , మళ్ళి పడుకుంటాను .... " అంది గిగిల్ చేస్తూ ..,

" నిన్ను చేసుకుంటే , టైమ్‍పాస్ కాట్లేదని చెప్పి కాలనీ వాళ్ళ బట్టలుతికే రకమే నువ్వు దిక్కుమాలిందానా " అని కసిగా తిట్టుకున్నా లోలోన . బయటికి నవ్వుతూ నటిస్తూ ...

" అలా కాదు సుజతా , నీకంటూ కొన్ని హాబీస్ ఉంటాయి కదా , వాటి గురించి అడిగాను .. " అనన్నాను అసహనంగా ..

" హాబీస్ అంటూ ప్రత్యేకంగా ఎమీ లేవు కాని ... న్యూస్‍పేపర్లు , వీక్లీస్‍లో వచ్చే సినిమా పోస్టర్స్ లో ఉన్న హీరోయిన్లకి , మీసం లేని హీరోలకి మీసాలు, గడ్డాలు గీయడం అంటే చాలా ఇష్టం .. " అంది ముసిముసిగా నవ్వుతూ ...

నాకు బాధతో కూడిన కోపం నషాళానికి ఎక్కింది ...

" మరి నీ హాబీస్ ఎంటి విజయ్ ???? అనడగింది ఆ వాగ్దేవి ( వాగుడు + దేవి ) ...

" చాలానే ఉన్నాయి .. బాత్రుంలో ఎవరన్నా దూరితే బయటీ నుండి గడి పెట్టేయ్యడం , దుమ్ము పట్టిన కారు అద్దాల మీద పేర్లు రాయడం , ముక్కులో చీపురు పుల్లలు పెట్టుకోని తుమ్మడం , దక్షిణమధ్య రైల్వేస్ టాయిలెట్లలో బూతుబొమ్మలు గీయడం , నీలాంటి అమ్మాయితో హోటల్‍కి వచ్చినప్పుడు బిల్ల్ కట్టకుండా పారిపోవడం etc. " అని వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా పరిగెత్తాను..

ఇంటికెళ్ళాక మా అమ్మమ్మకి ఫోన్ చేసి " ఇంకా సంబధాలు చూడకండి .. నేను సన్యాసం తీసుకోబొతున్నాను " అని చెప్పి , ఆరంజ్ కలర్ జీన్స్ , టీ షర్ట్ కొనుక్కోవడానికి బట్టల కొట్టుకి బయలుదేరాను ...
Posted by వీజె at 12:31 AM

ధైర్యే సాహసే ఎంకట లక్ష్మి

కావ్య రాసిన పోస్ట్లు చాలా చాలా నచ్చ్సుతాయినాకు http://outofmyscope.blogspot.com/2011/03/blog-post_10.html
( అది ఇంజనీరింగ్ చేరిన కొత్తలు .. C అంటే ఏమిటి .. DATASTRUCTURE అంటే ఏమిటి అని రోజుకి వంద సార్లు చెప్పినా కూడా .. ఈసీ గా ఉంది అని అన్ని ప్రోగ్రామ్స్ లోను అల్గారిథంస్ రాస్తూ ఉండే పసి తనం. (అంటే పైంట్ లో రాసే వాళ్ళం లెండి ) కంప్యూటర్స్ ఏ భయంకరంగా ఉన్నాయి రా అంటే .. మా ప్రాణానికి ఎలక్ట్రానిక్స్ సబ్జెక్టులు కూడా ఏడిశాయి .. ఎవరి పేరు చెప్తే మేము క్లాస్సులకి రాడానికి భయపడి కాంటీన్ కి పరిగేడతామో ... ఎవరి పేరు చెప్తే .. చెత్త సినిమా అయిన కూడా ప్రాణాలకి తెగించి వీర్ కమల్ థియేటర్ కి పారిపోతామో .. ఎవరి పేరు చెప్తే .. యతి కి బేకర్స్ ఇన్ కి లగెత్తి పేస్ట్రీలు .. బర్గర్లు .. పీజా లు తింటామో .. అదే అండి మా ఇంజినీరింగ్ నెట్వర్క్స్ .. అతి వీర ఘోర దారుణ భయంకరమైన సబ్జెక్టు "ఇంజినీరింగ్ నెట్వర్క్స్" దానికి మాకు ఒక మేడం వచ్చేది రాధా కుమారి అని .. పాపం ఆవిడ కూడా మా టైపు ఏ .. పెద్దగ సబ్జెక్ట్ రాదు .. ఏదో క్లాస్ లో బోర్డు మీద బొమ్మలేసి చెప్తే .. పోన్లే పాపం అని వదిలేసాను .. కాని ప్రాక్టికల్సు .. హ్మ్ .. మన వల్ల అవుతుందా .. సరే ఏదో ఒకటి అని గట్టిగ ఉపిరి పీల్చుకుని .. కుడి కన్ను అదురుతూ ఉండగా .. ఒక దుర్ముహుర్తాన మా ఎలక్ట్రానిక్స్ డిపార్ట్మెంట్ వెళ్లి లేబ్ లో ..మొదటి రోజు ఎడమకాలు పెట్టి ఎంట్రీ ఇచ్చాను .. వెంటనే ఆ లేబ్ అటెండర్ వచ్చి దిష్టి తీసి వీర తిలకం అవి దుద్ది .. మా అందర్నీ ఒక మూలకి నున్చోపెట్టాడు .. మాకు లేబ్ ఇంచార్జ్ .. అలాంటిలాంటి వ్యక్తా .. అయన గురించి చెప్పాలంటే ఒక చిన్న ఫ్లాష్ బాక్ .. ట్రి ట్రి ట్రి వెళ్ళిపోయార .. అది 1965 మా నాన్న సెం అదే కాలేజ్ లో ఇంజినీరింగ్ జాయిన్ అయ్యారు ... అప్పుట్లో అయన బెస్ట్ ఫ్రెండ్ రాయుడు ... సర్వ రాయుడు .. అన్నమాట .. ఫ్లాష్ బెక్ ఫినిష్ .. సో మా నాన్న బెస్ట్ ఫ్రెండ్ .. నా ఇంజినీరింగ్ నెట్వర్క్స్ ప్రావిణ్యం ఇప్పుడు ఈయనకి చూపిస్తే ఇంట్లో నా పరువు పోతుంది అని చెప్పి .. అందరికంటే వెనకాల దాక్కున్న .. కాని నా ఖర్మ .. మా అందర్నీ గ్రూప్స్ కింద విభజిస్తారు కదా .. అప్పుడు దొరికిపోయ .. అంతే అయన క్షేమ సమాచారాలు మొదలేట్టెసాడు .. అంతా అయ్యాక చుస్తే .. నా బేచ్ అంతా అబ్బాయిలే .. నేనే లీడర్ ని .. అసలే కొత్త దానికి తోడూ అబ్బాయిలు పరువు పోతుంది .. ఏమి చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు .. మన రాయుడు గారేమో రెచ్చింగ్స్ .. ఏంటో ఇప్పుడు ఆ పదాలు గురుతు కూడా రావడం లేదు కాని .. రెండు వైరులు కలుపు అన్నాడు .. రానప్పుడు మాటాడకుండా ఉండొచ్చు కదా .. మిగత వాళ్ళు చేస్తారు .. ఉహు .. ఏదో కంటికి ఇంపుగా కనిపించిన రెండు కలర్స్ వైర్లు కలిపా .. వెంటనే పాతాళ భైరవి టైపు లో .. ఒక చిన్న మంట వచ్చి వెలుగు వచ్చింది .. ఫాలోడ్ బై పొగ అండ్ రాయుడు గారి అరుపులు .. నేను కెవ్వ్ అని అరిచా అనుకున్న .. నోరుకుడా తెరిచా .. కాని భయం తో నోట మాట రాలేదు .. ఈ లోగ మహేష్ బాబు లాగ వీరోచితంగా ఒక అబ్బాయి టు డ్రాప్స్ వాటర్ దాని మీద పోసాడు .. వెంటనే నేను వావ్ అన్న .. వాడు పెద్ద ఫైర్ రేస్క్యు చేసిన రేంజ్ లో బిల్డ్ అప్ ఇచ్చాడు.. కాని అది ఎంతో సేపు నిలవలేదు .. సర్క్యూట్ కాల్చినందుకు నన్ను .. దాని మీద నీళ్ళు పోసినందుకు వాడిని ఇద్దరినీ గెట్ అవుట్ అని రెండు లేబ్స్ బహిష్కరించాడు .. మా నాన్న కి ఫోన్ చేసి నీ కూతురు పెద్ద శుంట టైపు లో రెండు నీతి వాక్యాలు అవి చెప్పాడు .. ఇంకా తర్వాత సీను మీకు చెప్పక్కర్లేదు కదా .. మా నాన్న ... నువ్వు నాకు నచ్చావు లో చంద్రమోహన్ లాగ .. నాకు ఫుల్ క్లాస్ పీకేసారు .. నువ్వు అక్కడకి వెళ్లి ఏమి చేయకపోయినా పర్లేదు .. కాని మా ఫ్రెంషిప్ మాత్రం చెడగొట్టకు .. (ఇక్కడ ఇంత భారి డవిలాగ్ అవసరమా తొక్కలో సర్క్యూట్ కే ఫ్రెంషిప్ పాడైపోతుందా .. దానికి మళ్ళి నేను కారణం .. హ్మ్ ఎంటో.) మా అమ్మ దగ్గరకెళ్ళి చెప్తే .. ఇలా దా నీకు జడేస్తా అని ఫుల్ గా నూనె రాసి జడేసేసింది(మా అమ్మ అంతే ఏమి చెప్పాలో తెలియనప్పుడు ఇలా నూనె రాసి జడేస్తూ ఉంటుంది .. ఎందుకు అని అడగకండి ..నాకు తెలీదు మా అమ్మకి అస్సలు తెలీదు ) సరే మొత్తానికి మా లేబ్ అస్సిస్తేంట్ ని మంచి చేసుకుని మా సర్క్యుట్స్ అన్ని వాడితోనే చేయిన్చేసే వాళ్ళం .. అలా ఉన్న రోజుల్లో .. ఫస్ట్ ఇయర్ ఎక్సామ్స్ వచ్చాయి .. ఏమొచ్చు రాయడానికి ఒక్క ముక్క కూడా రాదు .. ఎంటో ఖర్మ .. అని అనుకుంటూ ఉన్నా .. నాకు ప్రతి ఎక్సాం రాయడానికి వెళ్ళేప్పుడు .. నా హాల్ టికెట్ ప్రతి దేముడు ఫోటో కి పెట్టడం అలవాటు .. నెట్వర్క్స్ ఎక్సాం కి ఎంతలాగా మతి పోయింది అంటే .. అన్ని ఫొటోలకి పెట్టి చివరకి నా ఫోటో దగ్గర కూడా పెట్టి దణ్ణం పెట్టా.. అది మా నాన్న కంట పడింది .... వెంటనే ఒక అరగంట క్లాసు .. సరే ఏదైతే అది అయింది అని ధైర్యే సాహసే ఎంకట లక్ష్మి అని మా ఎంకమ్మ మంత్రం జపించి ఎక్సాం హాల్ దాక వచ్చేసా బయట మా తొట్టి గాంగ్ అంతా చేరి సీరియస్ గా డిస్కషన్స్ .. నేనెళ్ళి .. "ఏంటే పేపర్ కాని తెలిసిపోయిందా .. అయితే కమాన్ .. చెప్పండి" అన్నాను దానికి నా ఫ్రెండ్ " ఎహే అది కాదే .. ఏమయినా చదివావ ." నేను : " ఉహ్హహ్హ . చదవడం అది కూడా నెట్వర్క్స్ .. నన్ను ఏమైనా తిట్టావా" ఇంకో ఫ్రెండ్ : " దీనికి ఎప్పుడు జోకులు వెయ్యాలో తెలియదు కాని .. మనమందరం డ్రాప్ పెడదామే" నేను : "డ్రాప్ ఆ అనగానేమి ?" అందరు ఒక వింత లుక్ ఇచ్చి .. హితబోధ చేసారు .. మనకి ఎక్సాం లో ఏమి రాయాలో తెలీనప్పుడు .. డ్రాప్ పెడతారు .. ఈ లోగ గణ గణ గంటకోడితే .. దాని కధ కమామిషు చెప్పకుండా మొత్తం లోపలకి చేక్కేసారు .. సరే నేను నా కొద్దిపాటి బుర్ర ఉపయోగించి .. డ్రాప్ అనే దాన్ని నాకున్న దర్శకత్వ ప్రతిభతో .. ఒకలాగా డైరక్ట్ చేశా .. అది ఎలా ఉంటుంది అంటే .. ఒక అల్గారిథం .. అది ఎలా ఉంటుందో అని మీ కుతూహలం నాకు తెలుసు మీకోసం ఇదిగో ఇక్కడ ఉంది చూస్కోండి :) అలా అనుకున్నానా .. పేపర్ తీసుకుని కూర్చున్నా .. దేముడా దేముడా అని క్షణ క్షణం లో శ్రీదేవిలాగా కళ్ళు మూసుకుని పేపర్ రెండు చేతులతో గట్టిగ పట్టుకుని ఒక కన్ను చిన్నగా తెరిచి చూసానా .. అంతే డాం ఏమి రాదు .. వెనక ధబ్బ్ అని సౌండు ఏంటా అని చుస్తే మా వరం ఆల్రేడి పడిపోయింది .. కొంచెం మా ఎక్సాం హాల్ కంపించింది .. సరేలే ఏదో ఒకటి అని ఇంకా కోషన్ పేపర్ చదువుతున్ననా .. ఈ లోగా హస్కి గా ఒక వాయిస్ " సార్ ఎడిషన్" అప్పుడు నాకు పోలిస్ స్టోరి లో సాయి కుమార్ గా కోపం పొంగుకొచ్చింది .. ఇక్కడ పేపర్ మీద పెన్ను కూడా పెట్టలేక ఏడుస్తుంటే ఎవడో సేం అండర్సన్ పాట కి స్టెప్పులు వేసాడుట.. అలా ఉంది .. సరే ఈ శాల్తిని ఎక్సాం అయిపోయాక టైగర్ హరిశ్చంద్ర ప్రసాద్ సినిమాకి తీసుకెళ్ళాలి అని డిసైడ్ అయ్యా .. వెనక్కి తిరిగి చూస్తే .. మధు .. ఒక తిక్క మొహం వేసుకుని చూస్తోంది .. చిత్రం భళారే విచిత్రం లో బ్రహ్మి లాగ ఏమైనా వచ్చా టైపు ఎక్స్ప్రెషన్ ఇచ్చింది .. థు నా బతుకు దీనికి ఏమి రాదు .. నాకు ఏమి రాదు .. ఈ బూడిద ఏంట్రా బాబు అనుకుంటూ .. సరే మన డ్రాపు మంత్రం జపిద్దాము.. కాని ఎవరైనా పెడతారు కదా అని వెయిటింగ్ .. నాకు వచ్చిన ఫిజిక్స్ కెమిస్ట్రీ మాత్స్ అన్ని రాసి . తెచ్చుకున్న క్రేయాన్స్ తో రంగు రంగుల కరంటు వైర్లు అవి ఉన్న బొమ్మలు వేస్తూ కూర్చున్నా .. గంట అయింది ఎవరు డ్రాపు పెట్టలేదు .. రెండు గంటలు .. ప్చ్ నో .. ఇంకా చిరాకొచ్చి కొంచెం కునుకు తీసా .. గణ గణ గంట మోగింది .. సార్ వచ్చి పేపర్ లాగేస్కున్నాడు .. అయ్యో డ్రాపు పెట్టలేదు అని చాల బాధ పడ్డా .. బయటకి వచ్చాక .. మా ఫ్రెండ్స్ అందరు ఏమో డ్రాపు పెట్టాం అన్నారు అదేంటి అది ఎలా కుదురుతుంది .. మీరు అల్గారిథం ఫాలో అవలేదా అంటే .. అది విని అందరు నవ్వారు .. నీ మొహం డ్రాప్ అంటే .. ఆన్సర్ పేపర్ మీద ఇంటు కొట్టేసి పైన డ్రాప్ అని రాయడం అని .. అంతే మన తెలివి దశ దిశలా వ్యాపించి పక్క డిపార్ట్మెంట్ వాళ్ళు కూడా నన్ను చూడడానికి వచ్చేవారు .. ఈ పాపులారిటీ అంతా నాకు ఎప్పుడు ఉండేదే కాని .. అమ్మో నా నెట్వర్క్స్ ఎక్సాం ఫెయిల్ అయిపోతానేమో అని తెగ బెంగ పెట్టేసుకున్న .. ఒకానొక దుర్ముహుర్తాన మా రిజల్ట్స్ వచ్చాయి .. నేను అన్ని సబ్జెక్టులు పాసు .. జంతర్ మంతర్ ఝూ మంతర్ ఏంటంటే .. నెట్వర్క్స్ లో నేనే క్లాస్స్ ఫస్ట్ .. కెవ్వ్ .. అపుడు నన్ను ఏనుగు మీద ఊరేగించి .. సన్మానం అది చేసి .. "నెట్వర్క్స్ నాంచారి" అనే బిరుదు కూడా ప్రధానం చేసారు .. ఆ రకంగా నేను బాగా పాపులర్ అయ్యాను :) మా ఎంకమ్మ మంత్రం బాగా పని చేసింది :) సో మీరు కూడా కష్ట కాలాల్లో ఆ మంత్రాన్ని జపించి గెలుపు పొందండి మరి ... ఆల్ ది బెస్ట్

మొహమాటం లో పీక్

కావ్య రాసే పోస్ట్లు నాకు చాలా చాలా ఇష్టం (http://blogavadgeetha.blogspot.com/2011_03_11_archive.html)

మొహమాటం లో పీక్ ..
నేను ఒకళ్ళకి సారి చెప్పాలి
హ్మ్ ఏంటి అస్సలు ఎప్పుడు తప్పులే చెయ్యని కావ్య ..
దేవత లాంటి కావ్య ..
అందరితోను పూజించబడే కావ్య ..
చూడగానే చేతులు ఎత్తి దణ్ణం పెట్టాలి అనిపించే కావ్య ..
ఇంకా ఇంకా చాలా వున్నాయి .. అలాంటి కావ్య .. ఒకళ్ళకి సారి చెప్పడమా .. నెవర్ అనుకుంటున్నారా
అవాక్కయ్యారా .. నిజం అండి ..
ఏమి చేద్దాం .. విధి ఆడిన వింత నాటకం లో .. నేను అలా చెయ్యక తప్పలేదు మరి ..

అమ్మో అమ్మో మీరు ఏమేమో ఊహించేసుకోకండి .. ఇది ఒక చిన్న ఫన్ని .. తప్పు .. కాని అంతకు మించి నాకేమి మార్గం కనిపించలేదు ..
బేసిక్ గా నేను అబద్దాలు ఆడను కాని ఆరోజు ఆ నిమిషం .. ఆ మొమెంట్ .. ఆ క్షణం లో అలా ఆడాల్సి వచ్చింది ..
అమ్మ తల్లి సోది గోల ఆపి మేటర్ చెప్పవే బాబు అని అంటున్నారా .. ఏమి చెయ్యను ..
పశ్చాత్తాపానికి మించి .. ప్రాయశ్చిత్తం లేదు అంటారు కదా .. ఆ టైపు లో నేను పశ్చాత్తాప పడుతున్న .. మీరే సాచ్చం (అమ్మయ్య వీళ్ళందరికీ కూడా కొంచెం పాపం అంటిన్చేసాను)
సరే అసలు విషయం లో కి వద్దాం ..
ఒక రోజు ఆఫీసు లో పని చేసుకుంటున్నానా .. అమ్మ ఫోన్ చేసింది ..
అమ్మ : పండు ఏమి చేస్తున్నావు ..
నేను : ఆఫీసు .. పని .. బిజి .. గోల .. గందరగోళం
అమ్మ(నవ్వుతు) : నా దగ్గర నీ దొంగబద్దాలు .. ఏమి ఆడుకుంటున్నావో .. నిజం చెప్పు
నేను ( నాలిక కరుచుకుని ) : అవును నువ్వే కదమ్మా .. ఏమి లేదు .. అలవాటులో పొరపాటు .. నేను ఫేస్ బుక్ లో ఫార్మ్ విల్లి లో నా మొక్కలకి నీళ్ళు పోస్తున్న ..
అమ్మ : ఇంట్లో గులాబీ చెట్టుకి ఒక్కసారి పోసావే నువ్వు నీళ్ళు
నేను : నో కామెంట్స్
అమ్మ : ఏడిసావులే .. ఎప్పుడు వస్తున్నావ్ ఇంటికి .. ఇవాళ రాకూడదు ..
నేను : అమ్మ నువ్వు అలా అడిగితె నేను రానా .. సరే ఇవాళ ట్రైన్ కి బయలుదేరుతా ..

కట్ చేస్తే IRCTC లో టికెట్ బుక్ చేసుకుంటున్న నేను ..
ఎప్పుడు వెళ్ళే ట్రైన్ కి టికెట్స్ అయిపోయాయి .. చూస్తే .. భువనేశ్వర్ మీదుగా కలకత్తా వెళ్ళే ట్రైన్ కి టికెట్స్ కొన్నాను .. ( అదే ఫస్ట్ టైం నేను అటు వైపు వెళ్ళే ట్రైన్ ఎక్కడం)
రూం కి వెళ్లి బేగ్ తీసుకుని .. స్టేషన్ వెళ్లి ట్రైన్ కోసం వెయిటింగ్ ..
వచ్చింది మొత్తానికి ముక్కుకుంటూ మూలుగుకుంటూ .. ట్రైన్ .. సరే బ్రతుకు జీవుడా టైపు లో నేను ట్రైన్ ఎక్కానా ..
ఖర్మ నాది సీట్ నంబర్ 8 అంటే సైడ్ లోయర్ .. లాస్ట్ అన్నమాట .. నాకు అక్కడ కూర్చోవడం అంటే మా చెడ్డ చిరాకు .. కాని ఏమి చేస్తాం .. ట్రైన్ మొత్తం ఫుల్ .. సరేలే అని కూర్చున్నా ..
నా కంపార్ట్మెంట్ లో ఒక్క ఆడ లేడీస్ కూడా లేరు .. పోనీ వెళ్లి వాళ్ళ పక్కన కుర్చున్దామంటే .. సరే బిక్కు బిక్కు మని అక్కడే కూర్చున్న
నా ఎదురుకుండా ఒక గేంగ్ .. ఆరుగురు కూర్చునే చోట పన్నెండు మంది కూర్చున్నారు .. అంతా అబ్బాయిలే .. నాకేమో టెన్షన్ కాని ఏమి చేస్తాం ..

వల్లేమో మధ్య మధ్యలో వచ్చి నా పక్క సీట్ లో కుర్చుని .. కొంచెం అల్లరి చేస్తున్నారు .. నేను ఏమి చెయ్యలేక అలా కిటికీ లోంచి బయటకి చూస్తూ .. నాకు రాని సీరియస్ నెస్ అంతా తెచ్చేసుకుని .. TC కోసం వెయిటింగ్ ..
మనోళ్ళు పేకాట మొదలెట్టారు .. అదేదో బాషలో ఏవో జోక్స్ వేసుకుంటూ .. మధ్య మధ్యలో నా కేసి చూసి నవ్వుతున్నారు ..
అసలే భయంతో అనుమానం తో ఉన్నానేమో .. వాళ్ళెం మాటాడిన .. నా గురించే ఏమో అని డౌట్ .. ఒక పక్క టెన్షన్ వెరసి .. నిద్ర కూడా రాడం లేదు .. ఈ TC మహానుభావుడు .. రాదే ఎంతకి అని కిటికీ లోంచి చూస్తే ..
తళ తళ లాడే తెలుగు ట్రిపుల్ ఎక్స్ సోప్ కి యాడ్ లాగ .. ప్లాట్ ఫార్మ్ మీద వైట్ అండ్ వైట్ లో ఒక అబ్బాయి వచ్చాడు .. చేతిలో సూట్ కేస్ .. నల్ల కోట్ .. వచ్చి నా పక్క సీట్ లో కూర్చున్నాడు ..
నన్ను చూసి ఒక స్మైల్ కూడా ఇచ్చాడు ..
సరే పలకరింపుగా నేను ఒక రిటర్న్ స్మైల్ ఇచ్చాను ..
అతను : హలో
నేను : హాయ్
అతను : whats your name
నేను : ప్రియ ( అబద్దం మరి తెలియని వాళ్ళకి పేరులు అవి చెప్పకూడదు .. వాళ్ళెం పెట్టిన తినకూడదు అని మా అమ్మమ్మ చెప్పింది )
అతను : i am vivek .. what are you doing
నేను : Btech ఫస్ట్ ఇయర్ ( మల్లి అబద్దం .. నన్ను చూసి అతనికి .. ఇంజనీరింగ్ ఫస్ట్ ఇయర్ ఆ .. అని అనుమానం వచ్చినా నాకు అనవసరం .. తెలియని వాళ్ళకి డిటైల్స్ నేను ఇవ్వను కాక ఇవ్వను )
ఇప్పుడు నేను : are you lawyer
అతను ( మనసులో అనుకుంట ) :!@#$%%$$%^$^$(పైకి అయితే సౌండ్ ఏమి రాలేదు కాని ఒక విచిత్రమైన ఎక్స్ప్రెషన్ నాకు కనిపించింది .. అదే చంద్ర ముఖి లో రజని కాంత్ కి జ్యోతిక కళ్ళల్లో కనిపిస్తుంది ఆ టైపు లో )
అతనే మళ్ళి : i m ticket collector ...
నేను నా మనసులో : థు .. నల్ల కోటు వేసుకునే ప్రతి వాడు లాయర్ ఏనా .. వెధవ కుతూహలం ఎక్కువా .. కాసేపు కాం గా ఉంటె అతనే చెప్పేవాడు కదా ..
ఇంకాసేపు అక్కడే ఉంటె నేను ఏమి వింత వృత్తులు అంట కడతానో అని భయం వేసినట్టు ఉంది .. చెకింగ్ కి వెళ్ళాడు ..
ఎదురుకుండా బేచ్ వైపు ఓ లుక్ వేసా .. వాళ్ళు కొంచెం నార్మల్ లో కి వచ్చారు .. నేను TC ఫ్రెండ్ అనుకున్నారేమో .. ఇంకా అప్పుడు నించి పెద్దగ వెకిలి వేషాలు వెయ్యలేదు ..
అప్పుడు నాలోని ధైర్య లక్ష్మి లేచింది .. ఓహో .. ఇదన్నమాట విషయం అని .. అప్పుడు కొంచెం టెన్షన్ తగ్గి మాములుగా ఉన్నాను ..
ఇప్పుడు మన కధానాయకుడు .. రౌండ్స్ పూర్తీ చేసుకుని వచ్చాడు .. అప్పుడు మొదలెట్టాడు పుట్టు పూర్వోత్తరాలు ..
వాళ్ళది అహ్మదాబాదు ..
గత రెండు ఏళ్ళుగా ఆంధ్ర లో ఉన్నాడు అట
చెన్నై టు విజయవాడ డ్యూటీ ఎక్కువ పడుతుంది అట ..
నా రెస్పాన్స్ - ఓహో అలాగా ..
అతనికి ఇద్దరు అక్కలు .. పెళ్ళయిపోయింది ..
నా రెస్పాన్స్ - అయితే నేనేమి చెయ్యాలో
వాళ్ళ నాన్నగారు రిటైర్ అయిపోయారు
నా రెస్పాన్స్ - అయ్యో పాపం
అతనికి సంబంధాలు చూస్తున్నారు
నా రెస్పాన్స్ - మా చుట్టాల్లో నార్త్ ఇండియన్స్ ఎవరు లేరు .. ఒకవేళ మా అన్నలు ఏమైనా సంబంధాలు అది కలుపుకుంటే నీకు చెప్తా నాయనా ..
నా పరిస్తితి ఎలా ఉంది అంటే
శత్రువు ఇంటి గోడ మీద గ్రాఫెట్టి వేస్తుంటే .. శత్రువు వెనక నించి వచ్చి నా డ్రెస్ మీద ఇంకు పోసాడుట .. అలా ఉంది
ఎవరి నుంచో తప్పించుకుందామని .. TC తో ఫ్రెండ్షిప్ చేస్తే ..
ఈ TC నించి ఎలా తప్పించుకోవాలి .. వెళ్లి డ్రైవర్ తో ఫ్రెండ్షిప్ చెయ్యలా ... ఖర్మ .. అని రాని ఆవులింతలు అన్ని తెచ్చేసుకుని
im feeling sleepy అని చెప్పేసి .. సుబ్బరంగా .. పై బెర్త్ ఎక్కేసి దుప్పటి కప్పేసుకుని బజ్జున్న ..
ఎంత సేపు అయిందో ఎక్సాక్ట్ గా గుర్తు లేదు కాని .. కొంత సేపు అయ్యాకా .. బెర్త్ మీద ఎవరో టక్ టక్ అని కొడుతున్నట్టు అయ్యి లేచి చూస్తే .. మన లాయర్ అదే అదే TC .. లేచి ఏంటి అని అడిగితె .. కిందకి రా అన్నాడు ..
సరేలే అని మొహమాటం కొద్ది కిందకి దిగానా .. కూర్చోమని .. నాకో కాఫీ కొని ఇచ్చాడు ..
అలా మొహమాటం + కాఫీ = అతని సోది ..
మనం మెలకువలో ఉండగానే సగం అర్ధం కాదు .. నిద్ర మత్తులో ఏదో ఊ కొడుతున్న ..
మొట్ట మొదటిసారి జీవితంలో నా మొహమాటానికి నా మీద నాకే చిరాకొచ్చింది .. కాని ఎం చేస్తాం .. డిఫెక్ట్ ...కూర్చున్నా ..
విజయవాడ వస్తోంది .. నా డ్యూటీ ఇక్కడితో అయిపోతుంది .. నీ ఫోన్ నెంబర్ ఇస్తావా అన్నాడు ..
దేవుడా .. ఇదెక్కడి గోరం నేరం అన్యాయం .. అలా ఎలా ఇస్తారు .. ఇవ్వను కాక అని ఇవ్వను అని చెప్దాం అనుకున్న .. కాని అలా మొహం మీద ఎలా చెప్పేస్తాం .. దానికి తోడూ భయం .. వాడి సూట్ కేస్ లోంచి ఏ యాసిడ్ బోటిల్ లాంటివి ఏమైనా తీస్తాడేమో అని ..
బ్రెయిన్ యూస్ చేసేసి .. తప్పు నంబర్ ఇచ్చేసా ..
వీడు దానికి కాల్ చేస్తున్నాడు .. అంతా దురదృష్టం లో ను అదృష్ట దేవత నా డిప్ప మీద కొట్టింది ... ఏంటంటే నా ఫోన్ సైలెంట్ లో ఉంది .. అండ్ అది అర్ధ రాత్రి కాడం తో ఆ తప్పు నంబర్ ఫోన్ ఓనర్ ఫోన్ ఎత్తడం లేదు .. సూపర్ ..
ఏంటి కాల్ కలవడం లేదు అన్నాడు ..
నా మొబైల్ స్విచ్ ఆఫ్ అయిపొయింది .. రేపు కాల్ చెయ్యి అని చెప్పేసా ..
ఈలోగా విజయవాడ వచ్చేసింది .. అతను దిగిపోయాక .. ఒక ప్రతిజ్ఞ చేశా ..
ఎంత కష్టం వచ్చినా ఇంకెప్పుడు ఒక అబ్బాయి హెల్ప్ అస్సలు తీసుకోకూడదు అని :) (ఇదిగో అబ్బాయిలు మీరు సీరియస్ గా తీసుకోకండి ఏదో కోపం లో వచ్చిన ఫ్రస్ట్రేషన్ లో అలా అంతే . )
అతను మంచోడే అయి ఉండొచ్చు .. అయిన కూడా .. నేను ఆపద్దర్మం కోసం కొన్ని అబద్దాలు ఆడడం మాత్రం కరక్ట్ ఏ అని ఇప్పటికి అనుకుంటా ..
సో ఒకవేళ తప్పు చేసి అతన్ని హార్ట్ చేసి ఉంటె సారి చెప్పాలి .. కాదు అనుకుంటే అస్సలు అక్కర్లేదు :)
అదన్నమాట .. నా మొహమాటం నా కొంప ముంచింది .. ఆ టైపు లో...
కాని చూసారా నా తెలివి తేటలు నన్ను గట్టేక్కిన్చేసాయి .. :)
అందుకే దేముడు అందరికి అన్ని సమపాళ్ళలో పెడతాడు అని చెప్తారు .. :)
సో మొహమాట పడి ఇలాంటి పిచ్చి మంగలాలు అన్ని నెత్తి మీదకి తెచ్చుకోకండి సరేనా

వినాయకుడు మూర్చపోయాడు

శంకర్ గారి మరొక అద్భుతమైన రచన ఇది . (http://blogavadgeetha.blogspot.com/2011_03_11_archive.html) ఎక్కడనుంచో అదివో అల్లదివో పాట లీలగా వినబడుతుంటే వినాయకుడికి మెలకువ వచ్చింది. ఎవడబ్బా ఈ దుర్వాసనా భరిత కాసార సాగర మధ్యమున వేంకటేశ్వరుని భజిస్తున్నది అంటూ సగం కరిగి, సగం విరిగిన చేతిని సర్దుకుంటూ మెల్లగా తల తిప్పి చూసాడు. నడుం విరిగినా నారాయణ కీర్తన మానని అన్నమయ్య అంతబాధలోనూ కీర్తన ఆలపిస్తున్నాడని గుర్తించి, అంతలోనే అతను ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాడు? కొంపతీసి వినాయక నిమజ్జనం లానే ఈ హైదరాబాదీలు అన్నమయ్య చవితి చేసి అన్నమయ్య విగ్రహాలని కూడా నిమజ్జనం చేస్తున్నారా అని ఖంగారు పడ్డాడు. కానీ ఒకే విగ్రహం ఉండటం తో కాస్త స్తిమిత పడి "ఏం నాయనా అన్నమయ్యా? ఇలా వచ్చావు?" అని ప్రేమగా అడిగాడు. "రాలేదు స్వామీ తోసేసారు " అన్నాడు అన్నమయ్య ఒక పక్క బాధ భరిస్తూ. "తప్పు నాయన తోసేసారు అనకూడదు, దీనిని నిమజ్జనం అంటారు. నీకు కొత్తేమో కానీ నాకిది మామూలే" అన్నాడు వినాయకుడు. "భక్తితో ముంచితే నిమజ్జనం అంటారు, ద్వేషంతో ముంచితే తోసేసారు అంటారు, అన్నమయ్య వారు వాడిన పదం బాషా పరంగా సరియినదే స్వామీ" అని ఇంకో గొంతు వినగానే వినాయకుడికి చిర్రెత్తుకొచ్చింది. ఎవడ్రా నాకే బాషా సూత్రాలు నేర్పిస్తున్నాడు. అంత గొప్ప పండితుడా? అనుకుంటూ తలతిప్పి చూస్తే విరిగిన ఘంటపు ముక్క వెతుక్కుంటూ ఒళ్ళంతా శిధిలమయిన ఎర్రాప్రగడ కనిపించాడు. వార్నీ నువ్వు కూడానా? "ఏమిది సాహితీ సరస్వతీ మూర్తులన్నీ ఇలా కట్టకట్టుకుని సాగరాన వచ్చి పడ్డాయి? ఇక్కడ చూస్తే నాకే దిక్కు లేదు, పోనీ నేనేమయినా మహారాజునా? చక్రవర్తినా వీళ్ళని పోషించడానికి, మొదటికే మా తండ్రి ఆదిభిక్షువు ఇంకా వీళ్ళకి నేనేం చేయగలను" అని పక్కనున్న ఎలకతో అనగానే అది కిసుక్కున నవ్వి ఆ సంగతి వీళ్ళని తోసిన వాళ్లకి తెలియదా స్వామీ, తెలుగు భాషకి ఇంత ఉన్నతిని కల్పించిన వీరందరినీ దగ్గరుండి చూసుకోడానికి అదిగో ఆంధ్ర భోజుడిని కూడా అమాంతం ఎత్తి ఇక్కడ పడేసారు. అటు చూడండి అని చూపించగానే అక్కడ రెండు కాళ్ళు విరిగి ఒక పక్క కూలబడ్డ కృష్ణ దేవరాయలు మీసం దువ్వుకుంటూ కనిపించాడు. వినాయకుడిని చూసి నీరసంగానే నమస్కరించాడు. భళిరా నరోత్తమా నీవేల ఇటకు వచ్చితివి, ఇదేమీ హంపీ సరోవరం కాదే, ఈ మురుగు నీటిలో జలకాలాడవలేనన్న కోరిక నీకెలా కలిగినదయ్యా?" అన్న వినాయకుడి ప్రశ్నకి రాయలు జవాబిచ్చేనంతలోనే వినాయకుడి ఎలక "ప్రభూ బాగా ఆకలిగా ఉంది కాస్త ఏదైనా తిని మాట్లాడుకుందాం" అనగానే వినాయకుడు "అయితే ఆ పక్కకెళ్ళి తినేసోచ్చేయి. మేము ఈ లోగా ఇక్కడ ఏదో కతికామనిపిస్తాం" అన్నాడు. "వీల్లేదు ఎలకైనా, ఏనుగైనా, ప్రభువైనా, బంటయినా అంతా ఒకే చోట కూర్చుని చాపకూడు తినాలి. ఈ ప్రపంచం లో అంతా సమానమే. ఏం అన్నమయ్య స్వామీ "బ్రహ్మమొక్కడే" అన్న మీరయినా చెప్పరేమి?" అని వినబడగానే విరిగిన తొండం సర్దుకుని వినాయకుడు ఆ మాటలు వచ్చిన వైపు తలతిప్పి చూసాడు" అక్కడ ఆజానుబాహుడిలా నిలబడి శరీరం చిద్రమయినా మీసం మెలేస్తూ కనిపించిన వ్యక్తిని చూసి "ఎవరు నాయనా నీవు? సమానత్వం గురించి అంత ఆవేశ పడుతున్నావు?" అన్న వినాయకుడి ప్రశ్నకి "నన్ను బ్రహ్మనాయుడంటారు, మాది పలనాటి సీమ" అని జవాబిచ్చాడు బ్రహ్మనాయుడు. "నీవేమి ఇటుల వచ్చితివి విహారయాత్రకా?" అన్న వినాయకుడి ప్రశ్నకి అంత సేపూ ఓపిగ్గా వింటున్న ఎలక ఇంక ఆగలేక "స్వామీ మీకు ఈ మురికి మూసీ జల ప్రభావముతో మతి తప్పినట్టు ఉంది, తోసేసారు బాబో అని వాళ్ళు చెప్తుంటే మళ్ళీ అదే ప్రశ్న. ఒక పక్క ఆకలితో చస్తుంటే" అని విసుక్కుంది. "మూషికా మూర్ఖంగా మాట్లాడకు వీరందరూ మహనీయులే కదా, ఈ తెలుగు జాతికి ప్రాతః స్మరణీయులే కదా మరి ఆ మాత్రపు ఇంగితము, మర్యాద లేకుండా వీరిని ఈ సాగరమున పడేసే దుర్మదాంధులేవరుంటారు? అంతటి ఉన్మత్తులు, ఉన్మాదులు ఈ ప్రాంతమున కలరా? " అనగానే అప్పటిదాకా వీళ్ళ గోలంతా వింటున్న బుద్ధుడు నీళ్ళలోకి తొంగి చూసి "పిచ్చి వినాయకా ఈ ప్రాంతం లో అంతటా ఉన్మత్తులు, ఉన్మాదులే కలరు, లోపలుండి నీకు తెలియట్లేదు కానీ రోజూ నేను చూడలేక చూడలేక చూస్తున్నా ఈ ముదిరిన ప్రాంతీయ వాదాన్ని, ఇప్పుడు వీళ్ళని ఈ మురికి కూపం లో పడేసింది కూడా వీళ్ళంతా ఆంధ్ర ప్రాంతానికి చెందిన వాళ్ళనే కారణం తోనే. కొత్తగా వచ్చిన వాళ్ళు, వాళ్ళనెందుకు ఇబ్బంది పెడతావు, ఇంకా కాలూ, చెయ్యీ కూడదీసుకోడానికి కొంచం సమయం పడుతుంది. మనకంటే అలవాటు అయిపోయింది కానీ ఈ కంపు వాళ్లకి కొత్త." అన్నాడు. బుద్ధుడి మాటలు అర్ధం కాని శ్రీకృష్ణ దేవరాయలు అయోమయంగా తన పక్కనే ఉన్న ఎలకతో "బుద్ధదేవుడికి కూడా బుద్ధి నశించిందా? వాళ్ళంటే ఆంధ్ర ప్రాంతం వాళ్ళు సరే, మాది కన్నడ సీమ. విజయనగర సామ్రాజ్య తేజో విరాజులం మమ్మల్ని పట్టుకుని ఆంధ్రుడు అంటాడేమిటి? అయినా నా రాజ్యం లో ఆంధ్ర ప్రాంతం కూడా ఉందనుకో కానీ నన్ను కన్నడ వాడిగానే జనాలు గుర్తిస్తారు. హంపీ కన్నడ దేశం లో ఉందని ఆయనకి తెలియదా? " అనగానే ఎలక్కి చిర్రెతుకోచ్చింది "కాస్త మూసుకుంటారా? అయితే మీకు ఆంధ్ర అను పదము తో సంబంధము లేదంటారు? తమ బిరుదేమి మహాశయా?" అని వ్యంగం గా ప్రశ్నించింది. పాపం ఆ వ్యంగం అర్ధం చేసుకునే స్థితిలో లేని రాయలు మీసం దువ్వుకుంటూ "ఆంధ్ర భోజులంటారు మమ్మల్ని" అన్నాడు. "ఆ ముక్కొక్కటి చాలు వాళ్లకి మిమ్మల్ని మూసీలో ముంచడానికి. తొక్కలో అనుమానాలు మీరూను, "తెలుగు వల్లభుండ" అని మీసాలు మేలేస్కోడం కాదు "తెలంగాణా బాధితుండ" అని ఏడవాలి తమరు" అని కసిరింది. ఇదంతా చూసిన వినాయకుడికి ఆవేశం కట్టలు తెంచుకుంది. లయకారుడైన తండ్రిని తలచుకున్నాడు. "తండ్రీ లింగాకారుడవే! నీ పేరుతో ఏర్పడిన ఈ త్రిలింగ దేశం లో ఆవేశ కావేశాలను అణచలేవా? " అని ఆవేదనతో ప్రార్ధించాడు. ఇంతలో డుబుంగ్ అని శబ్దం వినిపించింది. అంతా తలతిప్పి సాగర గర్భం లో లింగడు అవతరించాడు అనుకుని అటువైపు చూసారు. కొట్టుకుపోయిన మోకాళ్ళు కూడదీసుకుని పంచె సర్దుకుంటూ ఒకాయన కనిపించాడు. ఆయన వీళ్ళకేసి తిరిగి, అందరినీ గుర్తుపట్టి వినయంగా నమస్కరించాడు. "అయ్యా నన్ను వీరేశ లింగం అంటారు" అన్నాడు. ఆ మాట వినగానే వినాయకుడు మూర్చపోయాడు. (ఇంకా ఉంది) ఆవేశం తో చెప్పినదానికి, కాస్త హాస్యం, వ్యంగ్యం మేళవించి చెప్పినదానికీ తేడా ఉంటుంది అనిపించింది. నిన్నటి ఘటనని సమర్ధించే వారు ఎవరు దీనిని చదివి నవ్వుకున్నా ఫరవాలేదు కానీ ఎక్కడో మనసు మూలల్లో ఒక్కసారయినా ఇంతటి మహానీయులనా అవమానించడాన్ని మనం సమర్దిస్తున్నాం అనుకుంటే చాలు అన్న ఉద్దేశ్యం తో రాసినదే తప్ప మరో తలపు లేదు. ఇది ఎవరికయినా బాధ కలిగిస్తే క్షంతవ్యుడను. (అయినా బాధలకి తలచుకుని వగచే కన్నా హాస్యపు తొడుగు వేసేసి మనసు పొరల్లోకి తోసేయడం మంచిదని మా(మన) ముళ్ళపూడి వారు కోతికొమ్మచ్చి సాక్షిగా సెలవిచ్చారుగా.

కాకినాడ కబుర్లు - పార్ట్ 2 - "సినిమా హాల్ స్ట్రీట్"

శంకర్ గారు raasina ఈ post naaku చాలా ఇష్టం. (http://blogavadgeetha.blogspot.com/2011/03/2.html)
కాకినాడ కబుర్లు - పార్ట్ 2 - "సినిమా హాల్ స్ట్రీట్"




కాకినాడ కబుర్లు మొదటి పార్ట్ లో కాకినాడ కాజా రుచి చూసారుగా. ఇప్పుడు మా ఊళ్ళో ఉన్న ఇంకో స్పెషల్ గురించి చెప్తాను. రెడీయా? స్పెషలంటే అలాంటి ఇలాంటి స్పెషల్ కాదు మరి. సినిమా స్పెషల్. తెలుగోడికి, సినిమాలకి ఉన్న సంబంధం మీకు తెలిసిందే కదా, మా ఊళ్ళో ఇంకో అడుగు ముందుకేసి ఒక వీధి మొత్తం వరుసగా సినిమా హాళ్ళు ఉంటాయన్నమాట. దాని సినిమా హాల్ స్ట్రీట్ అంటారు. అలా అని కేవలం ఆ వీధి లోనే సినిమా హాల్స్ ఉంటాయనుకున్నారు, మెయిన్ రోడ్ మీదా, మిగిలిన ఏరియాలలో కూడా కొన్ని సినిమా హాల్స్ ఉన్నాయి లెండి. వాటి గురించీ ఇప్పుడే చెప్పెసుకుందాం. ఇంక సినిమా హాల్ స్ట్రీట్ విషయానికొస్తే పండగ రోజుల్లో, శలవుల్లో ఇంటికి ఎవరైనా వస్తే జగన్నాధ పురం నుంచి మున్సిపల్ ఆఫీస్ వరకు ఉన్న సినిమా హాల్స్ లో ఏదో ఒక దాంట్లో టికెట్ దొరక్కపోదు. అదన్నమాట సంగతి. ఇప్పుడు మిమ్మల్ని మా ఊరికి మాత్రమే ప్రత్యేకమయిన సినిమా హాల్ స్ట్రీట్ టూర్ చేయించనున్నానన్నమాట. రెడీయా?


ముందు జగన్నాధపురం వంతెన దగ్గర నుంచి బయల్దేరదాం. వంతెన దాటేసారుగా ఆ ఇప్పుడు కుడి చేతి వైపు తిరగండి. పదండి ఆ రోడ్లోకి. పోలీస్ స్టేషన్, bsnl ఆఫీసు దాటేసి ఎడం చేతి వైపు కనిపించే రోడ్డు మొదట్లో ఆగండి. రోడ్డు కనిపించిందా? అద్గదీ అదే మా ఊరి సినిమా హాల్ స్ట్రీట్ అన్నమాట. ఇంకేంటి చూస్తున్నారు పదండి.

Add caption


అదిగో మొట్టమొదటిగా కుడిచేతి వైపు కనిపిస్తోందే, అదే స్వప్న థియేటర్. పెద్ద గేటు దాటుకు ముందుకి వెళ్తే లోపల గుబురుగా ఉన్న వెదురు పొద దాని చుట్టూ సిమెంట్ బెంచీలు, అక్కడ కూర్చుని బుకింగ్ కౌంటర్ ఎప్పుడు తెరుస్తారా అని చూసే జనాలు కనిపించారా? ఆల్రైట్..కుసింత ముందుకెళ్ళి ఎడం చేతి వైపు చూడండి అక్కడో థియేటర్ ఉంది. ఎక్కడుందీ అని వెతుకుతున్నారా? లోపలెక్కడో ఉంటుంది. బయట నుంచి కనబడే థియేటర్ టైపు కాదిది. బయట అందరికీ సినిమా కెల్తున్నామోచ్ అని చాటుకుని వెళ్ళే థియేటర్ కూడా కాదులెండి. ఆ థియేటర్ పేరు ప్యాలెస్. కేవలం పెద్దలకు మాత్రమే థియేటర్ అది.


చాల్చాలు. పదండి. అదిగో ఆ కుడిపక్క ఇంకో థియేటర్ ఉంది కదా అదే లక్ష్మి థియేటర్. చూసారా. పదండి ఇంకా చాలా ఉన్నాయి. ఇదిగో ఇక్కడ ఆగండి ఆ కుడిచేతి వైపు పొడుగాటి వీధిలా ఉన్న థియేటర్ కనబడిందా? అది మా కాకినాడ వాళ్ళు గర్వం గా చెప్పుకునే థియేటర్లలో ఒకటైన సత్యగౌరి. మొదట్లో మా చిన్నప్పుడు ఇక్కడ కేవలం ఇంగ్లిష్ సినిమాలే ఆడేవి. రాంబో, ఆర్మార్ ఆఫ్ ది గాడ్ లాంటి సినిమాలు ఇక్కడే చూసాం. తరవాత తెలుగు సినిమాలు కూడా మొదలెట్టాడు. అప్పుడు ఖుషీ, మాస్టర్ లాంటివి చూసామన్నమాట. అన్నట్టు ఇక్కడ బ్లాక్ టికెట్ల గొడవుండదు. ఇంక సౌండ్ సిస్టం అంటారా? కేకో కేక. మా ఊరోళ్ళుఅందరూ ముక్త కంఠం తో చెప్పే మాట "సత్య గౌరీ" వాడు మెయిన్టైన్ చేసినట్టు ఇంకెవరూ చేయలేరు అని. అంత బావుంటుంది ఈ థియేటర్. వీడి దగ్గర క్యాంటీన్ లో సేమ్య ఉప్మా, పూరి భలే ఉంటాయిలెండి. ఇంకా చాలా ఉన్నాయి పదండి పదండి.


ఆ సంత చెరువు దగ్గరకి వచ్చేసాం. ఆ నెక్స్ట్ కుడి చేతి వైపు ఒక థియేటర్ కనిపిస్తోంది కదా. ఆ థియేటర్ గురించి మీకు కుసింత చెప్పాల్లెండి. దాని పేరు మెజిస్టిక్ థియేటర్. ఇక్కడ ఒక నాటక సమాజం కూడా ఉండేది.యంగ్ మెన్స్ హ్యాపీ క్లబ్ అని. ఆ నాటక సమాజం నుంచే సినీ పరిశ్రమకు చిన్న చిన్న ఆర్టిస్ట్ లు పరిచయం అయ్యారు. అబ్బే పెద్ద పేరున్న వాళ్ళు కాదు లెండి. ఏదో ఎస్వీ రంగారావు, అంజలీదేవి లాంటి వాళ్ళన్నమాట. పదండి ఆ పక్కనే ఇంకో థియేటర్ కనిపిస్తోంది కదా అది కాస్త కొత్త థియేటర్. "మయూరి" అని. ఇంకాస్త ముందుకేల్తే "పద్మనాభ థియేటర్". రండి ఇంకాస్త ముందుకి వెళ్దాం.


ఆ ఎడం చేతి వైపు ఒక పెద్ద పెట్రోల్ బంక్ కనిపిస్తోందా? దాని ప్లేస్ లో మా చిన్నప్పుడు రెండు థియేటర్ లు ఉండేవి. క్రౌన్, విజయ్ అని. అవి మొదటి తరం థియేటర్ల కోటాలోకి వస్తాయి. అన్నట్టు ఇందాకా చూసిన మెజిస్టిక్ కూడా ఆ బాపతే. ఇంకాస్త ముందుకి వెళ్తే కుడి చేతి వైపు ఒక పెద్ద రోడ్ కనిపిస్తోందా? అది దేవి, శ్రీదేవి కాంప్లెక్స్ ఎంట్రన్స్ అన్నమాట. మొదట్లో ఈ కాంప్లెక్స్ లో దేవి, శ్రీదేవి మాత్రమే ఉండేవి, ఆ తర్వాత రుక్మిణి, పద్మ అని ఇంకో రెండు థియేటర్లు కట్టారు. మొత్తం నాలుగు థియేటర్లు ఓకే కాంప్లెక్స్ లో అన్నమాట. అన్నట్టు బ్లాక్ టికెట్లు ఈ కాంప్లెక్స్ లో దొరికినట్టుగా ఇంకెక్కడా దొరకవు. అంత పేరుంది ఈ థియేటర్లకి. పదండి పదండి ఇంకా చాలా ఉన్నాయి. ఏంటి కాళ్ళు నొప్పెడుతున్నాయా? ఆ ముందు ఉడిపి వీనస్ భవన్ లో ఒక టీ కొట్టి వెళ్దాం లెండి.


వచ్చేసాం. ఇదే మున్సిపల్ ఆఫీస్ సెంటర్. అదిగో ఆ కుడిచేతి పక్కన కనిపిస్తోంది అదే "కల్పన" థియేటర్. ఇదిగో ఇదే ఉడిపి వీనస్ భవన్. ఏంటి టీ అన్నాను కదా అని గుర్తు చేస్తున్నారా? ఒక్క నిమిషం కొద్దిగా ముందు ఇంకో మూడు థియేటర్లు ఉన్నాయి. దానితో సినిమా హాల్ స్ట్రీట్లో ఉన్న థియేటర్లు అయిపోతాయి. అవి కూడా చూసేసి మళ్ళీ ఇక్కడికి వచ్చి టీ తాగి తరవాత మెయిన్ రోడ్ లో ఉన్న సినిమా హాల్స్, మా ఊర్లో ఉన్న మిగిలిన థియేటర్ల ని చూసొద్దాం. ఓ..కే నా. పదండి.


అదిగో ఆ కుడి చేతి వైపు కనబడేదే మున్సిపల్ ఆఫీసు. ఆ రోడ్డు కనబడుతోంది చూసారా? తిన్నగా వెళ్తే సాంబమూర్తి నగర్ మీదుగా బీచ్ కి వెళ్లిపోవచ్చు. ఇంకోసారెప్పుడైనా తీసుకెళ్తాలెండి. అదిగో ఆ ఎడం చేతి వైపు చూడండి అదే "సూర్య కళా మందిర్ అనబడే సరస్వతీ గాన సభ". ఆంధ్రప్రదేశ్ లో సంగీత విద్వాంసులు, నటులు ఇలా కళాకారులందరూ ఈ వేదిక మీద ఒక్కసారైనా ప్రదర్శన ఇవ్వాలనుకుంటారు. అంత పేరుంది దీనికి. దీని గురించి మళ్ళీ ఒక సెపరేటు పోస్ట్ వేసుకుంటా. ఆ పక్కనే వెంకటేశ్వర థియేటర్ అని ఉండేది. ఇప్పుడు ఫంక్షన్ హాల్ గా మారిపోయింది అనుకోండి. దాని పక్కనే పెద్ద బిల్డింగ్ కనిపిస్తోందా? అవే చాణక్య, చంద్ర గుప్త థియేటర్లు. అదండీ సినిమా హాల్ స్ట్రీట్. ఇక్కడితో ఈ వీధిలో సినిమా హాళ్ళు అయిపోయాయి. మరి రోడ్డింకా ఉంది కదా అంటారా? తిన్నగా వెళ్తే ఆనందభారతి, కొత్తపేట మార్కెట్ దగ్గర రైల్వే గేటు, RTC కాంప్లేక్స్ వస్తాయన్నమాట. అవి దాటి కొంచం ముందుకి వెళ్లి ఎడం చేతి వైపు తిరిగితే భానుగుడి సెంటర్లో కలుస్తారు. ముందు ఉడిపి వీనస్ భవన్ లో టీ తాగి అక్కడికి వెళ్దాం.



ఆ... టీ తాగడం అయిపోయిందా? పదండి పదండి. ఇందాక చెప్పిన రూట్లో భానుగుడి సెంటర్ కి వెళ్ళిపోదాం.


హమ్మయ్య, ఇదే భానుగుడి సెంటర్. ఈ కుడి చేతి వైపు చూసారుగా. ఇదే పద్మప్రియ, శ్రీప్రియ థియేటర్ల కాంప్లెక్స్. బాబూ ఆ కిందున్న "యతి" కేసి చూడకండి. అక్కడి కెళ్తే ఓ పట్టాన బయటకి రారు. పోన్లెండి ఎవరికయినా ఆకలేస్తే వెళ్లి ఓ పిజ్జాయో ఏదో తినేసి తొందరగా వచ్చేయండి. ఇందాక టీ తాగని వాళ్లెవరైనా ఉంటే ఆ ఎదురుగా సిగ్నల్స్ దగ్గర కనిపిస్తోందే అదే "చార్మినార్ టీ సెంటర్" అక్కడికెళ్ళి టీ తాగేసి వచ్చేయండి. అన్నట్టు వాడి దగ్గర స్పెషల్ బాదం టీ ఉంటుంది ట్రై చేయండి. ఆ సెంటర్ మొత్తం చూసేయకండి. అక్కడికి మళ్ళీ ఇంకో పోస్ట్ లో తీసుకెళ్తా. తొందరగా రావాలండీ. జిడ్డు చేయకూడదు.

పద్మప్రియ కాంప్లెక్స్









రెడీయా? అందరూ వచ్చేశారా? పదండి ఇక్కడనుంచీ మనం టూ టౌన్ వంతెన మీదుగా మెయిన్ రోడ్ కి వెళ్తాం అన్నమాట.


అదిగో ఆ ఎడం చేతి వైపు కనిపిస్తోంది కదా అదే ఆనంద్ కాంప్లెక్స్. కాకినాడలో ముప్పాతిక మంది కాలేజి స్టూడెంట్స్ ఆస్థాన థియేటర్ కాంప్లెక్స్ ఇది. లోపల ఆనంద్, అంజని, గీత్, సంగీత్ అని నాల్గు థియేటర్లు ఉన్నాయి. ఇక్కడ ఆలూ బోండా సైజు పకోడీ, ఐస్ క్రీం తింటే నాసామి రంగా. ఆ టేస్టే వేరు. ఇక్కడనుంచీ అదిగో ఆ ఓవర్ బ్రిడ్జి కనబడుతోంది కదా దాని మీదుగా వెళ్తే టూ టౌన్ సెంటర్ కి వెళ్ళిపోతాం. పదండి.



ఆనంద్ కాంప్లెక్స్ (బయట నుంచి)







ఆనంద్ కాంప్లెక్స్ (ఆనంద్ థియేటర్ ఎంట్రన్సు)


గీత సంగీత్ థియేటర్లు



మెయిన్ రోడ్ కి వచ్చేసాం. అదిగో అది విజయలక్ష్మి హాస్పిటల్. కొంచం ముందుకి వెళ్తే ఆ ఎడం చేతి వైపు కనిపించేదే టౌన్ హాల్ దాన్ని దాటేస్తే నెక్స్ట్ సెంటర్లో హెడ్ పోస్ట్ ఆఫీసు. ఇక్కడ ఓ సారి ఆగి అల్లదిగో ఆ కుడిచేతి వైపు చూడండి అది తిరుమల థియేటర్. ఈ పోస్ట్ ఆఫీస్ పక్క వీధిలో వెళ్ళిపోతే మళ్ళీ దేవి శ్రీదేవి కాంప్లెక్స్ దగ్గరికి వెళ్లి పోతారన్నమాట. అవండీ మెయిన్ థియేటర్లు.


ఇవి కాక జగన్నాధపురం లో చంద్రిక, తూరంగి సూర్య మహల్ (ఇప్పుడు రాఘవేంద్ర అని పేరు మార్చినట్టు ఉన్నారు), విద్యుత్ నగర్ కమల్ - వీర్ (ఇవి రెండు థియేటర్లు), వాకలపూడి సూర్య మహల్ ఇవీ ఉన్నాయి.



కమల్ వీర్ థియేటర్


అదండీ. మొత్తం మీద మా కాకినాడలో సినిమా హాల్స్ అన్నీ చూసేసారు కదా. నెక్స్ట్ టైం మా ఊరొస్తే ఏ సినిమా హాల్ ఎక్కడుందో ఇప్పుడు మీకు తెలిసిపోయింది కాబట్టి ఎవరినీ అడగక్కర్లేకుండా వెళ్లి పోవచ్చన్నమాట.


(NEXT : భానుగుడి సెంటర్)

మాటల యుద్ధం ముగిసిన వేళ...

http://naaspandhana.blogspot.com/2009/01/blog-post_06.html (లలిత-నా స్పందన)




"ఏవోయ్"
"................."
"ఇదిగో నిన్నే"
"...................."
"నిన్నేనోయ్ నా అర్ధాంగీ "
"......................."
"దయచూపగరాదా దేవీ........................."
"...................."
"ఐతే ఇక అంతేనా , నే పోనా..............."
"ఏవిటీ అంతేనా"?
"మూడురోజులనుండి బ్రతిమాలుతున్నా "
"ఎవరూ బ్రతిమాలమన్నదీ"
"నువ్వలా వుంటే నాకు వుండబుద్ది కావద్దూ"
"అబ్బో ప్రేమ కారిపోతుంది లెండి "
"మరికాదా"?
"అంత ప్రేమున్నవారు నన్నంత మాట ఎలా అనగలిగారో "?
"ఏ మాట".....ఎప్పుడూ"?
"అబ్బే ఏం ఎరగరుమరి"
" ఒహో...అదా నువ్వింకా అదే తల్చుకు బాధపడితే ఎలా "?
"ఎలా అంటే వదిలెయ్యండి .......ఈ బ్రతిమాలడాలెందుకూ"?
"ఎందుకేవిటీ నువ్విలా వుంటే నాకు పనిమీద మనసు నిలవటం లేదు మరి .ఎంత బాధగా వుందో తెలుసా "
"అంత బాధ పడేవారైతే నన్నంత మాటంటారా"?"............... " అదీ మీ అమ్మగారి ముందు"
"అదన్న మాట అసలు సంగతి ,మొగుడు కొట్టినందుకు కాదు తొడికోడలు నవ్వినందుకు అన్నట్టుంది "..........
"కాదూ మరి "! విన్న అవిడ వూరకే వుంటారా నలుగురికీ చెప్పకుండా "?
"చ అమ్మ అలా చేయదులే "
"ఆహా... మీరు నన్నంత మాట అంటుంటే ఆవిడ మొహం ఎంత వెలిగిపోయిందో గమనిస్తే తెలిసేది "
".............................."
" మా ఆయన నన్ను పల్లెత్తు మాటనరు " అని తోడికోడళ్ళతోనూ, ఆడబడుచుల తోనూ గర్వంగా చెప్పుకునేదాన్ని .............ఇప్పుడు అంతా కూడి నా వెనకే నవ్వరూ"?
"అదేవంత మాట . ఏదో ఆరోజు చికాకులో నోరు జారింది అందుకేగా క్షమించమని నీ చుట్టూ ప్రదక్షిణలు చేస్తుంది "
"............................."
" అయినా ఆ చిన్న మాటకే నువ్వింత మనసు కష్ట పెట్టుకుంటావని తెలియకా................."
అవున్లెండి ...నా కష్టం తమకెప్పుడు తెలియాలి "?
"...................."
"ఇంటెడు చాకిరీ ఒక్క చేత్తో చేసుకొస్తున్నానన్న జాలైనా లేకుండా నన్నంట మాట అంటారా "?
"జాలి లేకేం బంగారూ....." సుకుమారంగా పెరిగిన మా రాణి గారి సేవకి ఒక్క పరిచారికనైనా నియమించలేకపొయితిమని బాధ పడని రోజుంటే ఒట్టు "
"అబ్బో ..........ఈ వెటకారాలకేం తక్కువ లేదు రాజా వారికి " అంత సుకుమారి వైతే పుట్టింటి నుంచి పనిమనిషిని తెచ్చుకోవలసింది అనేకదూ మీ దెప్పిపొడుపు"
"హవ్వ.... " " నా మాటకర్ధం అదికాదోయ్" నా వుద్దేసం ............"
"అర్ధం అదే, వుద్దేసం అదే ఆ మాత్రం పసిగట్ట లేని అమాయకురాలిని అనుకున్నారా"?
"అయ్యో ............ నువ్వలా వూరకే బాధ పడుతుంటే నా కేం మాట్లాడాలో తెలియట్లేదు "
"ఇంకేం తెలియాలి అనాల్సిన మాటలెప్పుడో అనేసారుగా "?
" నేనా......ఏమనేసానూ"?
"మళ్ళీ మొదటికొస్తున్నారా ..........నన్నన్న మాట మరిచిపోయారా"?
"అబ్బ ఇంకా అదే సాగదీస్తే ఎలా"
"నేనా సాగదీసింది "?...........నా మానాన నేనుంటే మీరు కదూ వచ్చి అదిపింది"
"కదపక పోతే ఎలా నువ్వల మూతి ముడుచుకుని ,మాట్లాడకుండా వుంటే నేనెలా హాయిగా బ్రతికేసేది"
"ఆహా....... చాల్లెండి బడాయి. అబ్బ .....చెయ్యొదలండి"
"ఆ............అమ్మా"
"అయ్యో ఏవయిందండీ"?
"నిన్ను బాధ పెట్టినదుకు పగ తీర్చుకుంది కామోలు"......... "నీ గాజు గీసుకుంది"
"అరెరే రక్తం వస్తుందండీ, లోపలికి తెగిందల్లే వుంది . అయ్యయ్యో ఆ చెయ్యిటివ్వండి "
"పర్వాలేదు నా కీ శాస్తి జర్గాల్సిందే
'చీ ,చీ పాపిస్టిదాన్ని అంతా నావల్లే , "చెయ్యి విదిలించి కొట్టాను"
"ఏం కాదులే కొద్దిగానేగా తెగింది"
"ఇంత రక్తం పోతుంటే కొద్దిగా అంటారేం "
"అయ్యో నేనింత పట్టుపట్టాల్సింది కాదు .మూర్ఖపు పీనుగని మీ రక్తం కళ్ళ చూసేవరకూ వదల్లేదు "
"లేదులే నేనా మాట ............."'
" చిరాకులో మొగుడో మాటం టే మటుకు ఇంత రాద్ధంతం చెయ్యాలా ......అంతా నావల్లే"
"నేనసలామాట.............."
" మళ్ళీ ఆ మాటెత్తితే నా మీద ఒట్టే "
"అదికాదోయ్............"
" ఇక చాల్లే వూరుకోండి " "అయినా మీకన్నా వుండక్కరలా'? నేను మిమ్మల్ని అంతలేసి మాటలంటూంటే మీరైనా ఒక్క గసురు గసిరితే ఆగేదాన్ని కాదా.....ఇది ఇంతవరకూ వచ్చేదా"??????
" ఆ............"
"ఆ............."

గెంతు రాజా గెంతు !

http://indralokam.wordpress.com(indra-ఇంద్ర లోకం )

పది అయ్యింది.
రాత్రి పది అయ్యింది.
ఆఫీస్ నుండి ఇంటికి వచ్చేసరికి రాత్రి పది అయ్యింది.
ఇంట్లొకి వచ్చి షూ విప్పాను.
బెల్ట్ తీసాను.
అమ్మ, సుప్రజ నా వైపు భయంగా చూశారు.
బెల్ట్ చూసి భయపడ్డారేమోనని బెల్ట్ దాచేసాను.

ఇంకా అలానే చూస్తున్నారు. అప్పుడు గమనించాను.
టివిలో ఏదో ప్రొగ్రాం వస్తుంది. ఎవడో మూతి దగ్గర పెట్టుకోవలసిన మైక్ ని ముక్కు దగ్గర పెట్టుకొని మాట్లాడుతున్నాడు.

“అంతా బాగుంది కాని, నువ్వు కాళ్ళతో వెసిన స్టెప్స్ అన్నీ చేత్తొ వేస్తే ఇంకా బాగుండేది.”
“లేదు మాస్టర్, నేను వెయ్యలేను. ఎందుకంటే.. ఎందుకంటే.. నా చిటికిన వేలి గోరు విరిగింది.” అని ఏడ్చింది స్టేజ్ మీద కుక్కకి తిక్క తగిలితే చించిన గుడ్డలతో కుట్టిన గౌను వెసుకున్న చిన్నది. (గమనిక: చిన్నది – చినిగి పోయిన చిన్న డ్రెస్ వేసుకున్నది.)

(ఆలొచిస్తే గుర్తుకు వచ్చింది ఏదో ‘ఫోన్ కొట్టు..నన్ను పట్టు..’ ప్రొగ్రాంలో చూశాను ఈ పిల్లని. అక్కడ ఎవరో కొడితే ఇక్కడ పడినట్లుంది.)

స్లో మోషన్ లో ప్రేక్షకుల మొహాలు ఒకసారి చూపించారు.
కొందరు ఏడుస్తున్నట్లున్నారు.

“బంక మాస్టార్ మన శిల్పకి ఎన్ని మార్కులు ఇచ్చారో తెలుసుకునేముందు మన గెంతు రాజా గెంతు లో ఒక చిన్న (30నిమిషాలు) బ్రేక్ ” అని తన చేతులు గాలిలొ లేపి ఊపి కెమేరాని గుద్దింది.

ఆ గుద్దుకి నేను ఈ లోకంలోకి వచ్చిపడ్డాను.
ఇప్పుడు తెలిసింది వాళ్ళ ఎక్స్ ప్రెషన్ కి గల కారణం. అది భయం కాదు. ఆందోళన.
(డైలీ సీరియల్స్ చూసి చూసి ఎప్పుడు ఏ ఎక్స్ ప్రెషన్ ఇవ్వాలో మర్చిపోయారు.)

హడావిడిగా వంట గదిలోకి వెళ్ళారు నాకు డిన్నర్ రెడీ చెయ్యడానికి.
సొఫాలో కూర్చుంటూ టివి రిమోట్ అందుకుని చానల్స్ మార్చసాగాను.

ఒక న్యూస్ చానల్
“పంది ఇంకా లింగం చుట్టూ తిరుగుతునే వుంది. మరిన్ని వివరాలకు అక్కడే కుక్కలాగా కాచుకుని వున్న రామక్రిష్ట్నని అడిగి తెలుసుకుందాం. ఓవర్ టు రామక్రిష్ట్న.”

ఇంకో చానల్
“నువ్వు ఎంచుకొన్న రాగం ఏంటి…నువ్వు పాడుతున్న తాళం ఏంటి..” ఎవడో బోడి గుండు వెదవ 3ఏళ్ళ పాపని బెదిరిస్తున్నాడు.

ఇంకో చానల్
“మీ టివి వాల్యుం కొంచం తగ్గిచండి.”

ఒక చానల్లో
ఒక కుటుంబం మొత్తం దేనిగురించో మాట్లాడుకుంటుంది. జాగ్రత్తగా గమనించాను. అందులో ముత్తాత, తాత, తండ్రి, కొడుకు, మనవుడు ఒకేలాగ ఉన్నారు.
ఒకేలాగా ఎంటి.. ఒక్కడే… మన ‘కమలాకర్ ‘ (పేరు మార్చడం జరిగింది). ఏదో చానల్లో కొడితే ఈ చానల్లో పడ్డాడు.

మరో చానల్లో
“కావ్య ప్రదీప్ ని కలుసుకుంటుందా? సుశాంత్ మొబైల్ బిల్లు ఎంతవచ్చింది? తులసమ్మ ఏమి పీకుతుంది? అని తెలుసుకోవాలంటే ‘ దిక్కుమాలిన బ్రతుకులు ‘ చూడండి”

ఇంకో చానల్లో
“…ఇదంతా తెలియని రామయ్య యదావిదిగా ఇంటికి వచ్చాడు. ఇంటిముందున్న కుక్కని కాలుతొ తన్నాడు. అప్పటివరకు నిద్రపోతున్నట్లు నటిస్తున్న కుక్క అతని పిక్క పట్టుకొంది.”
స్క్రీన్ మీద ‘ కల్పిత పాత్రలతో’ (కుక్కతో సహా) అని వుంది.

ఇంకో చానల్లో
“…దానమ్మకి కోపం వచ్చింది. ఇప్పటివరకు దాన్ని నేను ఎప్పుడూ అలా చూడలేదు. నీ ఎంకమ్మ, అనవసరంగా దాని పిల్లను తెచ్చావ్.”
డైనోసార్ జీప్ ని పడేసి తొక్కుతుంది. ‘జురాసిక్ పార్క్’ తెలుగులో వస్తుంది అనుకుంటా…

మరో చానల్ మార్చాను.
“ఇక్బాల్ కి స్వైన్ ఫ్లూ వస్తుందంట.”
స్క్రీన్ మీద అడవి పందులు దేన్నొ పీక్కు తింటున్నాయ్. ‘ నెషనల్ జియోగ్రాఫిక్ ఛానల్ ‘.
నేను షాక్ తిన్నాను. ఇంగ్లిష్ ఛానల్లో తెలుగు మాటలేంటానని మ్యూట్ లొ పెట్టాను.

అప్పుడు తెలిసింది ఆ మాటలు వంట గదిలోనుండి వస్తున్నాయని.

ఆసక్తిగా విన్నాను.
” …స్వైన్ ఫ్లూ నా? ఎలా వచ్చింది? ఇక్బాల్ అమెరికా వెళ్ళలేదే?”
“వెన్నెలని ఎయిర్ పొర్ట్ లో డ్రాప్ చెయ్యడానికి వెళ్ళినప్పుడు అటాక్ అవుతొందంట.”
“అబ్బ పాపం ఇక్బాల్ కి అన్ని కష్టాలు వెన్నెల వల్లనే.”

నేను అటెన్షన్లోకి వచ్చెసాను.

“ఇందాక అనసూయ ఆంటి సన్ టివీలొ తమిళ్లో చూసిదంట.”
ఇప్పుడు నాకు పూర్తిగా అర్దమయ్యింది వాళ్ళు దేని గురించి మాట్లడుకుంటున్నారో…”మొగలి రేకులు పిచ్చి ఆకులు” అనే సీరియల్ గురించి…
నేను 10వ తరగతిలో ఉన్నప్పుడు మొదలైనట్లు గుర్తు.

“ఐనా అనసూయ ఆంటీకి తమిళ్ ఎలా వచ్చింది? వాళ్ళు ఎప్పుడైనా చెన్నైలో ఉన్నారా? స్కూల్ తమిళ్ మీడియంలో చదివిందా? మీ ప్రశ్నకు సమాధానం ‘ అవును ‘ ఐతే …..”
“అయ్య బాబోయ్.. కొంచం సేపు టివి చూస్తేనే ఇలా ఆలోచిస్తున్నానేంటి..”

అప్పుడు గుర్తుకు వచ్చింది నాకు ఒక భయంకరమైన నిజం.

వాళ్ళు కొన్ని రోజులు ‘ చెన్నై షాపింగ్ మాల్ ‘ పక్క వీదిలో ఉన్నారు.

నా డిన్నర్ రెడీ అయ్యింది.
వాళ్ళెందుకో కొంచం హడవిడిగా కనిపించారు. దేని కోసమో వెతుకుతున్నట్లున్నారు.
సుప్రజ కళ్ళు నా చేతిలొ ఉన్న రిమోట్ మీద పడ్డాయి. మొహంలో ఆందొళన కనిపించిది.
(ఆ ఎక్స్ ప్రెషన్ కి అర్ధం ఆనందం అని తర్వాత తెలిసింది.)

నేను రిమోట్ ఇచ్చేసాను.

“వెల్కం బ్యాక్ టూ గెంతు రాజా గెంతు.” టివిలో ప్రొగ్రాం మొదలైంది.

నేను డిన్నర్ చేస్తున్నంత సేపూ ఏవో అరుపులు, కేకలు, ఏడుపులు వినిపించాయి. అప్పుడప్పుడు కొన్ని ‘బీప్’లు కూడా వినిపించాయి.

డిన్నర్ ఫినిష్ చేసి వాళ్ళ వేపు చూసాను. వాళ్ళ మొహాల్లో ఆనందం కనిపించింది.
(ఆ ఎక్స్ ప్రెషన్ కి అర్ధం ఆందోళన అని అప్పుడే అర్ధమయ్యింది.)

నేను నా ‘లాప్ టాప్’ ఆన్ చేసి ఈ కధ వ్రాయడం మొదలు పెట్టాను.

(అయిపోయింది.)

“చెత్త చెత్త సీరియల్స్ తో, పరమ చెత్త ప్రొగ్రాములతో, బ్రేకింగ్ బేకింగ్ న్యూస్ లతో ప్రేక్షకులని హింసిస్తున్న టివి చానల్స్ కి నా ఈ కధ అంకితం.”

నా తరై -నా తరై

http://naatarai.blogspot.com/2009/03/blog-post.html?showComment=1266951664279#c4594426609512046870




చాలా రోజుల క్రితం "బాబాయ్ అబ్బాయి" అని జంధ్యాల గారి సినిమా ఒకటి వచ్చింది - బాలకృష్ణ, "సుత్తి" వీరభద్రరావు ముఖ్య తారాగణం. దాంట్లో "సుత్తి" గారి ఊత పదం "నా తరై". దానికి అర్ధం అప్పట్లో నాకు తెలియలేదు. కాని కొన్నాళ్ళ తర్వాత కరుణానిధికి కళ్ళద్దాలు లాగా, రజనీకాంత్ కి సౌండ్ లాగా ఎప్పడు నా వెంట ఉండే దురదృష్టం నన్ను లటుక్కని లాగేసి చెన్నై అనబడు చీకటి కూపం లోకి తోసేసింది. అక్కడ ఎటు చూసినా జాంగ్రీలు జిలేబిలు కలిపి వేసేసినట్టు ఉండే అక్షరాలు, గులకరాళ్ళని గ్లాసులో వేసి గిరా గిరా తిప్పినట్టు ఉండే శబ్దాలు అర్ధమయ్యి అలవాటయ్యాక తెలిసింది గురువుగారి చమత్కారం. అప్పటి నుంచి ఆ పదం నాకు తెగ నచ్చేసింది("నా తరై" అంటే నేను ఇస్తాను అని అర్ధం. మీకు కూడా గురువుగారి చమత్కారం అర్ధం కావాలంటే మీరు ఆ సినిమా చూడాల్సిందే).



ఎందుకో తెలియదు గాని అరవ వాళ్ళుఅంటే గురువుగారికి కూసింత కచ్చి అని నా అభిప్రాయం. రెండు సంవత్సరాలు చెన్నైలో కాలాపానీ అనుభవించాక నా అభిప్రాయానికి ఊతం వచ్చింది. నాకు జీవితం అంటే విరక్తి వచ్చింది. అర్ధరాత్రి ఐదు గంటలకి చూసినా తెల్లవారు ఝామున తొమ్మిది గంటలకి చూసినా సిటీ బస్సుల్లో నిండా జనం, రజనీకాంత్ కి జుట్టు మొలిస్తే చూడటానికి వెళ్తున్నట్టు, బాలకృష్ణ సినిమా ఇంటెర్వెల్లో గేట్లు తీసేసినట్టు, జనం.



శివుడికి నెత్తి మీద గంగ ఉందో లేదో తెలియదు గాని అక్కడ సిటీ బస్ లో ప్రయాణం చేసిన ప్రతి ఒక్కరూ ఒక శివుడే. ప్రతి ఒక్కరూ కైలాసం నుంచి దిగి వచ్చిన ఫీలింగ్‌కి లోనవుతారు. ఇలా అనటానికి సర్వాంగాలని తడిపేసే గంగా ప్రవాహం ఒక్కటే కారణం కాదు. బస్సులో ప్రయాణించే శివంగులు కూడా. అక్కడ అందరు ఆడవాళ్ళు పొద్దున్నే లేచి పూజ చేసి, కమండలంలో నీళ్ళు నింపుకుని, బస్ ఎక్కుతారు. పురుష శ్పర్శ్య కాదు కదా ప్యాంట్ నీడ పడినా శపించేస్తారు. అందుకనే అక్కడ బస్ ఎక్కగానే అందరు మగవాళ్ళు ఒక ప్రతిజ్ఞ చేస్తారు - "ఈ బస్ లో ప్రయాణించే ఆడవాళ్ళు అందరు నాకు చెల్లి లేదా కూతురితో సమానం (మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే అక్కా లేదా తల్లి అని కూడా ఫిక్స్ అవ్వచ్చు). వాళ్ళని నేను తాకను. తాకినా ఆనందపడను. ఆనందపడినా వాళ్ళకి తెలిసేలా ఆనందపడను.సూపర్ గుడ్ ఫిల్మ్స్ లొ హీరొలా ఎస్.ఏ.రాజ్ కుమార్ సంగీతానికి స్టెప్స్ వేస్తూ బస్ దిగుతాను. అందరి సానుభూతి చూరగొంటాను".



చెన్నై గురించి చెప్పుకుంటున్నప్పుడు మనం ప్రస్తావించవలసిన ఇంకొక గొప్ప విషయం - నీరు. బంగారం లాంటి నీరు. నేను చెప్తున్నది నీటి రంగు గురించి. ప్రతి వీధికి ఒక గుడిని చూసి వాళ్ళ దైవభక్తికి అబ్బురపడిన నేను, వాటర్ టాంకెర్ దగ్గర నీళ్ళ కోసం వాళ్ళు చేసే వయొలెన్స్ చూసి విస్మయం చెందాను. కొన్నాళ్ళకి ఆ ఫీలింగ్ వికారంగా రూపాంతరం చెందింది. అన్ని రంగాల్లో అణగతొక్కబడ్డ స్త్రీలు ఈ విషయం లొ మాత్రం అక్కడ గుత్తాధిపత్యం చెలాయిస్తున్నారు. (చెన్నైలొ నూటికి నూటపదిమంది వాటర్ టాంకర్ లొ వచ్చే నీళ్ళ మీద ఆధారపడతారు). వాటర్ టాంకర్ రాగానే రంగు రంగుల బిందెలతో, నోటినిండా బూతులతో లబ లబ మంటూ ఆడవాళ్ళు , వాళ్ళతో పాటు కలం కాగితాలతొ ఆహా ఓహొ అంటు కొంతమంది మగవాళ్ళు వచ్చేస్తారు. మొదట్లో ఈ రెండో బ్యాచ్ ఎవరొ అర్ధం కాలేదు. తర్వాత తెలిసింది వాళ్ళు కొత్త సినిమా పేర్లు కొసం, డైలాగ్స్ లొ పంచ్ లైన్స్ కొసం వెతుక్కునే తమిళ సినీ రైటర్స్ అని (ఈ మధ్యనే శింబు హీరో గా రిలీజ్ ఐన "నాటుకట్టి అడిపట్టి" అనే సినిమా టైటిల్ అక్కడ నుంచి వచ్చినదే. దీనిని తెలుగులోకి "కపాలం కన్నుకొట్టింది" అన్న పేరుతో డబ్ చెయ్యబోతున్నారు.)



నీళ్ళ విషయంలో చెన్నై వాసులకి దేవుడు చాలా అన్యాయం చేసాడని అక్కడి వాళ్ళ గట్టి నమ్మకం. నాకు ఈ విషయం ఎలా తెలిసిందంటే ఒక రొజు ఎదురింటి ఆర్ముగం గాడు ప్రార్థన చేస్తుండగా విన్నాను. "దేవుడా!! ఓ మా మంచి దేవుడా! మాకు అన్నీ ఇచ్చావు. తాగటానికి సాంబార్ ఇచ్చావ్, తినటానికి ఇడ్లీలు ఇచ్చావ్, ఎత్తుకోవటానికి లుంగీలు ఇచ్చవ్, లోపల వేసుకున్నా బయటకి కనిపించేటట్టు చారల చడ్డీలు ఇచ్చావ్, ఎండా కాలంలో ఎండ ఇచ్చావ్, చలి కాలం లొ కూడ ఎండ ఇచ్చావ్, వర్షం పడినప్పుడు బురద ఇచ్చావ్, వర్షం పడనప్పుడు గబ్బు ఇచ్చావ్, అరవటానికి "అరవం" ఇచ్చావ్("అరవం" "అరవం" అంటూనే ఎందుకు అంత అరుస్తారో నాకు అర్ధం కాదు), కంటి నిండా సరిపోయే హేరోయిన్లని ఇచ్చావ్. కాని దేవుడా! ఇన్ని ఇచ్చిన నువ్వు ఎందుకు కావేరిని మాత్రం కర్ణాటకకు ఇచ్చావ్??!!!"

శభాష్ శభాష్ శభాష్ 1

http://ayaskantam.blogspot.com/2009/04/1_29.html (అయస్కాంతం.....ఆకర్ష ఆకర్ష !!!-ashok varma)




మనం చేసే కొన్ని పనులు, అబ్బా మనలో ఇంత మ్యాటర్ వుందా అని మనకే సందేహం తెప్పించి మనల్ని మనమే మెచ్చుకునేలా చేస్తుంటాయి. అదేదో సినిమాలో కోట తన భుజాన్ని తనే తట్టుకుంటూ... 'శభాష్ శభాష్ శభాష్' అనుకుంటాడు...
సరిగ్గా అలా అనుకున్న సంఘటనలను ఇక్కడ పోస్టుతాను.

--------------------------------

మా పేరంట్స్ నాకు పెళ్ళి చేసేయ్యాలని డిసైడ్ అయిపోయి సెర్చింగ్ మొదలెట్టారు. ఆళ్ల దృష్టిలో మనం ఇంకా హమామ్ బాయ్ కాబట్టి ఆ ఇమేజ్ డామేజ్ కాకుండా కాపాడుకుంటూ, మన ప్రయత్నం మనమూ చేద్దామని telugumatrimony.comలో ప్రొఫైల్ యాక్టివేట్ చేసా.

ఒక అమ్మాయి ప్రొఫైల్ నచ్చడంతో 'Express Interest' కొట్టా. అందులో ఫొటో లేదు, సో ఫొటో రిక్వెస్ట్ పెట్టాను. నేను మాత్రం నా దగ్గరున్న ఖర్చీఫ్ డీటేల్స్‌తో సాహా అన్నీ నా ప్రొఫైల్‌లో పెట్టేసా. నెక్స్ట్ డే మెయిల్ వచ్చింది తను నా ఇంటరెస్ట్‌ను యాక్సెప్ట్ చేసిందని.

అస్సలు చిక్కు ఇక్కడే మొదలయ్యింది. నేను పెయిడ్ మెంబర్ కాదు, తను కూడా కాదు. ఇద్దరి ప్రొఫైల్స్‌లో ఫోన్ నంబర్స్ యాడ్ చేసి వున్నాయి కాని పెయిడ్ మెంబర్స్ మాత్రమే చూడగలరు. జీవితంలో ఇంటర్నెట్‌లో నాకు ఊహ తెలిసినప్పటినుండి నేను రూపాయి కూడా ఖర్చుపెట్టలేదు. కాని లైఫ్ మ్యాటర్ కాబట్టి ఓ పది రుపాయలు...ఇరవై రుపాయలు వుంటే కట్టేద్దాంలే అని రెండు రోజులు ఆలోచించాక కన్విన్స్ అయ్యా. కానీ వాళ్ళ ఫీ చూస్తే...3 నెలలకే 1500 పైన వుంది. ఆ పైన ఇంకా చాలా రూల్స్, తొక్కా తోటకూర చాలా వున్నాయి. ఒక వేల ఈ అమ్మాయికీ, నాకు సెట్ అవ్వకపోతే ఆ అమౌంట్ బొక్క కదూ అని పెయిడ్ మెంబర్‌షిప్ వద్దనుకున్నా.

మొత్తానికి ఇద్దరం పర్లేదు అనదగ్గ పీనాసులం కావడంతో, మ్యాటర్ ముందుకు జరగకపోవడంతో ఆ సైట్ వాళ్ళు సినిమాల్లో విలన్లలా కనిపించారు. ఫోన్ నంబర్ వుంది అని వుంటుంది కాని తెలియాలంటే పెయిడ్ మెంబర్ అవ్వు అంటుంది. ఇలా కాదు ఎలాగైనా ఆ అమ్మాయి కాంటాక్ట్ పట్టాలని డిసైడ్ అయ్యా.

అస్సలు ఆ సైట్ వాళ్ళు ఎంత మాత్రం సైట్ మెయింటేన్ చేస్తున్నారో చూద్దామని నా ప్రొఫైల్‌లో 'About Me' మార్చా, ' ఐ లవ్ క్రియేటింగ్ వెబ్‌సైట్స్ లైక్ అయస్కాంతం.కామ్ ' అని యాడ్ చేసా. ఆ అమ్మాయికి మినిమం బల్బ్ వెలిగే క్యాపబిలిటి వుంటే ఆ సైట్ చూసి అందులో 'Contact Us' మెను ఐటమ్ నుంచి నా మెయిల్ ఐడి పట్టుకొని ఈజీగా కాంటాక్ట్ అవ్వొచ్చు అన్నది నా అవిడియా. కాని నా ప్రొఫైల్ సేవ్ చెయ్యగానే, 'u r profile is under validation, will be updated in 24 hrs' అని వచ్చింది. అమ్మో వీళ్ళు భలే హుషారు గున్నారే అని అనుకున్నా. మరుసటి రోజు ఆ సైట్ వాళ్ళు మెయిల్ కొట్టారు. మాష్టారు మీరు పర్సనల్ డీటెయిల్స్ తెలిసేలా మ్యాటర్ పెడుతున్నారు. ఇలా పెట్టడం మా పాలసీకు విరుద్ధం, దయ చేసి ఇక మీదట ఇలా చెయ్యకండి అని చెప్పి.. ' ఐ లవ్ క్రియేటింగ్ వెబ్‌సైట్స్ ' వరకే పెట్టి నెక్స్ట్ ముక్క కట్ చేసారు. మామా నీలో తెలంగాణ శకుంతల పూనినట్టుంది ( 'నువ్వు నేను ' సినిమాలో) అనుకుని ఛ అనుకున్నా.

నాలో ఇంక పావు కిలో పౌరుషం పెరిగింది. అంతే వెంటనే తన ప్రొఫైల్‌ని జల్లెడ పట్టా. ఆ అమ్మాయి పేరు కాస్త యూనిక్‌గా వుంది - పల్లవి చరణ్ (పేరు మార్చబడింది). ఏజ్, హైట్, వెయిట్, తను వర్క్ చేసే కంపెని పేరు, తన సొంత వూరు మాత్రమే వున్నాయి. స్కూల్, కాలేజ్ డీటేల్స్ లేవు. వాళ్ల కంపెనీలో కూడా తెలిసిన వారు లేరు. తెలుసుంటే తన పేరుతో అడిగి తెలుసుకోవచ్చు. వెంటనే ఆర్కుట్‌లో ఆ అమ్మాయి పేరుతో వెదికా. ఒకటి రెండు ప్రొఫైల్స్ వచ్చాయి. కాని అవి 100% ఇన్‌కంప్లీట్ ప్రొఫైల్స్ అని అర్థమయ్యింది. సో ఈ అమ్మాయికి ఆర్కుట్‌తో టచ్ లేదు అని తెలిసింది. గూగుల్, JNTU సైట్స్...వగైరా ట్రై చేసినా నో లక్. కానీ ఎలాగైనా కనుక్కోవాలి, telugumatrimony.comను బైపాస్ చెయ్యాలి అని స్ట్రాంగ్‌గా ఫిక్స్ అయ్యా. అప్పుడు తట్టింది, మిలియన్ డాలర్ ఐడియా. అఫ్‌కోర్స్ మరీ అంత కాకపోయినా, మూడు నెలల సబ్‌స్క్రిప్‌షన్ ఫీ అంత ఐడియా.

పల్లవి చరణ్ - ఇలాంటి పేరు చాలా తక్కువ మందికి వుంటుంది అని అనిపించి వెంటనే
pallavi.charan@gmail.com
pallavi_charan@gmail.com
pallavi.charan@yahoo.com
pallavi_charan@yahoo.com
ఇలా రక రకాల కాంబినేషన్స్‌తో 16 మెయిల్ ఐడిలు తయారు చేసా. అన్నింటినీ CCలో పెట్టి, కామన్ మెసేజ్ కొట్టా:
" హాయ్ మీరు ఫలానా కంపెనీలో వర్క్ చేసే పల్లవి చరణ్ ఐతే, ప్లీజ్ రీడ్ ఫర్‌దర్ ఆర్ ఎల్స్ ఇగ్నోర్ దిస్ మెయిల్. నేను సో అండ్ సొ.....telugumatrimony.comలో ఎక్స్‌ప్రెస్స్‌డ్ ఇంటరెస్ట్. మీరు వారే ఐతే డూ రిప్లై మీ." అని మెయిల్ చేసా.
వెంటనే 14 మెయిల్ ఐడీలు బౌన్స్ అయ్యాయి. కానీ మిగతా 2 అన్నా కరక్ట్ ఐడిలు అని తెలిసింది. తర్వాత తిని తుంగున్నా. సాయంత్రం మెయిల్ అకౌంట్ ఓపెన్ చెస్తే, టు మై సర్‌ప్రైజ్ సరిగ్గా ఆ అమ్మాయి నుంచే రిప్లై వచ్చింది. తను టూ మచ్‌గా థ్రిల్ అయ్యింది. తన ఫోన్ నంబర్ ఇచ్చింది !!!
నాకు ఇంత కన్నా హ్యాపీ అనిపించిన విషయం, ద్వార పాలకుడిగా బిల్డప్ ఇచ్చిన telugumatrimony.com టోల్ గేట్‌ను బ్రేక్ చెయ్యడం. శబ శబ శభాష్....అని నన్ను నేను చాలా మెచ్చుకున్నా. కుదిరితే ప్రొఫెషనల్ CVలో పెట్టుకోదగ్గ పాయింట్ అన్న రేంజ్‌లో పొగుడుకున్నా !!!.

శ్రీ ఏసుక్రీస్తుడు

http://anilroyal.wordpress.com ((తెలుగోడు- అబ్రకదబ్ర ))

* * * * * * * *

All characters and incidents in the following piece of work are purely fictional and bear no resemblance to persons living or dead and places and times

* * * * * * * *



“ఏదీ, ఇప్పుడోసారి మొత్తం కథ టూకీగా చెప్పు”

“మన కథానాయకుడు జమీందార్ల ముద్దుబిడ్డ. చిన్నప్పుడు దుష్టరాజు తరమటంతో అతని తల్లిదండ్రులు బీహారు తీసుకెళ్లి పెంచుతారు. యుక్తవయసులో మరదళ్లతో ఆడిపాడుతూ జాలీగా గడిపేస్తుండగా ఓరోజు హిమాలయాల్లో ముని శాపానికి గురౌతాడు. దాంతో జ్ఞానోదయమై ఆస్థిని త్యజించి ప్రజలకి శాంతిమార్గం బోధిస్తూ దేశాటనం చేస్తుంటాడు. అతని పేరుప్రఖ్యాతులు చూసి కన్నుకుట్టిన మతాధిపతులు రాజును రెచ్చగొట్టి హీరోకి మరణశిక్ష పడేలా చేస్తారు. క్లైమాక్స్‌లో ఉరి తీయబడ్డ హీరో - తల్లి పాడిన ఆవేదనాభరిత పాటకి దేవుడు కరిగి కరుణించటంతో - మళ్లీ బతుకుతాడు. కథ సుఖాంతం”

“బాగుంది. ఇది ఫైనల్ చేద్దాం”

“అలాగే గురూజీ. ఐతే .. నాదో చిన్న అనుమానం”

“ఏమిటది?”

“ఇది ఏసుక్రీస్తు కథ అని ఎవరికీ అర్ధమవదేమో .. ??”

* * * * * * * * * * * *

(వారం క్రితం)

“హలో, జి.హెచ్.భైరవి స్పీకింగ్”

“నేను .. జె.వైభవేంద్రరావు, సి.ఎ”

“గుడ్‌మోణింగ్ గురూజీ. చాన్నాళ్ల తర్వాత ఫోన్! ఏమిటి విశేషం?”

“కొత్త పౌరాణిక చిత్రం తీసే ఆలోచనలో ఉన్నా. అందుకే నీకు ఫోన్”

“భలే. నా పెన్నుకి మళ్లీ పని. ఈ సారెవరి గురించేం?

“ఏసు క్రీస్తు”

“అదేం .. మన పురాణాలు బోలెడున్నాయిగా!!”

“ఎప్పుడూ అవే తీస్తే మొనాటనీ వచ్చేస్తుందయ్యా. అందుకే ఈ సారి రొటీన్‌కి భిన్నంగా వెళ్దామని. అదీకాక, ఇప్పుడు పాత తెలుగు సినిమాలకి రీమేక్కొట్టే ట్రెండ్ నడుస్తుంది కదా”

“నిజమే గురూజీ. అసలా ట్రెండ్ మొదలెట్టిందే మనం. అలనాటి గోండురంగ మహత్యం పట్టుకుని మొన్న గోండురంగడు తీసేశాం. ఇప్పుడు పాత కరుణారసమయుడుని రీమేక్ చేసేద్దాం”

“రీమేకే కానీ మన బాణీలో ఉండాలి”

“అర్ధమైంది. హీరో ఎవరేంటి మరి?”

“ఇంకా ఎవరూ అనుకోలేదు”

“యువవజ్ర గోలకృష్ణ ఐతే బాగుంటుందేమో?”

“వద్దులే. ఉన్న డబ్బంతా ఆయన విగ్గులకే ఐపోతుంది. సెట్టింగులకి ఇంకేమీ మిగల్దు. మొన్న గోండురంగడికీ అంతే అయింది. దానికి తోడు మొత్తం లిప్‌స్టిక్కులు, మేకప్పు సామాన్లు కూడా ఆయనకే వాడేసే సరికి పాపం హీరోయిన్ ‘కుమారి’ స్నేషకి మేకప్ లేకుండానే లాగించాల్సొచ్చింది”

“ఔనౌన్నిజమే. పైగా తొడకొట్టే సీన్ ఒక్కటన్నా లేకపోతే ఆయనొప్పుకోడు. ఏసుక్రీస్తు తొడకొడితే బాగోదేమో. పోనీ .. బుల్లిబాబు లక్కినేని గానార్జున ఐతే? ఈయన మనకి లక్కీ మస్కట్ కూడాను. రెండు హిట్లు తీశాంగా ఈయన్తో. ఇంకా, బుల్లిబాబైతే ఎంచక్కా ఎంత కావాలంటే అంత సొంత జుట్టు, గెడ్డం కూడా పెంచుకుంటాడు. ఆ వారా మనకి విగ్గుల ఖర్చు మిగులుద్ది”

“బుల్లిబాబైతే బానే ఉంటుంది కానీ ఈయనీ మధ్య దుష్ట గాంక్రెస్ పార్టీ ప్రచారం చేస్తున్నాడు. తెల్సు కదా, నేను తెలుగురాష్ట్రం వాడ్ని. బుల్లిబాబొద్దులే”

“మరి పరంజీవి ఐతే? పురాణ పాత్రలెయ్యాలనే గుల వీరిక్కూడా ఉంది. అందుకే కదా శ్రీచెంచునాధలో చిన్న పాత్రే ఇచ్చినా ఎగిరి గంతేసి చేసేశారు. ఇప్పుడు ఫుల్‌ప్లెడ్జ్‌డ్ రోల్ అంటే మహదానందంగా ఒప్పుకుంటారేమో”

“ఏమయ్యా భైరవి. బొత్తిగా లోక జ్ఞానం లేదు నీకు. పరంజీవి సినిమాలు మానేసి సొంత రాజకీయ పార్టీ పెట్టుకున్నాడు తెలీదా? ఎప్పుడూ పురాణాలే కాకుండా అప్పుడప్పుడూ న్యూస్‌పేపర్లూ చదూతుండాలయ్యా”

“ఓ. పరంజీవి సినిమాలు మానేశారా? మరి ఇంకెవరున్నారబ్బా?”

“తుమ్ముబాటి సంకటేష్ ఐతే ఎలా ఉంటాడని ఆలోచిస్తున్నా”

“అద్భుతం సార్, సూపర్ ఐడియా. ఈయనొక్కడితోనే మనం పౌరాణికం తియ్యలేదు ఇందాకా. ఫ్యామిలీ హీరోగా సంకటేష్ ఇమేజ్ కూడా మన సినిమాకి ప్లస్సవుద్ది. ఏసుక్రీస్తు పాత్ర ఈయనకి టైలర్ మేడ్ రోల్. ఇంకెందుకాలస్యం, సంకటేష్‌నే ఫైనల్ చేసెయ్యండి సార్”

“అదే అనుకుంటున్నా. పైగా వీళ్ల నాన్న మా తెలుగురాష్ట్రం పార్టీవోడే. సంకటేషే ఫైనల్”

“ఇంతకీ, సినిమా పేరు ఏమనుకుంటున్నారు”

“శ్రీ ఏసుక్రీస్తుడు”

“అబ్బో అదిరిపోయింది. పేర్లోనే తెలుగు నేటివిటీ కుమ్మేశారు”

“నేనెప్పుడూ చెబుతా కదా. నేటివిటీ లేపోతే సినిమా ఎంత బాగున్నా ఫ్లాపే. మొన్న గోండురంగడు అంత బాగుండీ ఢామ్మనటానిక్కారణం దాన్ని బ్యాంకాక్‌లో తియ్యటమే. ఈసారలాంటి సిల్లీ మిస్టేక్స్ లేకుండా జాగ్రత్త పడాలి సుమీ”

“ఔనౌను. పైగా గోండురంగడు థాయ్ అమ్మాయిల్తో గెంతులేసినట్లు కూడా చూపించాం. అదే దెబ్బ కొట్టింది”

“అలాంటి తప్పులు మళ్లీ దొర్లకూడదు. ఏసుక్రీస్తు మీద తెలుగు సినిమా తీస్తే ఆయనది రాయలసీమో, తెలంగాణో అని చూపించాలి. నేటివిటీ ముఖ్యం …. ఏమ్ముఖ్యం?”

“అర్ధమైంది సార్. సినిమాకి నేటివిటీ ముఖ్యం”

“భేష్. అందుకేనయ్యా నువ్వు నాకు నచ్చుతావ్. ఏం చెప్పినా ఠకీమని పట్టేస్తావ్. సరే, నేను సంకటేష్‌కి ఫోన్ చేసి కాల్షీట్ల గురించి మాట్లాడాలి. నువ్వు కథొండే పని మీదుండు”

“ఆగండాగండి, ఫోన్ పెట్టేసేముందు .. క్రీస్తు గురించి ఏవన్నా రిఫరెన్సు బుక్కులుంటే ఇద్దురూ”

“బైబిల్ చదవ్వయ్యా. అంతకన్నా పెద్ద రిఫరెన్సేముంటది”

“అలాగలాగే. ఐతే నేనో వారం తర్వాత కలుస్తా, స్చ్రిప్టుతో సహా”

“మంచిది. బై ఇంక”

“బై”

* * * * * * * *

(ప్రస్తుతం)

”నమస్తే గురూజీ”

“రావయ్యా భైరవి. కూర్చో. ఎంతవరకూ వచ్చిందేమిటి స్క్రిప్టు?”

“రెడీ సార్. వింటారా?”

“ఊఁ కానీ”

“జనాభా లెక్కల కోసం జోసఫ్ మేరీతో కల్సి సొంతూరికి బయల్దేరటంతో సినిమా మొదలౌతుంది. గాడిదల మీద ప్రయాణం, ఎక్కడా ఆశ్రయం దొరక్కపోటం, ఎక్కే గడపా దిగే గడపా, పశువులపాకలో క్రీస్తు జననం, ముగ్గురు జ్ఞానులు రావటం .. ఇదంతా టైటిల్సప్పుడు చూపిస్తాం. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ సాంగ్ కూడా ఉంటుంది”

“బావుంది, బావుంది. జోసఫ్ పాత్రకి పాత సినిమాలో క్రీస్తు వేషమేసినాయన్ని పెడదాం. మేరీ ఎవరనేది చూడాలి. మదర్ సెంటిమెంటు కురిపించేవాళ్లు కావాలి”.

“జోసఫ్‌గా విజయసుందర్? అబ్బో .. మీకు మీరే సాటి గురూజీ. వెరీ యాప్ట్ ఛాయిస్”

“సరె, సరె. తర్వాత?”

“టైటిల్స్ తర్వాత, బాల ఏసుని చంపేయమని హేరోదు సైనికుల్ని పంపిస్తాడు. అప్పుడు మేరీ, జోసఫ్ ఏసునెత్తుకుని ఈజిప్టుకి పారిపోతారు”

“భలే. ఇక్కడో సిటుయేషనల్ సాంగ్ పెట్టొచ్చు. ‘బ్రోచేవారెవరురా’ బావుంటుంది”

“క్రీస్తు కథలో త్యాగరాజ కీర్తనా!?!”

“చెప్పా కదయ్యా. నేటివిటీ, నేటివిటీ ముఖ్యం”.

“ఓహ్. మర్చిపోయా సార్. అలాగే .. బ్రోచేవారెవరురా బాగుంటుంది. ఏసుబోస్ గారితో పాడిద్దాం”

“ఆయన పెద్దాడైపోయాడయ్యా. వాళ్లబ్బాయి వినయ్ ఏసుబోస్‌తో పాడిద్దాంలే. వాళ్ల నాన్నకన్నా బాగా ముక్కుతో పాడతాడు”

“అలాగే గురూజీ. ఇంతకీ సంగీత దర్శకుడెవరు?”

“ఉన్నాడుగా ఆస్థాన విద్వాంసుడు ఎన్.ఎన్.కూరవాణి. యూ కంటిన్యూ”

“ఇక్కడో ..”

“వెయిటే సెకండ్.. ఇందాక ఈజిప్టన్నావు? మార్చెయ్ .. దాన్ని బీహార్ చేసెయ్. హీరో బీహార్లో కొన్నాళ్లుండటం తెలుగు సినిమాల్లో లేటెస్ట్ ఫ్యాషన్. ట్రెండ్‌కి తగ్గట్లుండాలయ్యా”

“కానీ సార్ .. “

“కానీ గీనీ లేదు. కథ .. కథ ముఖ్యమయ్యా - ప్రదేశాలు కాదు”

“సరే గురూజీ. నేపధ్యంలో వినయ్ ఏసుబోస్ ‘బ్రోచేవారెవరురా’ వస్తుండగా బాల ఏసునెత్తుకుని జోసఫ్, మేరీలు బీహారుకి పారిపోతారు”

“దట్స్ మచ్ బెటర్. నౌ, కంటిన్యూ”

“ఇక్కడో డిజాల్వ్ షాట్, ఫేడిన్, తర్వాతో ఎస్టాబ్లిష్‌మెంట్ షాట్. మట్టి ఇల్లొకటి చూపిస్తాం. తర్వాత ఎక్స్‌ట్రీం క్లోజప్. కొయ్యని చిత్రిక పడుతున్న ఏసుక్రీస్తు – అదే మన సంకటేష్ బాబు – చేతులమీదనుండి జూమౌట్ చేస్తాం. హీరో ఇంట్రడక్షన్ కదా, కూరవాణి రీరికార్డింగ్ అదరగొట్టాలిక్కడ”

“ఆగాగు .. చిత్రిక పట్టటమేంటి? టూ సింపుల్. ఇంట్రడక్షన్ సీన్లు రాసేటప్పుడు హీరో ఇమేజ్‌ దృష్టిలో పెట్టుకోవాలయ్యా. ఆ సీన్ మార్చు. క్రీస్తు పిడికిలి బిగించి ఒక్కటి గుద్దితే దూలం విరిగిపోయినట్లు చూపిద్దాం. అలాగే గుద్ది గుద్ది చెక్కలన్నీ ముక్కలు చేసేస్తాడన్నమాట”

“వావ్. సూపర్ సార్. అందుకే మీరు దర్శకచంద్రులయ్యారు. అలాగే మారుద్దాం. ఒక్కో గుద్దునీ నాలుగైదు యాంగిల్స్‌లో తిప్పి తిప్పి చూపిద్దాం, స్లో మోషన్లో. ఎడిటర్‌కి ఫుల్లు పనే పని”

“సరె, సరె. కంటిన్యూ”

“ఓకే. చెక్కలు ముక్కలయ్యాక క్రీస్తు చెమటలద్దుకుంటూ ఇంటి బయటికొస్తాడు. అక్కడ అప్పటికే ఆయన ఉపదేశాలు వినటానికొచ్చిన జనం వెయిట్ చేస్తుంటారు”

“ఆగాగు మళ్లీ. చెమటలేంటి? హీరోకి చెమటలు పట్టకూడదు. మార్చు. ఇంకోటి .. అప్పుడే ఉపదేశాలేంటి? అవన్నీ సెకండాఫ్‌లో. ఫస్టాఫ్‌లో రొమాన్సేది, డ్యూయెట్లేవి?”

“ఏసుక్రీస్తు కథలోరొమాన్సు .. ?? బైబిల్‌లో అలాంటివి లేవు గురూజీ”

“నువ్వేం మనిషివయ్యా భైరవి. షో సమ్ క్రియేటివిటీ. బైబిల్‌లో లేకపోతే మాత్రం మనం ఇరికించకూడదని ఉందా? ఏం .. అక్కమయ్య, శ్రీఆదిదాసు కథల్లో రొమాన్సు దూర్చలా? ఇదీ అంతే”

“అలా చేస్తే హిందువులొప్పుకున్నారు కానీ క్రైస్తవులొప్పుకోరేమో?”

“అవి లేకపోతే ప్రేక్షకులొప్పుకోరయ్యా. నే చెప్పినట్లు చెయ్యి”

“ఎలా గురూజీ, ఎక్కడ ఇరికించాలి?”

“క్రీస్తు ముప్పయ్యేళ్లొచ్చేదాకా ఏం చేశాడో ఎవరికీ తెలీదు కదా. మనం సరిగా దాన్నే వాడుకుంటాం. ఆ సమయంలో ఆయన డ్యూయెట్లు పాడినట్లు చూపించేస్తే సరి”

“ఎవరితో గురూజీ?”

“ఇంకెవరితో …. మేనమామ కూతుళ్లతో. మొత్తం ముగ్గురు. ‘కుమారి’ స్నేష, ‘కుమారి’ త్రిహ, ‘కుమారి’ అనూహ్య ఐతే మంచి స్టార్ వాల్యూ కూడా వస్తుంది సినిమాకి. బిజినెస్ అదిరిపోతుంది”

“క్రీస్తు మేనమామ గురించి బైబిల్‌లో లే ..”

“లేకపోతే మనం పుట్టిద్దాం. ఎం.బేలయ్యతో ఆ పాత్ర వేయిద్దాం. రాసెయ్. ఎవరన్నా గొడవ చేస్తే క్రీస్తుకి మేనమామ లేడని వాళ్లనే రుజూ చెయ్యమందాం. ఎంత కాంట్రవర్సీ ఐతే అంత బిజినెస్”

“అలాగే గురూజీ. రాసేద్దాం”

“మరదళ్లతో మంచి బీటున్న పాటోటి పెట్టాలి. గుర్తుంచుకో”

“తప్పకుండా గురూజీ. పల్లవి ‘నగుమోము చూడరా, నజరేతు వీరుడా’ అనుంటే బాగుంటుందేమో”

“భేషో. ఆశుకవివైపోతున్నావయ్యా. పల్లవి బాగుంది. అదే ఉంచేద్దాం”

“అబ్బే ఆశుకవా పాడా. ఏదో అప్పుడప్పుడూ కవితావేశం తన్నుకొస్తుంది. అంతే సార్”

“సర్లె, సర్లె. ఫస్టాఫ్‌లో కామెడీ మిస్సవకూడదు. అది చాలా ముఖ్యం”

“కామెడీ ట్రాక్ సంగతొక్కటే తట్టలేదు గురూజీ. మీరే హెల్ప్ చెయ్యాలి”

“దానికంతాలోచనెందుకయ్యా. పరమానందంతో ఓ ట్రాక్ పెడదాంలే. ఆయన పాత్ర పేరు పిలక శాస్త్రులు. పక్కన మరో ఇద్దరు పంతుళ్లనేసుకుని హడావిడి చేస్తుంటాడు. వీళ్లకి మెయిన్ స్టోరీతో ఏం సంబంధం లేకుండా జాగ్రత్త పడితే సరిపోద్ది”.

“బాగుంది కానీ, గురూజీ .. బైబిల్లో బ్రాహ్మల్లేరు కదా!?!”

“పిచ్చి భైరవీ. నేటివిటీ, నేటివిటీ”.

“సరే సార్. మరదళ్లతో జాలీగా పాటలు పాడేస్కుంటూ తిరుగుతున్న హీరోని చూసి పైన యెహోవాకి కోపమొస్తుంది. నేను ఇతన్ని భూమ్మీదకెందుకు పంపాను, ఇతను అక్కడేమి చేస్తున్నాడు అని కోపించి అసలు పని గుర్తు చేయమని దేవదూత గేబ్రియెల్‌ని కిందకి పంపుతాడు …. గురూజీ, యెహోవా పాత్రకి సుందర నటుడు అమన్ ఐతే బాగుంటాడేమో. ఆయనకి ఎస్.బి.పాలసుబ్రహ్మణ్యంగారితో డబ్బింగ్ చెప్పిద్దాం”

“అమన్ .. గుడ్ ఐడియా. కానీ మధ్యలో గేబ్రియల్ ఎందుకు దండగ. యెహోవానే కోయవాడి వేషంలో భూమ్మీదికొచ్చి క్రీస్తుకి జ్ఞానోదయం చేస్తాడు”

“అలాగే మారుద్దాం. ఇక్కడ మళ్లీ ఓ సిటుయేషనల్ సాంగ్. ‘కోయవాడి ధాటికి మారిపోయె యేసువా’ అంటూ. సంకర మహదేవన్‌తో ఓ పదినిమిషాల బ్రీత్‌లెస్ వేయిద్దామిక్కడ”

“ఆగాగు. అప్పుడే మారిపోతే ఎలా? మన హీరో ధీరోదాత్తుడు. దేవుడే దిగొచ్చినా అతను మారడు, తనంతట తానుగా మారాల్సిందే”

“దేవుడు చెప్పినా మారనోడు ఉత్తినే తనంతట తానే మారాడంటే కన్విన్సింగ్‌గా ఉండదేమో?”

“ఐతే ఎవరన్నా మునితోనో, ముష్టివాడితోనో హితబోధ చేయిద్దాం”

“మునే బెటరేమో గురూజీ”

“ఐతే ఈ లైన్ వేస్కో. హీరో హిమాలయాల్లో ఆడిపాడుతూ దుర్వాసన మహర్షి ధ్యానానికి భంగం కలిగిస్తే ఆయన ఆగ్రహించి ‘నువ్వు శిలువమీద కొట్టబడుదువుగాక’ అని శపిస్తాడు. అప్పుడు జ్ఞానోదయమైన హీరో మన్నించమని అడిగితే ఆయన ‘నా శాపానికి తిరుగులేదు, కానీ ఓ విరుగుడుంది. ఇకనుండీ జనులకి మంచి బోధిస్తూ బ్రతుకు. అలా చేస్తే నువ్వు మరణించిన మూడో రోజు మళ్లీ బ్రతుకుతావు’ అని చెబుతాడు”

“.. మునులూ, శాపాలూ అంటే జానపదం ఐపోతుందేమో గురూజీ? ఇది పౌరాణికం కదా”

“ఇప్పుడా తేడాలన్నీ ఎవరికి తెలుసోయ్? బాగుంటుంది. అలాగే ఉంచు”

“అలాగలాగే. ముని శాపం సినిమాకే హైలైట్. ఈ సీన్ ఇంటర్వెల్ బ్యాంగ్‌లో పెడదాం. అన్నట్లు, ముని వేషానికి కనెక్షన్‌కింగ్ నటసంపూర్ణ ‘పద్మశ్రీ’ డాక్టర్ ఎన్.నోషన్ బాబు, మాజీ ఎం.పి (రాజ్యసభ) ఐతే బాగుంటుంది సార్. ఆయన మామూలుగా మాట్లాడినా బూతులు తిట్టినట్లుంటుంది. శాపాలిచ్చే ముని వేషానికి ఆయనే పర్‌ఫెక్ట్ ఫిట్”

“ఎగ్జాక్ట్‌లీ…. నేనూ కనెక్షన్‌కింగ్ నటసంపూర్ణ ‘పద్మశ్రీ’ డాక్టర్ ఎన్.నోషన్ బాబు, మాజీ ఎం.పి (రాజ్యసభ) నే అనుకుంటున్నానయ్యా. సంకటేష్ బాబుకి లెక్చరివ్వాలంటే ఆ మాత్రం స్టేచరు, నేచరు, సీనియార్టీ ఉన్న లెజెండు కావాలి. ఆయన్నే ఖాయం చేద్దాం. యూ కంటిన్యూ నౌ”

“ఇంటర్వెల్ తర్వాత జ్ఞానోదయమైన హీరో జల్సాజీవితానికి స్వస్తి చెప్పి ప్రజలకి శాంతిమార్గాన్ని బోధిస్తూ దేశాటనం చేస్తుంటాడు. ప్రజల్లో ఆయనకి పెరుగుతున్న ఆదరణ చూసి కన్నుకుట్టిన మతాధిపతులు రాజుకి క్రీస్తుపై పితూరీలు చెప్పి ఆయన్ని శిక్షించమని గొడవచేస్తుంటారు. ఆయన శిష్యుల్లో ఒకడైన జూదాస్ వెన్నుపోటుతో క్రీస్తుని సైనికులు పట్టుకుంటారు. అక్కడినుండీ క్లైమాక్స్ సీన్ మొదలౌతుంది”

“హోల్డిట్ దేర్. సెకండాఫ్‌లో ఎంటర్టెయిన్‌మెంటేదీ? మరీ ఇంత డ్రైగా ఉంటే ఒక వర్గం ప్రేక్షకులు లేచెళ్లిపోతారు. కాబట్టి ఇక్కడో రొమాంటిక్ సాంగ్ పెడదాం”

“మరదళ్లని వదిలేశాడు కదా. రొమాన్స్‌కి తావెక్కడ?”

“పిచ్చోడా. రచయిత తల్చుకుంటే చెయ్యలేని పనుందా? మేరీ మాగ్దలీన్ అని ఓ క్యారక్టరుంది చూడు. ఆవిడతో పాటొకటి పెట్టేద్దాం”

“గొడవలైపోతై సార్. ఇలాంటి విపరీత కల్పనలు చేస్తేనే డావించీ కోడ్ సినిమాని బ్యాన్ చేశారు”

“వెర్రివాడా. ఏం చేసినా తెలివిగా చెయ్యాలయ్యా. ఇది పిలక శాస్త్రులు ఊహించుకునే డ్రీమ్ సీక్వెన్స్‌లా పెడతాం. అప్పుడు మనల్నెవరూ తప్పు పట్టలేరు”

“భలే ఐడియా. ఎంతైనా మీరు మీరే సార్”

“పొగడ్తలాపు. అన్నట్లు, గుర్తుంచుకో. ఈ పాట కోసం పది లారీలు ఖర్జూరాలు, ఇరవై లారీలు ఈత పండ్లు ఆర్డరివ్వాలి. చాలా రిచ్‌గా తియ్యాలీ పాట”

“అలాగే సార్. నాదో సలహా. మాగ్దలీన్ పేరుని ముగ్ధ అని మారుద్దాం”

“నేటివిటీ పాఠం బాగానే వంటబట్టిందన్నమాట. అలాగే మారుద్దాం. ముగ్ధ పాత్రకి డాబు ఐతే బాగా సూటవుతుంది”

“డాబు సూపర్ సెలక్షన్ గురూజీ. మీ కాస్టింగే కాస్టింగు”

“సర్లే, సర్లే. కంటిన్యూ”

“ఎక్కడున్నాం…. ఆఁ.. క్లైమాక్స్ మొదలౌతుందా, లాస్ట్ సప్పర్ చేసి ప్రార్ధన కోసం క్రీస్తు కొండమీదికెళతాడు. అక్కడ సైతానొచ్చి క్రీస్తుని టెంప్ట్ చెయ్యటానికి ట్రై చేస్తాడు, ‘ఈ కొండ మీంచి దూకు, నీ తండ్రొచ్చి రక్షిస్తాడేమో చూస్తా, ..’ ఇలాగన్నమాట”

“ప్చ్..ప్చ్.. తెలుగు సినిమా హీరో కొండమీంచి దూకితే దేవుడొచ్చి రక్షించటమేంటి? మార్చెయ్. టెంప్టింగంటే ఇదా? సైతాను నునైత్ ఖాన్ రూపంలో వచ్చి మాంఛి ఐటెమ్ సాంగ్ చేసినట్లు పెడదాం – కూరవాణితో అదిరిపోయే మసాలా బాణీలొండిద్దాం. అది చూసి కూడా హీరో చలించడు”

“అలాగే చేద్దాం సార్. పాటవ్వగానే సైనికులొచ్చి హీరోని పట్టుకుపోతారు. విచారణ, శిక్ష విధించటం, శిలువెయ్యటం, మరణించటం .. చివరి పావుగంటలో నడిపిస్తాం ఇవన్నీ. మూడో రోజు శాప విమోచనమై తిరిగి లేస్తాడు. ది ఎండ్”.

“ఏదో మిస్సైనట్లుందే .. ఆఁ.. మదర్ సెంటిమెంటేదీ?”

“శిలువ వేసినప్పుడు సిటుయేషనల్ సాంగ్ మదర్ సెంటిమెంటుది పెడదాం సార్. అన్ని రకాల పాటలూ కవరైపోతాయి”

“మరో ఐడియా. సెంటిమెంటు సాంగు కాకుండా ఆమె దేవుడిని ప్రశ్నిస్తూ పాడే పాటలా పెడదాం. దెబ్బకి దేవుడు దిగొచ్చి హీరోని బ్రతికిస్తాడు”.

“శాప విమోచనం ప్రకారం మూడో రోజు ఎటూ బ్రతుకుతాడు కద సార్”

“శాప విమోచనం క్యాన్సిల్. మునితో ఓన్లీ శాపం. నో విమోచనం. ఆ పని ఇప్పుడు మదర్ పాటపాడి చేయిస్తుంది”.

“మూడు రోజుల పాటు పాడుతూనే ఉంటుందా సార్!?!”

“నో. అదీ మారుద్దాం. అదే రోజు పునరుత్థానం జరుగుతుంది”.

“అలాగే. ఇదే బాగుంది. మార్చేద్దాం”

“ఇంకోటి. క్రీస్తుగురించి వచ్చిన అన్ని సినిమాల్లోనూ ఆయన్ని శిలువేసినట్లే చూపించారు. మనం వెరైటీగా ఉరి తీసినట్లు చూపిద్దాం”

“మరీ ఇన్ని మార్పులా?”

“అమాయకుడా. వీటిని మార్పులూ చేర్పులూ అనకూడదు .. ఇంప్రొవైజేషన్స్ అనాలి. అంటే అందరికీ తెలిసిందే కొత్తగా చెప్పటం అన్నమాట”

“ఓ. ఐతే ఓకే. మీరెలాగంటే అలాగే గురూజీ”

“మరోటి. బిగినింగ్‌లో క్రీస్తు పశువులపాకలో పుడతాడన్నావు .. ?”

“అవున్సార్. బైబిల్లో అలాగే ఉంది”

“దాన్నీ మార్చెయ్. హీరో అంత పేదవాడంటే సంకటేష్ బాబు ఇమేజ్ దెబ్బ తినుద్ది. బాగా రిచ్ ఫ్యామిలీలో - వీలైతే జమీందారీ కుటుంబంలో -పుట్టినట్లు చూపిద్దాం”

“ఓకే సార్. మీకలా బాగుందంటే అలాగే మారుద్దాం”

“గుడ్. ఏదీ, ఇప్పుడోసారి మొత్తం కథ టూకీగా చెప్పు”

“మన కథానాయకుడు జమీందార్ల ముద్దుబిడ్డ. చిన్నప్పుడు దుష్టరాజు తరమటంతో అతని తల్లిదండ్రులు బీహారు తీసుకెళ్లి పెంచుతారు. యుక్తవయసులో మరదళ్లతో ఆడిపాడుతూ జాలీగా గడిపేస్తుండగా ఓరోజు హిమాలయాల్లో ముని శాపానికి గురౌతాడు. దాంతో జ్ఞానోదయమై ఆస్థిని త్యజించి ప్రజలకి శాంతిమార్గం బోధిస్తూ దేశాటనం చేస్తుంటాడు. అతని పేరుప్రఖ్యాతులు చూసి కన్నుకుట్టిన మతాధిపతులు రాజును రెచ్చగొట్టి హీరోకి మరణశిక్ష పడేలా చేస్తారు. క్లైమాక్స్‌లో ఉరి తీయబడ్డ హీరో - తల్లి పాడిన ఆవేదనాభరిత పాటకి దేవుడు కరిగి కరుణించటంతో - మళ్లీ బతుకుతాడు. కధ సుఖాంతం”

“బాగుంది. ఇది ఫైనల్ చేద్దాం”

“అలాగే గురూజీ. ఐతే .. నాదో చిన్న అనుమానం”

“ఏమిటది?”

“ఇది ఏసుక్రీస్తు కథ అని ఎవరికీ అర్ధమవదేమో .. ??”

“పిచ్చివాడా. ప్రేక్షకులు మరీ అంత దద్దమ్మలనుకున్నావా? సినిమా టైటిల్లోనే ఉంది కదా అదెవరి కథో. తెలుగు సినీగోయెర్స్‌కి కథలో నవరసాలుండటం ముఖ్యమయ్యా, ఒరిజినల్ స్టోరీతో పోలికుందో లేదో వాళ్లు పట్టించుకోరు. కథకన్నా కథనం ముఖ్యమనే సినీ సామెత విన్లేదా? నీకు మరీ అంత అనుమానమైతే సినిమా మొదట్లో ‘ఈ కథలోని పాత్రలన్నీ కల్పితం. ఎవరినీ ఉద్దేశించినవి కావు’ అని ఓ ముక్క పడేద్దాంలే. ఒక్క దెబ్బకి మూడు పిట్టలు – అటు సెన్సారోళ్ల పేచీ ఉండదు, ఇటు చరిత్రకారుల గొడవా ఉండదు - ప్రేక్షకజనాలకి మాత్రం ఇది ఎవరో ఒకర్ని ఉద్దేశించి తీసిందే అని అర్ధమైపోద్ది”

“సూపర్ సార్. ఎంతైనా వంద సినిమాలు తీసిన తెలివితేటలెక్కడికి పోతాయి? మీలాంటి గురువుగారు దొరకటం నిజంగా నా అదృష్టం”

“పొగడ్తలాపవయ్యా. నాకవి నచ్చవని తెల్సుగా. వెళ్లు, వెళ్లి స్క్రిప్టు రివైజ్ చేసే పన్లో ఉండు. నేను రేపట్నుండే గెడ్డం పెంచటం మొదలెడతా. పది రోజుల్లో సినిమా మొదలెట్టి క్రిస్మస్ నాటికి విడుదల చెయ్యాలి”

“అలాగలాగే. మళ్లీ వారంలో స్క్రిప్ట్ పక్కాగా రాసుకుని కలుస్తా సార్”

“శుభం”

కళ్ళు మూసుకో - 1,2,3 - కళ్ళు తెరు

http://thotaramudu.blogspot.com/2008/12/123.html(రెండు రెళ్ళు ఆరు - తోట రాముడు )


నేను పడుకుని 50 గంటలు అవుతోంది....

గత రెండు రోజులుగా ఆపకుండా ఒక పుస్తకం చదువుతున్నాను. ఆ పుస్తకం పేరు "నిద్రపోవటం ఎలా?"..ఒక పెన్ను తో ఆ పుస్తకం మీదున్న టైటిల్ కొట్టేసి "నిద్ర రాకుండా పోవటం ఎలా?" అని మార్చాను..

ఏదో trance లో ఉన్నట్టుంది..నేను నుంచున్నానో, కూర్చున్నానో కూడా తెలియట్లేదు. ఆకలేస్తొందో లేదో అర్థమవ్వట్లేదు....ఏమయినా తిందామని ఫ్రిజ్ తెరిచాను........కానీ ఎందుకు తెరిచానో గుర్తుకు రావట్లేదు. నా మెదడుకు ఏదయినా ప్రాబ్లం వచ్చిందేమోనని భయమేసింది.....ఛ...అలాంటిదేమీ అయ్యుండదు. ఫ్రిజ్ మూసేసి వెనక్కు రెండడుగులు వేసాను....." ఇల్లు ఊడ్చి, బట్టలు ఉతుకుదాము " అనిపించింది! వామ్మో...నా మెదడు ఖచ్చితంగా దెబ్బతినింది..లేకపొతే ఇలాంటి విపరీతమైన ఆలోచనలు రావటమేంటి? కాస్త చల్ల గాలి కోసమని తలుపు తెరిచి...బాల్కనీ లోని బెంచి మీద కూర్చున్నాను.

ఎదురుగా ఉన్న సముద్రం నుండి చల్ల గాలి వీస్తోంది.. బెంచి మీద నా పక్కన బంగారు కిరీటం, నగలు పెట్టు కునికూర్చున్న ఆయనతో - "ఎంత హాయిగా ఉంది కద సార్.. ఈ గాలి, ఈ బెంచి, మీరు, నేను.....కానీ నాకు హాయితో పాటూ ఒక డౌటు కూడా ఉంది సార్...మా ఇల్లు గ్రౌండు ఫ్లోర్ లో కదా ఉండేది - మరి తలుపు తెరవగానే ఈ బాల్కనీ, బెంచి ఏంటి...పైగా బెంగళూరులో సముద్రం ఏంటి.....అవును...మీరెవరు?????

ఆ కిరీటం, నగలాయన నాకు తన చెయ్యి ఇస్తూ " కాల్ మి డు...దేవుడు " అన్నారాయన..

"OK...డు - దేవుడు గారు...ఎవరు మీరు...ఈ బాల్కనీ, సముద్రం ఎలా వచ్చాయని నేను తలబద్దలు కొట్టుకుంటుంటే..మీరు మా ఇంట్లోకి ఎలా వచ్చారు?" అనడిగాను...

"ఓరీ భక్తి లేని భక్తా! నేను దేవుడిని రా..మొన్నేదో మంచి పని చేసి ఏడ్చినట్టున్నావు...నీకో వరమిమ్మని పంపించారు నన్ను....నీ బుర్ర మామూలు కండిషన్ లో ఉన్నప్పుడు వస్తే తట్టుకోలేవని ఈ రోజు వచ్చా. ఇప్పుడయితే..ఏది కలో, ఏది నిజమో తెలుసుకోలేని పరిస్థితి లో ఉన్నావు కాబట్టీ అంత షాక్ తినవు...సరే..ఈ ఉపోద్ఘాతము చాలు కానీ, ఏ వరం కావాలో కోరుకో." అన్నారాయన...

"వరాలు తరువాత...మీ ID కార్డు ఏదయినా ఉంటే చూపించండి " అనడిగాను..

"ఏరా...తిమ్మిరి తిమ్మిరిగా ఉందా?"

"లేకపోతే మీరు దేవుడని ఎలా సార్ నమ్మటం? పోనీ ఏదయినా మ్యాజిక్ చేసి చూపించండి"

"సరే - 1 నుండి 50 లోపు ఒక నంబరు అనుకో....."

"మీరు 1 నుండి 500 లోపు ఒక నంబరు అనుకోండి - ఏదనుకున్నారో నేను చెప్పేస్తా....ఇలాంటి మ్యాజిక్ లు కాదు సార్. దిమ్మ తిరిగి పోవాలి..అలాంటిదేదయిన ఉంటే చూపించండి."

"OK....నీకు ఇష్టమయిన క్రికెటర్ ఎవరో చెప్పు" అనడిగారు...కిరీటం తీసి పక్కన పెడుతూ..

"జయమాలిని.........
అదేంటి సార్ ' టెండుల్కర్ ' అందామనుకుంటే ' జయమాలిని ' అని వచ్చింది నోట్లోంచి?"

"మరదే...ఇప్పుడు తెలిసిందా నా శక్తుల గురించి..."

నేను జవాబిచ్చేలోపు వెనక నుంచి నా తలపైన ఎవరో బలంగా కొట్టారు. వెనక్కు తిరిగి చూస్తే ఎవ్వరూ లేరు...

దేవుడు నా తల మీద రుద్దుతూ " దిమ్మ తిరిగిపోవాలి అన్నవుగా....అందుకే ఈ ఏర్పాటు..... సరే అడుగు ఏ వరం కావాలో?" అన్నాడు, అరచెయ్యి వరమిచ్చే పొజిషన్ లో పెడుతూ....

"ఏముంది సార్....ఈ ప్రపంచమంతా సుఖశాంతులతో, సకల సంపదలతో......."

"ఆగు - నిజం చెప్పు"

"ఈ సారి నా Annual appraisal లో నాకు నూట ఇరభై పర్సెంటు ఇంక్రిమెంటు వచ్చేట్టు చూడండి సార్...ఇదయ్యాక కూడా నా వరం లో ఇంకొంచం మిగిలుంటే - ఆ హిమాన్షు గాడి ఉద్యోగం ఊడేట్టు చూడండి "..అనడిగాను వినయంగా..

"ఇంతోటి దేవుణ్ణి...అంత దూరం నుంచి వస్తే ఇదా నువ్వు కోరుకునేది?? కమాన్ యార్..ఇంకాస్త ఆలోచించు. మొన్నెప్పుడో ఎవరితోనో 'ఏంటి ఈ జీవితం - ఇక ఇంతేనా?' అన్న డైలాగ్ అన్నట్టున్నావ్"...

"బాగా గుర్తుచేసారు సార్..ఏమి చెప్పమంటారు - ఈ ఉద్యోగం బొరు కొడుతోంది...ఏదో అసంతృప్తి...రోజూ చిరాకే. ఇలా కాకుండా బాగా exciting గా ఉన్న ఉద్యోగం ఇప్పించండి సార్...ప్రతి రోజూ థ్రిల్లింగ్ గా ఉండాలి..." అన్నాను..

" రైట్....కళ్ళు మూసుకో - 1,2,3 - కళ్ళు తెరు "

కళ్ళు తెరిచాను..

ఒక పెద్ద బోను లో ఉన్నాను. చేతిలో హంటర్ ఉంది. చిన్న అలికిడి లాగ వినిపిస్తే కిందకు చూసాను......

......నా ఎదురుగా నేల మీద ఆరు సింహాలు కూర్చుని ఉన్నాయి!

మాంచి conditioner తో తల స్నానం చేసొచ్చినట్టున్నాయి...జూలు గాలికి అటూ ఇటూ ఎగురుతోంది..

నా ప్రమేయం లేకుండానే నా కుడి చేయి హంటర్ ను నేల మీద గట్టిగా కొట్టింది...ఆ చప్పుడు కు సింహాల కన్నా ముందు నాకు భయమేసింది. ఒక్కొక్క సింహం పైకి లేచి మెల్లగా నా చుట్టూ తిరగటం మొదలు పెట్టింది..నా చొక్కా, నా ప్యాంటు తడిసి పోయాయి (రెండూ చమట వల్లే.........అనుకుంటా)..

నా చుట్టూ మూడు ప్రదక్షణాలు అయ్యాక సింహాలన్నీ ఒక మూల చేరి ఏవో మాట్లాడుకోవటం మొదలుపెట్టాయి.. పది సెకెండ్ల తరువాత సింహాలన్నీ "high five" అని చేతులు కొట్టుకుని నా వైపు తిరిగాయి..అందులో ఒక సింహం కింద కూర్చుని తమలపాకులకు సున్నం రాస్తోంది...నన్ను తినేసాక వేసుకోవటానికి తాంబూలాలు రెడీ చేస్తున్నట్టుంది...మిగతా సింహాలు నా వైపు అడుగులేస్తున్నాయి...ఇంకొద్ది సేపట్లో ఈ బోను లోని సింహాలు నన్ను తిని, నా బోన్స్ తో పాచికలు చేసుకోవటం ఖాయం...ఒక్క సారిగా సింహాలు నా మీదకు ఎగిరాయి..కళ్ళు మూసుకుని గట్టిగా అరిచాను - "దేవు............."

"..........డా" అని కళ్ళు తెరిచాను.........

మళ్ళీ బాల్కనీలో బెంచి మీద కూర్చుని ఉన్నా. ఎదురుగా దేవుడు. అంతా నిశ్శబ్దం.

ఇందాక నేను సింహాలు బోనులోకి వెళ్ళినప్పుడు 'pause' చేసిన సీను మళ్ళీ 'play' చేసాడు దేవుడు....మళ్ళీ సముద్రపు హోరు, చల్ల గాలి, మొదలయ్యాయి..

"ఏంటి సార్....అంత పని చేసారు?" అన్నాను చమట తుడుచుకుంటూ...

"చిన్న ప్రివ్యూ ఇచ్చాను తమ్ముడూ...ఇందాక నువ్వు చేసావే...రోజూ exciting గా, థ్రిల్లింగ్ గా ఉండే ఉద్యోగం అదొక్కటే....వేరే ఏ ఉద్యోగం అయినా...కొద్ది రోజులకు బోర్ కొడుతుంది..మంచి వ్యాపకాలేవయినా ఏర్పరచుకుని సంతోషంగా ఉండటానికి ప్రయత్నించు........సరే - ఏ వరం కావాలో కోరుకో"..

"ఉండండి సార్...భయం తో గొంతు ఎండిపోయింది..లోపలకెళ్ళి నీళ్ళు తాగొస్తా. మీకూ ఓ గ్లాసు పట్రమ్మంటారా?" - అడిగాను...

"వద్దు....నేను మా లోకం నుంచి ఫ్లాస్క్ లో అమృతం తెచ్చుకున్నాను...నువ్వు నీళ్ళు తాగి రా"..

నేను వెళ్ళి నీళ్ళు తాగుతుంటే నా వెనకాలే దేవుడు కూడా వచ్చాడు..

"ఈ గిటార్ నీదేనా? వాయిస్తుంటావా?" అనడిగాడాయన నా మంచం పక్కనున్న నా గిటార్ ను చూపిస్తూ..

"అంటే సార్...అది...అప్పుడప్పుడూ...ఎప్పుడోఅప్పుడు"

"రేయ్ మూర్ఖా...ఇటువంటి వాయిద్యాలు ఇంట్లో ఉంచుకుని కూడా ఎప్పుడో ఒక సారి వాయిస్తాననటం మహా పాపం రా"

"ఊరుకోండి సార్..అలా భయపెట్టకండి..ఇప్పటికే తెలిసో తెలియకో ఎన్నో పాపాలు చేసుంటాను...ఇటువంటి చిన్న చిన్న విషయాలను కూడ పాపాల లిస్టులో చేరిస్తే ఇక నా లాంటి వాళ్ళు స్వర్గానికి వెళ్ళటం అసాధ్యం" అన్నాను...

"సరే...ఆ గిటార్ సంగతి చెప్పు...ఎందుకు రోజూ సాధన చెయ్యట్లేదు?"

"సమయం దొరక్క సార్...ఒక్క గిటార్ అనే కాదు...ఎన్నో ఉన్నాయి సార్ నేను చేయాలనుకునేవి...టైం లేదంతే..రోజుకు ఇంకొక్క
' ఆరు గంటలు ' ఎక్కువుంటేనా........"

"కావాలా?"

" అంటే...కుదురుతుందా సార్....రోజుకు 30 గంటలు...నిజంగా వీలు అవుతుందా?" అనడిగాను...

" కళ్ళు మూసుకో - 1,2,3 - కళ్ళు తెరు "

కళ్ళు మెల్లగా తెరిచాను..నా మంచం మీద పడుకుని ఉన్నాను..పక్కనే గడియారం...టైం ఉదయం 7:30 అయ్యింది..ఎదురుగా TV ఆన్ చేసి ఉంది....NDTV 30/7 అనే చానెల్ వస్తోంది....ఆహా...ఐతే రోజుకు 30 గంటలు వచ్చేసాయన్నమాట...మెల్లగా నిద్ర లేచి, తయారయ్యి ఆఫీసుకు చేరేప్పటికి 10:30 అయ్యింది..ఆఫీసు మెయిల్ నిదానంగా చెక్ చేసుకోవచ్చని G-talk లోకి లాగిన్ అయ్యాను...

'Hi....Hi.....Hi.....Hi....' అని నాలుగు విండోలు తెరుచుకున్నాయి....హేమ, లలిత, విద్య, నీల్ విజయ్ ఆన్లైన్ ఉన్నారు..

(ఈ క్రింది సన్నివేశం లో కెమేరా నా లాప్టాప్ స్క్రీన్ వైపు తిప్పబడింది)

-----

హేమ - ఏంటి లేటయ్యింది?
నేను - అవును..లేటయ్యింది..

లలిత - చాక్లెట్ తెచ్చావా?
నేను - నువ్వు డబ్బు తెచ్చావా?
లలిత - తెచ్చా
నేను - ఇలా ఇవ్వు...వెళ్ళి పట్టుకొస్తా

విద్య - భవ్......హహహ....భయపడ్డావా
నేను - ప్లీజ్ యా....పొద్దున్నే అలా భయపెట్టకు

నీల్ విజయ్ - రేయ్...ఇవ్వాళ డేట్ ఎంత?
నేను -

-------

హేమ - టిఫిన్ చేసావా....ఇవ్వాళ మా ఇంట్లో ఇడ్లీ..చట్నీ భలే ఉండింది...నీకు పెట్టనుగా...హహహ.
నేను - నేను కూడా ఇడ్లీనే తిన్నా...మీ నాన్న అదే హోటల్ నుండి పార్సెల్ కట్టించుకెళ్ళాడు..

లలిత - నీకొక విషయం తెలుసా...హిమాన్షు ఇవ్వాళ పొద్దున్నే బాసుకు రవ లడ్లు, మెరపకాయ బజ్జీలు తెచ్చిచ్చాడు...ఈ సారి వాడి ప్రమోషన్ గ్యారంటీ..
నేను - అసలు వాడికి సిగ్గుందా?? ఇరిటేటింగ్ ఫెలో..
లలిత - నాకు కూడా అదే అనిపించింది...ప్రమోషన్ కోసం మరీ ఇంత దిగజారటమా?
నేను - ప్రమోషన్ గురించి కాదు లల్లీ..బుధ్ధున్నోడు ఎవడయినా మెరపకాయ బజ్జీలు పొద్దున తెస్తాడా?? సాయంకాలం స్నాక్స్ టైములో తీసుకురావాలి కానీ....

నీల్ విజయ్ - రేయ్...ఉన్నావా....రిప్లై ఇవ్వరా...
నేను -

--------

విద్య - బోర్ కొడుతోంది...బ్రేక్ కు వెళదామా?
నేను - టూ మినిట్స్

హేమ - నువ్వు, విద్య బ్రేక్ కు వెళ్తున్నారట గా...ఇప్పుడే పింగ్ చేసింది..అవును లే..మమ్మల్ని ఎందుకు పిలుస్తారు..పెద్ద వాళ్ళయిపోయారు..
నేను - ఏంటి హేమ..అలా అంటావు..నేనే నిన్ను పిలుద్దామనుకుంటున్నా ...ఈ లోపే నీకు చెప్పేసిందా??

లలిత - నిన్న రాత్రి మీ ఇంట్లో ఏమి కూర?
నేను - ఒక్క నిముషం..ఇప్పుడే వస్తా..

నీల్ విజయ్ - రేయ్...ఇవ్వాళ రాత్రికి PVR లో సెకెండ్ షో టికెట్లు దొరికాయి..
నేను - ఆ చెప్పరా...ఇంతసేపు ఒక కాల్ లో ఉన్నాను.....షో ఎన్నింటికి?

--------

బ్రేక్, లంచ్, తరువాత ఇంకో బ్రేక్ తీసుకున్నాక నా మెయిల్ చెక్ చేసుకున్నా....నా బాసు దగ్గర్నుండి ఏదో మెయిల్....అందులో చివరి వాక్యం మాత్రం 16 ఫాంటు సైజు లో, బోల్డు అక్షరాలతో, ఎర్రటి రంగులో - "send it to me by the end of day, today" అని ఉంది...పని మొదలెడదామని గడియారం చూస్తే మధ్యాహ్నం 3:40 అయ్యింది...ఇవ్వాళ పని జరగటం అసంభవం...రేపటి దాక టైం అడుగుదామని నా బాసు క్యాబిన్ కు వెళ్ళాను..తలుపు తెరవంగానే "be aggressive, be proactive, take initiative, by the end of the day, youtube blocked, Gtalk blocked, messenger blocked" లాంటి నాలుగైదు విషయాలు మొరిగి నన్ను పంపించేసాడు...వాడి మాటల హోరుకు నాకు కళ్ళు తిరిగి పడిపోయాను...

కళ్ళు తెరిచేప్పటికి మళ్ళీ ఇంట్లో ఉన్నాను...దేవుడు నా గిటార్ వాయిస్తూ కనిపించాడు..

"చూసావా..30 గంటలు కాదు..రోజుకు 300 గంటలు ఇచ్చినా నీ బుధ్ధి మారదు....కాబట్టి వేరే వరమేదయినా కోరుకో.."

నేను అడిగేలోపు దేవుడు "హలో..ఆ చెప్పు...OK...OK" అంటున్నాడు....ఎవరో ఫోన్ చేసినట్టున్నారు...మనకు వైర్ లెస్ లాగా వీళ్ళకు ఫోన్ లెస్ అనుకుంటా..చేతిలో ఏ ఫోనూ లేకుండా రెండు నిముషాలు మాట్లాడేసాడు దేవుడు..

"ఏంటి సార్ ఏమయినా ప్రాబ్లమా?" అడిగాను ఆయన ఫోను పెట్టంగానే..

"Recession అయ్యా...అందుకే అందరికీ టెన్షన్ గా ఉంది..మీరు బచ్చాగాళ్ళు..ఓ పది, పదిహేను బాంకులు మూసేసారు...మాకున్న క్రైసిస్ కు మేము 3 గ్రహాలు మూసేసాము తెలుసా..ఉద్యోగం ఉంటుందో ఊడుతుందో తెలియదు..."

నాకు తలియకుండానే గట్టిగా నవ్వేసాను...

"ఏరా కొవ్వెక్కిందా...నా ఉద్యోగం ఊడుతుందంటే నవ్వొస్తోందా నీకు? నా గురించి నీకు పూర్తిగా తెలిసి నట్టు లేదు రా రేయ్..నీ Engineering Graphics పేపర్ గుర్తుందా? పరీక్ష ముందు రోజు కూడా ఏదో తోక ఆడించావు...అందుకే 34 మార్కుల దగ్గర ఆపేసాను నీ పేపర్"

"అది చేసింది మీరా??????????????"

"అన్ని క్వశ్చన్ మార్కులెందుకు?"

"లేకపోతే ఏంటి సార్...ఏదో పొరబాటున రెండు మాటలు అనుంటాను..దానికి Engineering Graphics లాంటి పేపర్ ఇంకో సారి రాయించారా నాతో..." అని మొహం మాడ్చుకుని ఏడ్చేసాను..

"సర్లే ఊరుకో..ఇప్పుడెందుకు ఏడుపు... అయినా ఆ తరువాతి సారి పాస్ చేయించాగా...లేకపొతే నువ్వేసిన పూలకుండి, సైకిల్ టైర్ బొమ్మలకు ఎవడిస్తాడు చెప్పు 65 మార్కులు.....ఏడుపాపి ఏమి కావాలో కోరుకో.." అన్నారాయన నాకు కర్చీఫ్ అందిస్తూ...

"ఇంతకు ముందు కోరుకున్నవేవీ వద్దు సార్....ఈ ఒక్క కోరిక తీర్చండి...ఇక జీవితం లో ఎప్పుడూ ఏమీ కోరుకోను" అన్నాను..

"నేను చిన్నప్పుడు పేపర్ కిరీటాలు పెట్టుకునే రోజుల నుండి చూస్తున్నాను..ఏ కోరిక కోరినా 'ఇదొక్కటే తీర్చు స్వామీ..ఇంకేమీ అడగను ' అంటూనే ఉన్నారు మీరు...సరే అడుగు "....

"ఒక అందమైన, తెలివైన అమ్మాయి నన్ను ప్రేమించి పెళ్ళి చెసుకునే వరమివ్వండి సార్" అన్నాను...

"బాగుంది రా....' బాబుకి లేక బాలకృష్ణ సినిమా దొంగ DVD చూస్తుంటే, కొడుకొచ్చి జేంస్ బాండ్ కొత్త సినిమా కు మొదటి రోజు టికెట్లు అడిగాడంట '......నాకే 700 సంవత్సరాలుగా పెళ్ళి కుదరట్లేదంటే...నీకొక అమ్మాయిని చూడాలా...."

"ఇవ్వలేనప్పుడు ఎందుకు సార్ అడగటం??? అయినా ఇప్పుడు నాకు మీ సహాయం అవసరం లేదులెండి...మీ మంత్రం గుర్తుంది నాకు........' కళ్ళు మూసుకో - 1,2,3 - కళ్ళు తెరు ' "....అని కళ్ళు మూసుకుని, కళ్ళు తెరిచాను........

మళ్ళీ ఒక బోనులో ఉన్నాను..ఈ సారి బోను ఊసలకు కరెంటు కనెక్షనుంది....కిందకు చూసాను...ఎదురుగా కుర్చీలో కూర్చుని నవ్వుతూ దినకర్ గాడు కనిపించాడు....నేను తల పైకి లేపి చూసాను...దేవుడు తన బండి స్టార్ట్ చేస్తూ కనిపించాడు....

"మంత్రాన్ని దొంగలించినంత మాత్రాన....ఇంత పెద్ద శిక్ష విధించాలా సార్?"......

ఆయన నన్ను చూసి ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వి, ఏమీ మాట్లాడకుండా... ఫస్ట్ గేర్ వేసుకుని వెళ్ళిపోయారు...

చీర(ల)పురాణం

http://anamdam.blogspot.com/2010_02_01_archive.html( జంబలకడి పంబ-ఆనందం )



చీర ఎంతో ముద్దుగా, చిన్నగా, అమాయకంగా ఉన్న పేరులా అనిపిస్తుంది కదూ. అలా అనుకునే చాలా మంది మగవీరులు చరిత్రలో డంగైపోయారు. శ్రీదేవీ మహాపురాణంలో పదహారో అధ్యాయం నూట నాలుగో శ్లోకం ప్రకారం, చీర అన్నది ఆడవారికి మగవాళ్ళని శిక్షించే ఓ ఆయుధం.

చీమ ఎంతో చిన్నది , పొదుపులోన మిన్నది --- పాతపాట
చీర ఎంతో చిన్నది, ఖర్చులోన మిన్నది -- కొత్తపాట

నేను డిగ్రీలోఉన్నప్పుడు ఓసారి ఏదో పండక్కి నాన్న అందరికీ డబ్బులిస్తున్నారు బట్టలు కొనుక్కోటానికి. నాకు వెయ్యి రూపాయలిచ్చి, అమ్మకో అయిదువేలు, బామ్మకో అయిదువేలిచ్చి, ఆఖరికి పనమ్మాయి లక్ష్మికి ఓ రెండువేలిచ్చారు. సిగ్గుతో కాసేపు చితికి, రోషంతో వెయ్యికేమొస్తాయ్ ఛీ నాకొద్దన్నా. అంతలో అమ్మ అందు(ఆడు)కుంది...

రేయ్ ఆనందూ, ఆ వెయ్యితో నువ్వు తొడుక్కునే ఆ కుక్కతోలు (అమ్మ భాషలో అది జీన్స్) ప్యాంట్లు రెండొస్తాయి. అయినా ఎప్పుడో నెలో,రెండ్నెల్లకోసారి ఉతికే నీకంతకన్నా ఎక్కువ అనవసరం అని దబాయించింది. పోనీ అంతగా నీకింకో ప్యాంటు కావాలంటే, కిందటేడాది తద్దినాలప్పుడు కొన్న ఆ నీలం జంపకానా టైలరుకిచ్చి కుట్టించుకోరా, బాగా మురికిపట్టి అచ్ఛం నువ్విప్పుడు తొడుక్కున్న ప్యాంటల్లే ఉంటుందిరా అంది అమ్మ.

ఏంటీ జోకా, ఏమనుకుంటున్నారు మీరు నన్ను? గాండ్రించా నేను.

అంతలో బామ్మ నా దగ్గరికి వచ్చి, మీరేంటే పాపం వాణ్ణి ఆటపట్టిస్తారు, రారా ఆనందూ, ఆ పాత జంపకానా నీకెందుకులేగానీ, ఇదిగో ఈ రెండొందలు తీసుకెళ్ళి ఓ కొత్త జంపకానా కొనుక్కుని ప్యాంటు కుట్టించుకో నాన్నా అంది.

"బామ్మా.." అని క్రోధంతో కళ్ళెర్ర చేసి శంకరాభరణం శంకరశాస్త్రి "శారదా" అన్న రేంజ్లో ఎఫెక్ట్ వచ్చేలా అరిచా.

అలా అరిచిన నోరు మూసే లోపలే బామ్మ అప్పుడే వంటింట్లో చేసిన తొక్కుడు లడ్లు ఓ రెండు నా నోట్లో కుక్కి నా నోరు నొక్కేసింది.

ఛీ.. ఈ చీరల పిచ్చికి చిన్నా, పెద్ద, ముసలి, పడుచు తేడాలుండవని అర్ధమై దీనంగా బయటకి నడిచా.

నా బాధ చెప్పుకుందామని మా కిరణ్ గాడింటికెళ్ళా. వాడింట్లో యమా హడావిడిగా ఉంది. ఏంట్రా సంగతి అన్నా?

మా చెల్లికి మొదటిసారి చీర కడుతున్నార్రా, అందుకే ఈ జనాలకి పార్టీరా అన్నాడు.

చీర కడితే పార్టీనా, ఒరే అన్యాయంరా ఇది. నేను మొట్ట మొదటిసారి టెన్త్ క్లాసులో ప్యాంటు కడితే, పార్టీ సంగతి దేవుడెరుగు, ఇప్పుడంత తొందరేమొచ్చిందిరా వెధవా అని ప్యాంటు ఇప్పదీసి మరీ కొట్టాడ్రా మా బాబు. అలాంటిది ఇక్కడ పార్టీలా. ఒరే ఇది పచ్చి మోసం, దగా. మన జనాలు పిచ్చిమొహాల్లాగా తెలంగాణాని దోచుకుంటున్నారు అని కొట్టుకుచస్తున్నారు గానీ, అసలు దోపిడీ అంతా చీరల రూపంలో మొత్తం మొగాళ్ళకి అనాదిగా జరిగిపోతోందిరా.

అయినా లాభం లేదురా. మగాడు ప్యాంటేం ఖర్మ చీర కట్టి, బొట్టు పెట్టినా పార్టీ ఇయ్యర్రా అదంతే అన్నాడు కిరణ్ నన్ను ఓదారుస్తూ.

అద్సరే గానీ నిన్ను మాతో టూర్ పంపటానికి డబ్బుల్లేవని ఏడ్చిన మీ నాన్న ఏమాత్రం వదిలించుకున్నాడురా ఈ కార్యక్రమానికి?

ఏమోరా, కానీ అమ్మతో నాన్న అంటే విన్నా, అరలక్షట్రా? కానీ తిండికి అయింది పదివేలేట, మిగతా నలభైవేలు చీరల ఖర్చు అంట్రా.

"చీరలా", అదేంట్రా ఉన్నట్టుండి బహువచనం వాడావ్, కట్టేది ఒక్క చీర కాదా?

పిచ్చివాడా. చీర అన్నది పుస్తకాల్లో రాసుకోటానికి మాత్రమే వాడే ఏకవచన ప్రయోగం. నిజ జీవితంలో చీర ఎప్పుడూ బహువచనమే. కావాలంటే అటు చూడు అక్కడ గంటకో చీర మార్చి ఎలా ఫొటోలు దిగుతున్నారో.

అవునా ఎంత గొప్ప నిజం చెప్పావ్రా, నా కళ్ళు ఇప్పుడు పూర్తిగా తెరుచుకున్నాయి. ఈ బాధ నుంచి బయటపడాల్రా, ఎక్కడికైనా పోదాం పదరా.

ఎక్కడికో ఎందుకురా, మన అమ్మన సూరి వాళ్ళ చుట్టాల పెళ్ళి ఇవ్వాళేరా, అక్కడికెళ్ళి కాస్త రిలాక్స్ అవుదాం.

ఇద్దరం కలిసి అలా పెళ్ళికెళ్ళి ఓ మూలన కూచున్నాం. అది ఆషామాషీ పెళ్ళికాదు. అమ్మన బ్రదర్స్, దంచన సిస్టర్స్ వాళ్ళ పెళ్ళి. అక్కడ మాకు కొంచెం దూరంలో అంతలో అమ్మన, దంచన వాళ్ళ ఆడవాళ్ళొచ్చి కూచున్నారు.

ఏం వదినా, బొత్తిగా నల్లపూసై పోయావ్?

చాల్లే బడాయి, అక్కడికి నువ్వేదో పెద్ద తెల్లపూసైనట్లు. మొన్నెప్పుడో శుక్రవారం గుళ్ళో కలిసాం. ఇవ్వాళ ఆదివారం. మధ్యలో శనివారం కనపడకుండా ఎటుపోయావమ్మా. ఏమిటీ చీరలు గానీ కొన్నావా? అయినా మీదే అంత పెద్ద దుకాణం పెట్టుకుని బయటికెందుకొదినా అసయ్యంగా?

అదేమరి నంగనాచి కబుర్లంటే. అక్కడికేదో నువ్వు మీ షాపులోనే నీ చీరలు కొనుక్కుంటున్నట్లు. ఇప్పుడు నువ్వేసుకున్న ఆ వెంకటగిరి చీర మా షాపులోది కాదూ?

నీ దగ్గర దాపరికమా వదినా, అంగట్లో అన్నీ ఉన్నా, అల్లుడి నోట్లో శని అన్నట్లు, మన మొగుళ్ళు మనల్ని మన షాపుల్లో చీరలు కొనుక్కోనిస్తే ఈ దొంగచాటు వేషాలెందుకొదినా?

అవునొదినా మంచిమాటన్నావు. ఈ మగాళ్ళకి తెలివితేటలు ఎక్కువైపోయాయొదినా. నా మొగుడు వారానికో బంగారం నగ తెచ్చి దిగేస్తున్నాడొదినా. మొదట్లో తెలీక లవ్వనుకున్నా, తర్వాత తెలిసింది ఇలా డబ్బంతా బంగారంలా పోగేసి, మనల్ని కాపలాకుక్కల్ని చేద్దామని వెధవ ప్లాను.

సరి సరి, నా మొగుడే అనుకున్నా, మీ ఆయన తంతూ ఇదేనా. నిజంగా చస్తున్నా వదినా, వేసినవే వేసుకుని మొహమ్మొత్తింది. పాడయిచావవు, పెట్టవూ. ఎంచక్కా చీరలయితే అవతలపారేసి, నెలకో కొత్తచీర కొనుక్కోవచ్చును.

భయపడమాకొదినా. నేనేం తక్కువ తిన్నానా. రెండు డూప్లికేట్ నగలు చింతలపూడిలో చేయించి, మొత్తం నగల్లో కలిపేసా. అసలు నగలు అమ్మేసి ఇవిగో ఇలా ఎప్పటికప్పుడు కొత్త చీరలు కొంటున్నా వదినా. ఇప్పుడు అన్ని నగల్లో ఏది అసలో ఏది నకిలీనో ఆయన దాకా ఎందుకు, నాకే తెలిచ్చావదు.

ఎంత తెలివొదినా నీకు. వీటినే చావు తెలివితేటలంటారు కాబోలు. అది సరే, ఆ బ్యాగులో చీరలేంటి?

అవి, ముహూర్తమప్పుడు ఒకటి, అయ్యాక మరోటీ కడదామని తెచ్చుకున్నా వదినా?

ఏది ఆ నల్లి సిల్క్ హౌసులో కొన్నావా?

లేదొదినా, వాడు మరీ కూల్ డ్రింకొక్కటే ఇస్తున్నాడు, ఆ పక్క సందులో పిల్లి సిల్క్ హౌసులో కొన్నా వదినా. వీడు కూల్ డ్రింకుతో పాటు బిస్కెట్లు కూడా ఇచ్చాడులే. ఇది గద్వాల చీరొదినా. పాతికవేలు పెట్టా. ఎలా ఉంది?

ఏదిటు చూడనీ, నేను నల్లిలో కొన్న గద్వాల చీరల్లే ఉందే. ఇదిగో చూడు. నేను ఇరవై వేలకే కొన్నా.

కాదులే వదినా, నా చీరకి పమిటంచులో ఈ చంద్రుడి బొమ్మ ఎంబ్రాయిడరీ ఉంది చూసావా, అందుకే ఆ రేటు.

ఆ బడాయి, కాదులేవమ్మా. నీదసలు డామేజీ చీర. అంచులో చిరుగు కనపడనీకుండా అలా ఆ చిల్లుని చంద్రుడిలా ఎంబ్రాయిడరీ చేయించి నిన్ను మోసం చేసాడు ఆ పిల్లి వెధవ.

ఛీ..చుప్పనాతి మొహమా, మెచ్చుకోవటం రాకపోగా కుళ్ళుపుట్టి నా చీరని తిడతావా, నీతో మాట్లాట్టం వేస్ట్. పోవే.

నోర్ముయ్యవే ఆల్చిప్ప మొహమా, నువ్వే పెద్ద చుప్పనాతివి, శూర్పణఖవి..పోవే...

నువ్వే పోవే, అయినా వారానికో కొత్తచీర కొనే నాకూ, రెండువారాలకొకటి కొనే నీకూ పోలికేంటే?

నా సంగతి నీకేం తెల్సే. నెలకింద కొన్న డజను చీరలు ఆ గిన్నెల వాడికేసి, ఈ బుజ్జి నెయ్యి గిన్నె తీసునున్నదాన్నే నేను.

నీ మొహం మండ, వారం కింద కొన్న చీరలు రంగు నచ్చక, అదే గిన్నెల సత్తిగాడి కేసి ఇదుగోనే ఈ చిట్టి ఉగ్గిన్నె తీసుకున్న వంశమే నాది. నీ జిమ్మడ.

ఏంటే వంశం వంశం అని ఏడుస్తున్నావ్, నువ్వు, నీ బోడి వంశం, నేనేసిన చీరలతో అదే సత్తిగాడు చీరల షాపు పెట్టుకున్నాడన్న సంగతి తెలుసుటే నీకు వాగుతున్నావ్?

అదా నీ పొగరు, కానీ వారానికోసారి నేనేసే చీరలకి గిన్నెలివ్వటానికి ఆ సత్తిగాడేకంగా స్టీలు సామాను షాపే తెరిచాడన్న సంగతి తెలిస్తే సిగ్గుతో చస్తావే?

నీ కెంత పొగరే, కొత్తచీరలు కొనటం కోసం వారం కిందకొన్నవి ఇస్త్రీ పెట్టెతో కాల్చి మొగుడితో కొత్తవి కొనిపించిన వంశమే నాది.

అవునా, అసలు తొడగని చీరలు నీ బీరువాలో ఏమైనా ఉన్నాయిటే. నాకు మూడు బీరువాల నిండా కొని నచ్చక తొడగని చీరలున్నాయే.

ఓసి ఆ మాత్రానికే అంత కులుకటే నీకు, నీకింకా కొన్నాక నచ్చలా, కానీ నేనసలు షాపుకెళ్ళానుకదాని, నచ్చకపోయినా కొన్న చీరలు నాలుగు బీరువాల్లో ఉన్నాయే.

కంచి పట్టుచీర కొని కత్తిరించి కూతురికి పంజాబీ డ్రస్సుగా కుట్టించిన వంశమే నాది.

బెనారస్ పట్టుచీర కొని కత్తిరించి మొగుడికి చొక్కాగా కుట్టించిన వంశమే నాది.

ఇద్దరూ అలా ఒకళ్ళనొకళ్ళు నోటికొచ్చినంత మనస్ఫూర్తిగా మెచ్చుకుని కాసేపటికెళ్ళిపోయారు, మళ్ళీ సోమవారం కలుసుకోటానికి.

అంతలోకి పెళ్ళి అయిపోయి, వ్రతం కూడా మొదలయింది. ఆడాళ్ళ దెబ్బకి కిరణ్, నేను బుర్రవాచి పెళ్ళిపందిరి దగ్గరికెళ్ళాం. పంతులు గారు వ్రతం కధ చదువుతున్నాడు.

మొదటి అధ్యాయము:

పూర్వం తుంగధ్వజుడనే రాజు, భార్యతో కలిసి నగర పర్యటన చేయుచూ దారిలో ఓ బట్టల దుకాణం మీదుగా పోవుచూ హడావిడిగా అందులో భార్యకు చీరలు కొనకుండా అట్లే ముందుకు పోయెను. అటు పిమ్మట, తన భవనానికి తిరిగి వెళ్ళిన తుంగధ్వజునికి ఆస్థులు, భవనములు అన్నీ నేలకూలిన దృశ్యము చూసి గుండె ద్రవించి, దీనికి కారణం ఏమియో అని ఆలోచింపగా, ఆకాశంలో ఓ మెరుపు మెరిసి, చీరలమ్మ ప్రత్యక్షమై, ఓ రాజా, నీవు బట్టల దుకాణం ముందు నుంచి వెళ్ళి కూడా భార్యకు చీరలు కొనకపోతివి. అందుకే నీకీ శిక్ష నాయనా. వెంటనే వెళ్ళి నీ భార్యకు ఓ డజను చీరలు కొని ఇచ్చి, అటుపై సర్వసౌఖ్యములు అనుభవించుమని చెప్పి అదృశ్యమాయెను. ఆ మాటవిని రాజు పరమానందభరితుడై, భార్యకు ఒకటికి పది డజన్ల చీరలు కొని సుఖపడెను. ఒకటో అధ్యాయము సమాప్తం.

రెండవ అధ్యాయము:

పూర్వము పీతాంబరం అను ఓ యువకుడు ఉండెడివాడు. వాడు పేరుకు తగ్గట్లు చక్కని రంగురంగుల బట్టలు ధరించుచూ, పూలరంగడివలె ఉండెడివాడు. ఓ రోజు వాడు ఓ సినిమా చూచుటకు వెళ్ళి అందులో శవాలమీద పేలాలు ఏరుకునే విధంగా ఓ దుర్మార్గుడు వ్రాసిన "దోమ కుడితే చికెన్ గునియా, ప్రేమ కుడితే సుఖం గునియా.." అనే ఓ పాట విని, సుఖం గునియా పుట్టి కనకాంబరం అను యువతిని ప్రేమించి ఆపై పెళ్ళి చేసుకొనెను. కనకాంబరమునకు చీరలు కొనిపెట్టే విషయమున వాడు కొంత పిసినారిగా వ్యవహరించసాగెను. కాలక్రమములో చీరలమ్మ కోపాగ్ని వలన వాని ఆస్థులు అన్నీ కరిగిపోయి, పీతాంబరుడు మెల్లగా శ్వేతాంబరుడిగా మారి అటుపై భార్య విడిచిపెట్టగా ఏకాంబరంగా మారి రోడ్లుపట్టి తిరగసాగెను. అంతట ఓ దినము రోడ్డుపై దిగంబరునిగా తిరుగుచున్న పీతాంబరుని పరిస్థితిని చూసి జాలిపడిన చీరలమ్మ ఆ విషయం ఆతని భార్య కనకాంబరమునకు కలలో కనపడి తెలిపెను. అంతట కనకాంబరం అతనిని ఇంటికి తీసుకువచ్చి చీరలమ్మ వ్రతం చేయించి, ఓ డజను చీరలను అతనిచే అప్పుచేయించి మరీ కొనిపించుకొనగా అంతట వారు సర్వ సౌఖ్యములు పొంది సుఖపడిరి.

ఈ వ్రత కధ విని, ప్రసాదం తీసుకోకుండా, కనీసం ఒక చీర కొని నచ్చిన వారికివ్వని మగవారు చీరలమ్మ ఆగ్రహానికి గురయి కష్టాలు అనుభవించెదరు అని ముగించాడు.


ఆ వ్రతకధ విన్న నాకు పూర్తిగా బుర్ర తిరిగి, పంతులు గారూ, ఇదేం వ్రతం ఎప్పుడూ విన్లేదు అన్నా.

ఇది చీరలమ్మ వ్రతం నాయనా, నీక్కూడా చేయించాలా బాబూ అన్నాడు.

వద్దులే స్వామీ నాకింకా పెళ్ళి కాలేదు. అనిచెప్పి వెనక్కి తిరక్కుండా ఇంటికొచ్చి పడుకున్నా.

ఎందుకొచ్చిన ఖర్మ అనుకొని, మా బాబు ఇచ్చిన వెయ్యితో ఓ చీర కొని అమ్మకి తీసుకెళ్ళి ఇచ్చా. అమ్మ సంతోషం పట్టలేక, తట్టుకోలేక ఇంకో జంపకానా కొనిస్తానని మాటిచ్చింది. ఓ పక్క ఇంట్లో పెళ్ళి సంబంధాలు చూస్తున్నారు. వెంటనే నా పెళ్ళిసంబంధం కోసం వాళ్ళు ఇచ్చిన ప్రకటనని ఇలా మార్చేసా...

"అందమైన, బుద్ధిమంతుడైన, బ్లాగులు రాసుకునే పదహారణాల ఇరవై రెండేళ్ళ తెలుగు యువకుడు, అందమైన, బుద్ధిమంతురాలైన బ్లాగుల జోలికెళ్ళని, చీరల పిచ్చిలేని ఇరవై సంవత్సరాల తెలుగు యువతి కొరకు తీవ్రంగా వెతుకుచున్నాడు. చీరల పిచ్చి ఉండీ మోసగించినట్లయినచో హిందూ చీరల చట్టం ప్రకారం చర్యలు తీసుకొనబడును. వివరాలకు సంప్రదించండి. ఫోన్: 1122334455"

నా ఏడవ తరగతి ప్రేమ కధ.

http://aswinbudaraju.blogspot.com/2008/12/blog-post_08.html(ఆడపిల్ల, అగ్గిపుల్ల, సబ్బుబిళ్ళ . . . aswin)





అవి నేను ఏడవ తరగతి కి ఎలా ఎసరుపెడతానా అని మానాన్న గారు భయపడూతున్న రోజులు. ప్రపంచంలో ఆలోచించటానికి ఎన్నో సమస్యలున్నా అందరూ నా ఏడవ తరగతి గురించే అప్పుడు ఎందుకు ఆలోచించారో మీరు తెలుసుకోవాలనుకుంటే మీరు ఖచ్చితంగా నా 22 రీళ్ళ స్టోరీ వినాల్సిందే.

అప్పట్లో బొంబాయిలో అల్లర్లు జరుగుతున్నాయని తెలిసి మా బామ్మ విజయవాడలో మా పక్క వీదిలో ఉన్న మా బడికి పంపలేదు. ఎవరెన్ని చెప్పినా వినేది కాదు. "పైగా ఈ ఏడు నుండే శని గాడు నీ సైడ్ పాకెట్ లోకి ఎంటర్ అవుతున్నాడని శాస్త్రం తెలిసిన శస్త్రిగారొకరు చెప్పార్రా, నా మాటిను ఒక్క పది రోజులాగెళ్ళు బడికి, అయినా ఇంకా ఏడవ తరగతి మొదలే కదా" అని నాకు సర్ది చెప్పింది. నేనూ సరేనన్నా.

నా ఆరవ తరగతి దాక బయట ప్రపంచం తెలియని మహేష్ బాబుని. నాకు మా బడి, మా పేట, శ్రీకాంత్ గాడు, ఆదివారం పూట వచ్చే ఆ మోగ్లీ కార్టూన్ అవే నా ప్రపంచం. మా నాన్న సెకండ్ హాండ్ సైకిల్ కొనివ్వటం, మా స్కూల్ను పక్కసందులో మార్చటం, మొదటి సారి షార్ట్ నోట్స్ నుండి లాంగ్ నోట్స్ కు రావటం అంతా ఒకసారి జరిగింది నా ఏడవ తరగతి లోనే. నేను పది రోజులు లేటుగా ఏడవ తరగతి మొదలపెట్టటం నాకు కొంచం భయంగానే ఉంది. నెమ్మిదిగా తరగతి గదిలో అడుగుపెట్టా.

"ఏంటే నిన్న మహేష్ బాబునిమ్మంటే పవన్ కళ్యాణిచ్చావ్? నీ వళ్ళ నేను హోమ్ వర్కు చెయ్యలేదు తెలుసా" అని సీత గీతతో అంటుంటే
"నా తబుని ఏమైందని నిన్న మాట్యూషన్ మాష్టారడిగార్రా గిరిగా , ఈ రోజన్నా నా తబుని నాకిచ్చెయ్ " అని సీను గిరితో అంటున్నాడు.
" నా సిమ్రాన్ కనపడటం లేదు ఎవరన్నా చూశారా ? " అంటూ అందరి కాళ్ళు గడ్డాలు పట్టుకుని అడుగుతున్నాడు శ్రీకాంత్ గాడు,
"రేయ్ కాంతుగా ఏంటీగోల మహేష్ బాబేమిటి? పవన్ కళ్యాణ్ ఏంటి ? నీ సిమ్రాన్ కనపడకపోవటం ఏంట్రా ఇదంతా ? "
"రేయ్ అదా, నువ్వు రాలేదుగా ఇప్పటిదాకా మన బడెదుకుండా ఉన్న అంకుల్ కొట్టులో లాంగ్ నోట్స్ మీద హీరో హీరోయిన్ బొమ్మలున్న పుస్తకాలు తెచ్చార్రా, అదీ ఈ గొడవంతా.మహేష్ బాబంటే మాధ్స్ నోట్స్, పవన్ కల్యాణ్ అంటే పిజిక్స్ నోట్స్ , తబు అంటే తెలుగు నోట్స్ రా, నా సిమ్రాన్ అంటే నా సైన్స్ నోట్స్ రా ... "అని చెప్పి మళ్ళీ వెతుక్కోవటం మొదల పెట్టాడు.

ఏడవ తరగతి కామన్ పరిక్షలు పెట్టుకోని ఏ వినాకుడి నోట్స్ నో, షిర్డి సాయిబాబానో కావలనుకోకుండా ఈ హీరోయిన్ పిచ్చేంటో అనుకుని, నేను అంకుల్ కొట్టుకు వెళ్ళి "అంకుల్ సౌందర్య ఉందా ?", అనడిగా. ఓ 50 పుస్తకాలు నాకిచ్చి ఇంద్రజ మాత్రం ఈశ్వర్ తీసుకున్నాడు, మిగతావానిలో ఉందెమో చూసుకో అన్నాడు. ఒక్కోపుస్తకం తిప్పుతున్నా, అసలు అంతమంది హీరోయిన్స్ ని ఒకే చోట చూడటం అదే మొదటి సారి, ఈ విషయం మన ప్రొడ్యూసర్లుకు తెలిస్తే బొంబాయి బదులు ఇక్కడికే వచ్చి హీరోయిన్స్ ని చూసుకునే వాళ్ళు. కరక్టుగా పద్నాల్గవ పుస్తకం దగ్గర నేను, నా మనసు, ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాయ్. మనసును చక్కిలిగింతలు పెట్టేటట్టుందామ్మాయి. ఆ అమ్మాయి రూపు రేఖలు చూస్తే ఇక్కడమ్మాయిలా లేదు, తను ఖచ్చితంగా అమెరికమ్మాయే. ఆ క్షణాన, నీకు తగిన జోడు ఆమె, జన్మ జన్మల మీ ప్రేమానుభూతే ఇది అని ఆకాశవాణి చెప్పింది. తనెలా ఉందో మీకు చెప్పలేదు కదా, తన జుట్టు నలుపు ముందు కాకి తెలుపు, తన తెలుపు చాయ ముందు పాలు నలుపు. గులాబీలు సైతం ఈర్ష పడేట్టంత యెర్రటి పెదాలు. మిలమిల మెరిసే డైమండ్ కళ్ళు. సొట్ట బుగ్గలు. అబ్బోహ్ కత్తి.

ఇంక ఆ రోజు బడికెళ్ళకుండా ఇంటికి వచ్చి ఆ అమ్మాయిని చూస్తూ ఉండిపోయా. వారానికి మూడురోజులు బడిడుమ్మా కొట్టి ఆ అమ్మాయి ఫొటోనే చూస్తూ ఉండేవాడిని, ఒక వేళ బడికెళ్ళినా ఏ పుస్తకాం మధ్యలొనో పెట్టుకుని ఆ ఫొటోనే చూస్తూ ఉండేవాడిని.

ఒక రోజు ఈ విషయం మా శ్రీకాంత్ కు తెలిసిపోయింది. వాడు "అస్సిగా అమ్మాయి చూస్తే అమెరికా అమ్మాయిలా ఉంది. వయసూ నీకన్నా కచ్చితంగా ఓ పదేళ్ళ పైనే ఉంది. ఫొటో కూడా పాస్ పోర్ట్ ఫొటోనే పేజీ అంతా ఉంది. నామాట విను నువ్వు ఆ అమ్మాయిని వెతకలేవు. మీ ఇంట్లోకనుక చెప్పినట్టైతే కచ్చితంగా ఆ అమ్మాయిని కలిసి నీకు కనీసం మన తొమ్మిదోతరగతి కల్లా పెళ్ళి చేస్తారు " అని ఓ సలహా ఇచ్చాడు.

నేను పరిగెత్తుకుంటూ ఇంటికెళ్ళా
"బామ్మా అమెక్కడుంది."
"లోపల గారెలేస్తుంది చూడు."
వంటింట్లోకి అడుగు పెట్టా. స్టవ్ మీద నూనె నా కాగుంది. అప్పుడే అమ్మ బాండీలో గారొదిలింది.
"అమ్మా నేను ఓ అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నాను,అమ్మాయిది అమెరికా, నాకన్నా సుమారు ఓ పదేళ్ళు పెద్దది. కానీ నేను ప్రేమించాను. జన్మ జన్మల నుండి తనే నా భార్యట. దయచేసి మా ఇద్దరినీ విడదీయకుండా వాళ్ళింటికేళ్ళి తనను వొప్పిస్తావా ? " అనడిగా

ఏవండోయ్ వీడుచూడండి అంటూ మా అమ్మ బయటకు పరుగెత్తింది. కెమెరా బాండీలో ఉన్న గారే మీదకు మళ్ళింది.

<< 15 నిమిషాల తర్వాత >>

గారె రంగు మారింది (మాడిపోయింది). బాగ్రండ్ లో నా ఏడుపు " వద్దునాన్న, వద్దునాన్న", అని. కెమెరా మళ్ళీ నెమ్మిదిగా వంటింట్లో ఫోకస్ అయ్యింది. మా నాన్న లుంగీ పైకు కడుతూ "వెధవకు ఏడవ తరగి చదివి పాస్ అవ్వటం చాతకాదుకానీ పెళ్ళికావొల్సొచ్చిందంట, పెళ్ళి" అని నన్ను తిడుతూ వంటింట్లో నుండి బయటకు వెళ్ళారు. మా బామ్మ పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి బిడ్డ మీద ఎప్పుడూ చెయ్యనివాడు అలాంటిది ఈ రోజు ఇంతకు తెగిస్తాడా, ముందే చెప్పాన్రా నాయినా ఇదంతా ఆ శని గాడి పనని జాగ్రత్తగా ఉండద్దూ అని నన్ను దగ్గరకు తీసుకుంది.


******

ఈ విషయంతో నా ప్రేమ మరీ బలపడింది. మా నాన్నగారితో మాట్లాడటం మానేశా. బడిలో, మాపేటలో కూడా అందరికీ తెలిసిపోయిందీ విషయం.అలా నా హాఫ్యియర్లీ పరిక్షలు దగ్గర పడుతున్న సమయం. మా ఇంటి ఎదురుకుండా లావణ్య వాళ్ళిళ్ళు. మేమిద్దరం ఒకటే తరగతి. మా ఇద్దరిమధ్య విపరీతమైన పోటీ. పోటీ అంటే అట్టంటిట్టాంటి పోటీకాదు రక్తసిక్తమైన పోటి. మా మధ్యనే కాదు మా అమ్మగారు వాళ్ళమ్మగారు మధ్యనకూడా. నిజం చెప్పాలంటే మా అమ్మ, వాళ్ళమ్మా ఆడే ఆటలో మేము కేవలం పావులమే. నా అదృష్టం ఏటంటే లావణ్య కూడా నాలానే అంతంతమాత్రమే నేను రెండు రెళ్ళు ఆరంటే తను కాదు ఐదనేది.

ఓ ఆదివారం సాయత్రం ఎప్పటిలాగానే మా అమ్మగారు E TV లోని ఘుమఘుమలు ప్రోగ్రామ్ చూస్తూ స్టవ్ వెలిగించారు. ఈ సారన్నా అమ్మ ఏమన్న చేస్తే బావుండు అని నేను నా ఫొటో రాణితో పక్కనే నిలబడ్డా. ఇంతలో లావణ్యా వాళ్ళమ్మగారు కళ్యాణి,కళ్యాణి అంటూ లోపలకొచ్చారు.

"ఏంటి కళ్యాణి ఈ మధ్య మీ అబ్బాయి ఎదో ఫొటో పట్టుకుని ప్రేమా ప్రేమా అని తిరుగుతున్నాడట. ఎవ్వరి మాటా వినట్లేదట. ఏమోనమ్మ మొన్న లావణ్య కోసం స్కూలుకెళితే వాళ్ళ టీచర్ చెప్పారు. ఏమాటకామాటే మా లావణ్య మాత్రం అలా కాదు. రెండు మార్కులు తక్కువొస్తాయన్న మాటేగానీ నా మాటకెన్నడూ ఎదురుచెప్పదు. ఏవోనమ్మా ఆ టీచర్ గారన్న మాటలే చెపుతున్నా. అయ్యో నా మతిమరపు మండా స్టౌ మీదాపాలు పెట్టా మల్లొస్తా" అని వెళ్ళిపోయింది. నాకీరోజు మూడిందని నేను నిశ్చయించుకున్నా. అమ్మ నెమ్మిదింగా లోపలకొచ్చి మొదట స్టవ్ ఆప్ చేసింది. తరవాత టివి ఆఫ్ చేసింది. ఈ సారి కెమేరా మా సందు చివరున్న చెరుకురసం వాడిదగ్గరకు మళ్ళింది. వాడు పెద్ద పెద్ద ఐస్ ముక్కలను ఓ రబ్బరు సంచి లో మడిచి ఆ కొనను ఎడం చెత్తో పట్టుకుని కుడి చేత్తో రోకలి బండతో ఆ ఐస్ ముక్కలను వీర బాదుడు బాదుడు.

<15నిమిషాల తర్వాత >

నా పాటికి నేను ఆ ఫొటో పట్టూకుని ఏడుస్తుంటే, మా బామ్మ పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి బిడ్డ మీద ఎప్పుడూ చెయ్యయ్యనిది అలాంటిది ఈ రోజు ఇంత పని చేస్తుందా ?,నేను ముందే చెప్పాన్రా నాయినా ఇదంతా ఆ శని గాడి పనని జాగ్రత్తగా ఉండద్దూ.ఎందుకు నాయినా అందరి చేత ఇలా దెబ్బలు తింటావ్? ఆ అమ్మాయి ఎక్కడున్నా నేను తెచ్చి నీతో పెళ్ళిచేస్తాలే. అంతవరకూ ఇలా అభాశుపాలుకాకురా అని నన్ను దగ్గరకు తీసుకునేది.నాకు ఆక్షణాన మా బామ్మ కే.ఆర్.విజయలా(దేవతలా) కనిపించింది.

**********

యన్యువల్లీ పరిక్షలు దగ్గరపడ్డాయ్, వీటి తరువాత ఇక కామన్ పరిక్షలే. ఒక్క ముక్క చదవలేదు. అందరూ నా ఏడవ తరగతి పోతుందని దృఢనిశ్చయంతో ఉన్నారు. ఎవరెంత చెప్పినా వినేవాడిని కాను. మా బామ్మ బతిమిలాడితే మాత్రం ఓ అరగంట అలా పుస్తకం పట్టుకున్నట్టు నటించేవాడిని. మా బామ్మ కూడా అప్పుడప్పుడు ఆ ఫొటో చూసి నా మనమరాలు బావుందిరా అని నన్ను ఇంకా ప్రోత్సహించేది. ఎప్పట్లానే నేను కూడా ఆ ఫొటో తోనే ఎక్కువ సేపు కాలక్షేపం చేసేవాడిని.

ఓ రోజు శ్రీకాంత్ గాడు పరుగెత్తుకుంటూ ఇంటికి వచ్చి "రేయ్ మా మామయ్య అమెరికా నుండి మా ఇంటికి వచ్చార్రా. ఆ ఫొటో చూపిద్దాం, మా మామయ్య ఇప్పుడే అమెరికా నుండి నీకేం కావాలంటే చెప్పు నేను తీసుకొస్తానని అన్నారు. ఈ అమ్మాయిని చూపించి తీసుకుని రమ్మంటా అన్నాడు. ఫొటో తీసుకుని రోడెక్కాం. పనిలో ఉన్న పిల్లులన్నీ పని కట్టుకుని మరీ ఎదురొచ్చాయ్. ఎన్నాళ్ళనుండో నన్ను హింసిస్తున్న అనేక ప్రశ్నలు ఈ రోజు తీరబోతున్నాయి. అసలా అమ్మాయి ఎవరు ? తన పేరేంటి ? తనదేవూరు ? నన్ను తన భర్తగా ఒప్పుకుంటుందా ? మాది జన్మజన్మల ప్రేమ ని తనకు గుర్తుంటుందా ? ... ఇలాంటి నిరంతర ప్రశ్నలతో నేను శ్రీకాంత్ వాళ్ళు ఇంట్లోకడుగుపెట్టాం. కుశలప్రశ్నల తరవాత శ్రీకాంత్ గాడు

"మామయ్యా నేను చెప్పాకదా ఆ ఫొటో ఇదే" అని నా చేతిలోనుండి ఫొటో తీసుకుని వాళ్ళ మామయ్య చేతికిచ్చాడు.
ఫొటోతీసుకున్న వాళ్ళ మామయ్య రేయ్ "ఇది మైకెల్ జాక్సన్ రా ", అన్నాడు.
"చెప్పనారా మా మామయ్య ఆమెను కనిపెట్టేస్తాడని." అన్నాడు శ్రీకాంత్
" నీ బొంద ఆమెకాదు వాడు. మైకెల్ జాక్సన్ అన్నవాడు మగవాడు".

1. మగవాడు ( కుడి వైపు )

2. మగవడు (ఎడం వైపు )

3. మగవాడు (పైన )
ఆ మాటాలు నాకు మూడుసార్లు నల్దిక్కులా వినిపించాయి. నా ప్రపంచం ఒక్కసారిగా స్తంభించిపోయింది.ఇన్నాళ్ళు నా ఏడవ తరగతి పుస్తకాలపై కట్టిన మేడ ఆ క్షణాన కూలిపోయాయి. బాధ తట్టుకోలేక స్లో యాక్షన్ లో ఇంటికెళ్ళి జరిగినదంతా మా బామ్మకు చెప్పి బాధపడ్డా. మా బామ్మ నన్ను పరామర్శించకపోగా కాలికా అవతారమెత్తింది. " వెధవన్నార వెధవా పోయిపోయి ఓ మగవాడిని ప్రేమిస్తావా ? మన ఇంటా వంటా ఉందా ? మీ తాతాగారు ఆరోజుల్లోనే పెళ్ళైనా కూడా ఏడవ ఫారమ్ పాసయ్యారు తెలుసా, అయినా ఆ వెధవెవడో అచ్చం ఆడ ముండ లానే ఉన్నాడు అని దగ్గరలో ఉన్న చీపురుకట్ట తిరగేసింది. అంతే నేను ముందు మా బామ్మ వెనుకా మా పెటంతా రెండు రెండ్లు వేశాం. నాకైతే ఆయాసం వచ్చింది కానీ మా బామ్మ మాత్రం ఆగితే ఒట్టు.
" బామ్మా ఇదాంతా నా తప్పుకాదే నువ్వే చెప్పావ్ గా శని గాడు నా సైడ్ పాకెట్ లోకి ఎంటరయ్యాడని. " అన్నా

"శనిగాడు లేదు నీ పిండాకూడు లేదు", అని వీర ఉతుకుడొతికింది. చివరకు మా అమ్మ, నాన్న వళ్ళ కూడా కాలేదు మా బామ్మనాపటం.

ఆ రోజు నుండి మా బామ్మ చీపురుకట్ట పట్టుకుని నా ఏడవ తరగతి దాకా నా చూట్టూ తిరుగుతునే ఉంది. చివరి నెలలో పొద్దున తొమ్మిదింటి నుండి చెవులో చేతులు పెట్టుకుని ముందుకూ వెనక్కూ ఊగుతూ అంతా బట్టీ వేసేవాడిని. ఏ క్షణాన ఆగినా వెంటనే మా బామ్మ చీపుకట్ట పట్టుకుని వచ్చేది. చివరకు పరిక్షహాలుకు కూడా చీపురుకట్టపట్టుకునే వచ్చింది.

ఆ రోజు అందరి నోములు ఫలించిన రోజు మొత్తానికి 600 లకు 444 మార్కులతో ఏడవ తరగతి గట్టెక్కా. మా బామ్మ శాంతించింది.

***********

నా కిప్పటికీ చికాకే ఆటోగ్రాఫ్ పుస్తకాలలో first crush అని చూస్తే. మొన్నో రోజు నా పాతపుస్తకాలు సర్దుతుంటే ఈ పదాలు కనపడ్డాయి.

తన జుట్టు నలుపు ముందు కాకి తెలుపు, తన తెలుపు చాయ ముందు పాలు నలుపు. గులాబీలు సైతం ఈర్ష పడేట్టంత యెర్రటి పెదాలు. మిలమిల మెరిసే డైమండ్ కళ్ళు. సొట్ట బుగ్గలు. అబ్బోహ్ కత్తి.